'Tainted love': met dat nummer (oorspronkelijk in 1964 opgenomen door soulzangeres Gloria Jones) palmde Soft Cell zo’n twintig jaar geleden hitparades én dansvloeren aller landen in. Dankzij dat monstersucces behoeft de groep eigenlijk nauwelijks een introductie, maar naar aanleiding van hun comeback - dit jaar bekroond met een dubbel en dik verdiende plaats helemaal bovenaan de Eurorock-affiche - kijken we toch met graagte nog eventjes in de achteruitkijkspiegel. Kijkt u mee?

Belgische muzikanten mogen (eindelijk!) een zucht van opluchting slaken. Het nieuwe kunstenaarsstatuut, dat het federale kernkabinet op woensdag 20 maart goedkeurde, waarborgt hen immers een volwaardige sociale bescherming én een aanzienlijke loonlastenverlaging.

In de internationale industrial scene is Patrick Stevens (28) uit Sint-Niklaas allang geen onbekende meer. Hij maakte ooit deel uit van het invloedrijke duo Sonar - samen met Dirk Ivens (ex-The Klinik, Dive) - en timmert sinds 1992 aan de weg met zijn soloproject Hypnoskull, waarvan eerder dit jaar het derde album Electronic Music Means War To Us verscheen. Daarnaast houdt Stevens er nog tal van nevenprojecten op na, onder meer Tunnel (met vrouw en freelance model Mieke M.) en < cybernetic:fuckheadz >(met Raoul R. van het Duitse Noisex). Een verhelderend gesprek met een compromisloos bezig baasje…

U hoeft Vlaanderens meest omstreden tijdschrift(je) van de laatste weken niet eens gelézen te hebben, om van deze verzamel-cd te kunnen genieten. Bij het pas verschenen tiende nummer van MaoMagazine krijgt u hem er namelijk gratis en voor niks bij, pure winst met andere woorden voor al wie zich (ook al gratis) abonneerde. De 11 bands op “Mao’s audio files” hebben alvast één ding gemeen: ze komen weldra naar de jaarlijkse hoogmis der alternatieve (?) muziek, Pukkelpop in Hasselt…

Internationale klasse. Zo mag je gerust het optreden van Hooverphonic, die vrijdagnacht op de Lokerse Feesten, betitelen. Genieten van de eerste tot de laatste minuut; nog weinig bands zijn anno 2001 in staat om op een dergelijke manier mijn gevoelige snaar te beroeren…

Ach, de jaren tachtig… waren wel degelijk - wat kwatongen ook mogen beweren - prachtig. Voor mij dan toch, want ik werd reeds op prille leeftijd op het (juiste?) muzikale pad gezet door mijn oudere zus, die in haar jeugdig enthousiasme (vooral) singles kocht van onder meer Yazoo, Ultravox, Soft Cell, Men Without Hats, Depeche Mode, Heaven 17, … en The Human League natuurlijk!