Vrijdagavond was een religieuze avond op Het Theaterfestival. Design God van Space ging met haar deelnemers op zoek naar een nieuwe spirituele beleving, Abattoir Fermé droeg met Tourniquet een zwarte mis op in de zwarte zaal en in de rode zaal werden de tien geboden opgefrist door NTGent & Wunderbaum. De Vertegenwoordigers van Goed en Kwaad waren dus alomtegenwoordig. En omdat je tegenstrijdige krachten niet binnen vier muren kan plaatsen: een virtueel gesprek via msn. God heeft plaatsgenomen achter het klavier in de artiestenfoyer, Satan zit gezellig in de caravan van Angelo.

Dat de meningen over Stockholm, de tweede productie van het jonge collectief zie!duif, nogal uiteenlopen, bleek onbetwistbaar uit de journalistieke neerslag van Theater Aan Zee. Wat er ook van zij, deze jongen was in elk geval erg tevreden dat hij deel mocht uitmaken van een verfrissende voorstelling. Maar dat kan ook liggen aan de wijnschenkende, kortgerokte dames.

Dat comic books ook existentiële wijsheden kunnen bevatten, bewijst de volgende levensles van Lady Miyako, de blinde zieneres uit cyberpunk manga Akira. Net als Tiresias, “de profeet in wie de vleesgeworden waarheid leeft”, slaagt Lady Miyako erin afstand te doen van het materiële en de werkelijkheid met andere ogen te aanschouwen.

“Twee dingen staan vast. 1. Het kan mensen niet meer schelen wat andere mensen overkomt. 2. Niets maakt nog echt verschil.” De novellen van de Amerikaanse schrijver Raymond Carver geven allerminst blijk van een optimistisch, vitalistisch wereldbeeld. Carver schetst in zijn schrijfsels grauw realistische menselijke portretten die door hun volstrekte onverschilligheid vaak cynisch aandoen. Maar naast de personages neemt ook de verteller vaak een ‘so-it-goes-attitude’ aan en dat verleent de Carveriaanse verhalen een pijnlijk nihilisme.

Stef Lernous is een bezige bij. Het voorbije seizoen leverde hij met zijn Abattoir Fermé drie producties af en er zijn er op dit moment alweer drie in de maak. Daarnaast werkt hij nu opnieuw met Figurentheater De Maan , bereidt hij zijn volgende academiejaar als docent aan het Rits voor en spendeert hij de rest van zijn tijd aan debatten, interviews en onderzoeksprojecten. Hij neemt dan ook niet voor om het even wie zijn telefoon op. Gelukkig zijn wij van de dagkrant niet om het even wie.