urbanmag*



A Day in A Life van Nicolas Daenens in de remix van VJ Boemtjak was de winnaar op Ciné Public, een filmfestival voor niet-professionele cineasten in Studio Skoop in Gent.
Artikels
MARS speelt Witte Nachten
datum 05.02.2009
rubriek Podium
Een witte nacht is een nacht waarin het niet volledig donker wordt. Zulke nachten komt men tegen op plaatsen die hoog boven de evenaar liggen, zodat de zon niet volledig achter de horizon kan wegzakken en ook 's nachts blijft schijnen. Men zegt dat witte nachten vaak romantische, soms ook melancholische gevoelens oproepen. Een sfeer als deze wordt voelbaar bij het betreden van de donkere ruimte in een kille loods.
PARALLELPROGRAMMA '08: Tejaterbende Oeps! brengt De Jossen
datum 25.08.2008
rubriek Podium
Ze speelden afgelopen november tijdens het Landjuweel in Gent en werden toen gevraagd om hun voorstelling op Het Theaterfestival te hernemen. Na al die maanden brengt het amateurgezelschap voor een laatste keer De Jossen. Wij ontmoeten de bende in Monty, in een gemoedelijk sfeertje
Interview met oud festivalleider Arthur Sonnen
datum 24.08.2008
rubriek Podium
In het heuglijke jaar 1987 startte Arthur Sonnen in Amsterdam Het Theaterfestival op vanuit de idee om met nadruk Nederlandstalig theater op de kaart te zetten, en Vlaanderen en Nederland (en hun inwoners) dichter naar elkaar toe te brengen. Vanaf 1991 werd Het Theaterfestival zowel in Vlaanderen als in Nederland georganiseerd. Arthur Sonnen is een man die u dan ook vaak zal tegenkomen op Het Theaterfestival, altijd met een glimlach rond de lippen. De jaarlijkse State of the Union mist hij voor geen geld.
datum 27.03.2008
rubriek Podium
Een onzekere Carolien Hermans begint haar voorstelling met de aankondiging dat haar bijna 2-jarige dochtertje Lisa niet aanwezig is. En dat ze dat jammer vindt. Links van de scène staan wel Lisa’s laarsjes, opdat niemand haar zou vergeten. Ook Hermans zelf draagt laarzen, “voor de symboliek”. Deze mededeling zet de toon voor Conversation.
datum 27.03.2008
rubriek Podium

Het podium baadt in een ijl sfeertje, op een grote, grijze rots na is er enkel leegte. Een ruimte tussen hemel en aarde. Als een lichaam dat geen last lijkt te hebben van de zwaartekracht beweegt Lisbeth Gruwez zich langzaam en behoedzaam over het podium, alsof ze zweeft.