Zelfs als u niet gezwind (want via Urbanmag) door de glazen deuren van deSingel of voorbij de buitenwippers van Petrol bent geraakt, zelfs dàn was het uw opdracht als cultuurminnend herfstnostalgicus om eens binnen te lopen bij De Avonden, de nieuwe boreling van de bedenkers van De Nachten en Zwarte Zondag. Dat het ongeveer een kruising van die twee is gebleken, even intiem en verzuild als het tweede maar iets minder hip dan het eerste, mag geen toeval heten. Waarom een succesformule wijzigen? Over het algemeen was 2007, om het met de jury van de AKO-literatuurprijs te zeggen, ‘een zeer goed jaar’, en daar rekenen we dus ook de oogst van het najaar bij. Overigens had ook de gemiddelde Frank Sinatra-imitator niet op de affiche misstaan, als u de vergezochte knipoog begrijpt.

En toen werden ‘De Nachten’ ‘De Avonden’. Vaarwel vrolijke chaos die zo eigen was aan De Nachten. In plaats daarvan kregen we een net georganiseerde ‘avond’ in deSingel. Geen heen-en-weergeloop meer tussen verschillende zalen, evenmin als de naar bier geurende gangen waarlangs we ons een weg naar die zalen moesten banen. Eén zaal en twee literaire hoogvliegers moesten het publiek in groten getale naar deSingel lokken, die 2de november. Met ronkende namen als Grunberg en Brouwers kon dat niet mislopen. En inderdaad, de Rode Zaal zat afgeladen vol. Weliswaar met een publiek waarvan de gemiddelde leeftijd iets hoger lag dan op De Nachten.