Het is niet verwonderlijk dat de virtuositeit van Fred Astaire en Gene Kelly een potpourri van hedendaagse choreografen heeft beïnvloed. Ook Pere Faura schuwt in This is a picture… de traditie niet, maar in tegenstelling tot zijn collega’s bewerkt hij de elementen uit de musicaldans niet tot een nieuwe danstaal. This is a picture.. ìs musical.

Act of Living begint met de dood. Doordat het uitzicht van rimpelende nietszeggende gordijnen sterk doet denken aan een aula begint de muziek die klinkt zich tot grafmuziek te vervormen. Door het ontbreken van een kist is er echter geen leven om over te contempleren, dus denk je Steineriaans je eigen dag terug. Dan valt door het doek het lijk uit de kast. Dit is geen aula, dit is geen theater, 'dit is écht', wordt je door de performers verzekerd.

Voor de tweede keer komt choreografe Keren Levi naar het jaarlijkse Internationale Dans en Performance Festival Something Raw in Amsterdam. Dit maal in samenwerking met Ugo Dehaes. Samen maakten ze Couple-like, een voorstelling die nu niet bepaald bruist van energie.

+18 jaar prijkt er op de aankondiging van de performance Snow White van de choreografe Ann Liv Young. Al eerder deed deze voorstelling veel stof opwaaien. De onbeschreven toeschouwer maakt zich op voor een avond geweld en vloeiende lichaamssappen. Want de duistere kant van Sneeuwwitje moet wel zwart zijn.