Valt uit ‘Het Groot Beschrijf 2007’ – dat dit jaar doorging op zondag 22 april – een algemene conclusie af te leiden, of desnoods meer dan één? Dat te proberen zou alleen maar falen. Behalve dan dat onze aanwezigheid en verslaggeving gefragmenteerd genoeg was om het festival de nodige eer te betonen, geraken we wat betreft generaliseringen niet verder. Dat hoeft ook niet! Geen idee hoe anderen het er vanaf gebracht hadden, maar onze nieuwbakken rekruten hebben voor zichzelf een pad uitgetekend, deels ingegeven door de goesting van het moment en de eigen interesses. Dat is het grootste compliment dat we een festival kunnen geven, en ook het enige wat cultuurkritiek mogelijk kan opleveren.

Komt daarbij dat onze delegatie voorbij de geijkte en platgetreden paden heeft durven treden, meer zelfs: dat zij eigen keuzes heeft durven maken, daar waar de dagbladjournalistiek het ongetwijfeld op een lopen naar de grootste namen, grootste conflictsituaties (Abou Jahjah versus Lanoye), of meest extreme nieuwigheden had gezet. Deze insteken zijn ook bij ons geen taboe, en hebben ook ònze aandacht terecht gewekt, maar doordat Urbanmag het zich permitteert bij dergelijke gelegenheden de breedhoeklens van de flaneur aan te nemen, mag het ook iets meer zijn.

Hoe ‘unreadable journalism’ en ‘literature not read’ in werkelijkheid soms ook mag zijn, onze beginselverklaring verklaart de oorlog aan bovenstaande van Oscar Wilde. De voor ‘Het Groots Beschrijf’ opgestuurde stukjes blinken, de één al meer dan de andere, uit in perspectief en stijl, hoewel we het water steeds dieper willen. Losse verzamelingen impressies zijn goed, maar deze een structuur en stuurrichting aanbieden, daar willen we ons bij de literatuurredactie voor inzetten. Maar dat we in de op 22 april aanwezige journalisten een mooie toekomst zien, mag geen twijfel heten. Urbanmag biedt graag bestendige vleugels aan.