urbanmag*



A Day in A Life van Nicolas Daenens in de remix van VJ Boemtjak was de winnaar op Ciné Public, een filmfestival voor niet-professionele cineasten in Studio Skoop in Gent.
Artikels
Over de helder vertelde tentoonstelling dead 'Black & Dirty Purple' van Stammer Studio
datum 07.03.2008
Het blijft een vreemde vaststelling wanneer je discussieert met collega’s uit andere cultuursectoren of met kunstliefhebbers in het algemeen: ‘Waarom kunnen jullie van de beeldende kunst op jullie tentoonstellingen nu eens niet gewoonweg stérk werk tonen, zonder een vuistdikke handleiding nodig te hebben om begrepen te worden?’, of ‘Waarom is veel beeldende kunst vandaag de dag zo meta, conceptueel of elitair geworden, en wordt ze enkel nog begrepen door een zichzelf suf rukkend kringetje van door kunst bezeten intimi?’ Het zijn veel gehoorde opmerkingen aan ons adres. Ik heb dat nooit goed begrepen, althans niet helemaal: wat bedoelen ze dan met ‘te meta’, of met ‘te conceptueel’?
Retro:Verso
datum 01.03.2007

Kent u het verschil tussen een miskend genie en een erkende dorpsgek? Ik ook niet direct, maar het onderscheid tussen Paul Van Hoeydonck en Panamarenko lijkt me toch al behoorlijk in de buurt te komen. De laatste kent iedereen uiteraard van de vlieg-, ruimte- en rijtuigen die hij in groten getale in elkaar knutselde. Paul Van Hoeydonck daarentegen werd voornamelijk bekend door zijn figuren met een sterk menselijke anatomie uit allerlei industrieel afvalmateriaal, die futuristische namen als Homo Spatiens, Mutant of Humanoid meekregen.
Maar er zijn ook overeenkomsten, natuurlijk. Zowel Van Hoeydonck als Panamarenko zijn beiden kunstenaars wier oeuvre sterk geworteld is in de roaring sixties, de periode waar het geloof in de maakbaarheid van mens en maatschappij met behulp van de nimmer falende technologie hoge toppen scheerde. Zowel Van Hoeydonck als Panamarenko geloofden dat de mens meer kon dan de loutere optelsom van zijn aardse mogelijkheden, en keken als kunstenaars allebei strak naar het oneindige uitspansel dat hemel heet. Kortom, Van Hoeydonck en Panamarenko waren allebei die hard dreamers, die ‘geloofden’ dat de mens – godbetert – kon vliegen!

Een reflectie over de tentoonstelling
datum 22.01.2002
De eerste indruk - voor zover deze überhaupt bestaat? - bij het bekijken van het recente werk Sleepless Night van Marc Schepers (°1951, Borgerhout) zou kunnen zijn: dit is een strak geregisseerde, blokvormige fotomontage van vrijwel abstracte beelden. Beelden die door de kunstenaar waarschijnlijk en bloc tot een voor de toeschouwer vooralsnog duister nieuw betekenisgeheel zijn samengesmeed. Dit zoeken naar een vernieuwende zingeving door combinatie van zeer divers fotografisch materiaal - deconstructie en reconstructie in iets duurdere woorden - vormt reeds sinds het begin van de jaren negentig een relatieve constante in Schepers’ beeldend werk, zij het dan met voornamelijk figuratieve beelden.