Artikels
datum 25.03.2008
De manier waarop de voorstelling Mnemopark van het Rimini Protokoll vormelijke wetten van het theater doorbreekt en speelt met het vermengen van realiteit en fictie, laat denken aan Bonanza van Berlin.
De twee naast elkaar zetten levert een aantal interessante bedenkingen over wat je met theater kan vertellen: Laten we het hebben over relevantie van vorm voor inhoud, over maquettes bouwen, documentaires draaien of niet, over acteurs en ‘echte mensen’.
