Artikels
Cie de Koe bestaat twintig jaar en brengt "een gelukkige verjaardag"
datum 18.06.2009
“Ze zijn misschien wat raar, ze zijn misschien wat anders, maar er hangt hier zoveel liefde in dit huis.”, zoiets zegt klusjesman, knecht en misschien wel minnaar Jerry over zijn twee meesteressen in “een gelukkige verjaardag”. Ik zou hem graag deze woorden uit zijn mond ontfutselen, om hetzelfde te zeggen over deze voorstelling. De acteurs op het podium gedragen zich misschien soms wel wat anders dan we van acteurs verwachten, ze zijn misschien wat raar, maar er hangt zoveel liefde in de lucht. Liefde voor het spel, liefde voor het theater.
Jan Decorte en Compagnie Marius brengen Wintervögelchen
datum 22.01.2009
Hij zou mijn grootvader kunnen zijn. Hij zou mijn grootvader ook mogen zijn, als ik hem zo bezig hoor en zie. Over zijn lessenaar gebogen leest hij een verhaaltje voor. Over een koningk en een koningingk. Hij gaat er volledig in op. Zijn ogen schieten vuur, zijn handen grijpen in de lucht, het speeksel vliegt alle kanten op. Hij legt er alle gevoel in dat iemand in een verhaal kan leggen. Voor mijn ogen komt het verhaal tot leven. Als een poppenkast, maar dan met mensen. “Pas op, hij staat achter u!”, heb ik zin om te roepen. Een avondje terug kind worden met Jan Decorte.
Compagnie Cecilia, Union Suspecte en HETPALEIS brengen Broeders van liefde
datum 16.01.2009
Ostracisme. In de vijfde eeuw voor Christus was dit voor de Grieken een eenvoudige manier om van een politiek tegenstander af te komen. Als je genoeg mensen bereid vond om zijn naam op een scherf te schrijven, kon die zijn biezen pakken. Verbanning. Dit vooral om een uitweg te bieden in gespannen situaties. In “Broeders van liefde” zien we een zelfde soort spanning in de relaties tussen de personages opduiken. Maar de hierboven beschreven uitweg is er voor hen niet. Al lopen ze dan op een oppervlak van negen ton scherven.
Krapps laatste band in een regie van Johan Simons in het NTGent
datum 09.01.2009
Ken je het gevoel? Je voelt je niet zo goed in je vel, je bent alleen en dan begint het. Je begint te genieten van het verdrietig zijn, je begint je te wentelen in zelfmedelijden. Je snikt, je vloekt, je zwelgt. Tot het besef komt van waar je mee bezig bent en je jezelf nog meer begint te haten of te verachten. Dan pas word je echt verdrietig. Dan pas mag je met recht en reden klagen. Hoewel de reden tot klagen dan al ver te zoeken is en misschien zelfs geen rol meer speelt.
DE KEUZE '08: JAN speelt Thierry in Monty
datum 29.08.2008
Het is het gekende verhaaltje. Een jongen is een beetje anders dan de rest. Dus wordt hij gepest. Problemen thuis want zijn vader is twee jaar geleden gestorven en zijn moeder kan dit na hun verhuis nog steeds niet verwerken. Hij voelt zich niet goed in zijn vel. Wanneer de jongen het één bij het ander telt, beslist hij een einde te maken aan zijn leven. Zo hebben we er al meer gezien. Het is dan ook niet van het verhaal dat Thierry van JAN zijn kwaliteiten moet hebben.
DE KEUZE '08: Bad van Marie viert zijn vijfde verjaardag met www.win-een-auto.com
datum 28.08.2008
Soms vraag ik me af of een groep als Bad van Marie op de uitnodiging om op Het Theaterfestival te spelen niet gewoon “neen” moet antwoorden. Daarmee wil ik absoluut geen kwalitatief oordeel vellen, maar eerder een opmerking van praktische aard maken. Locatieprojecten moeten op locatie gespeeld worden. Dat staat buiten kijf, en werd ook waargemaakt in de Renaultgarage aan de Antwerpse Italiëlei. Maar verrassingsprojecten moeten verrassingen blijven, en dat wordt moeilijker als er aan je project zoveel ruchtbaarheid gegeven wordt door bijvoorbeeld een selectie op Het Theaterfestival. Een mens laat zich niet zomaar foppen als hij weet dat hij gefopt zal worden. En eerlijk gezegd voelde ik me een beetje onderschat als toeschouwer. Zo rap hebben ze mij nu toch niet liggen. Nu ja, ook als je niet gefopt wordt, blijft www.win-een-auto.com een amusante voorstelling.
PARALLELPROGRAMMA '08: Sonnettenpresentatie Wim Van Gansbeke
datum 27.08.2008
Al is er dan sprake van een constructiefout...
Het was een schone avond onder vrienden dinsdag op het zogeheten schoon verdiep van HET PALEIS. Familieleden, vrienden en bewonderaars van Wim Van Gansbeke kwamen er samen om de man die van vele theatermarkten thuis is na zijn dood een stem te geven. Om op de vraag die Wim zichzelf stelt - “Zou ik verder leven ooit in mijn gedichten?” - volmondig ja te antwoorden.
PARALLELPROGRAMMA '08 - Studio Villanella: Tuning People brengt Worm
datum 26.08.2008
De infobrochure van het theaterfestival heeft zich al meermaals in mijn hand omgedraaid. De keuze? Of het parallelprogramma? Vanavond ga ik resoluut voor het tweede: Live van studio Villanella.
DE KEUZE '08: Een reactie op de Romeinse Tragedies
datum 24.08.2008
Let op, ik heb enorm genoten van de Romeinse Tragedies. Het is een huzarenstuk om zes uur Shakespeare te brengen en boeiend te houden, en wat mij betreft verdient Toneelgroep Amsterdam daar een dikke pluim voor. Vijftien acteurs die een topprestatie leveren in een ijzersterk concept. Een totaalervaring. Multimedia, interactie die het publiek in staat stelt zijn aandacht te verdelen zoals het dat zelf verkiest, en natuurlijk een prachtige tekst. Maar toch zit ik een beetje verveeld met deze voorstelling.
DE KEUZE '08: Benjamin Verdonck en Willy Thomas herscheppen de mens met Global Anatomy
datum 24.08.2008
Een klapdeur. Een arm. Een been met een witte sok eraan. En hup, daar staat hij! Benjamin Verdonck, in volle naaktheid. Een beetje onwennig en dat is ook het publiek. Maar Benjamin doet een paar huppelpasjes en heeft direct de lachers en de sympathie van het publiek op zijn hand. En dan moet Willy Thomas nog opkomen. Ja hij is er! Nee, hij is er niet. De draaideur heeft wat problemen met hem. Of haar. Want hij blijkt borsten te hebben en de Eva te zijn die Adam Benjamin moet aanvullen.
KEUZE TF-1: Hotel Modern speelt Rococo in Bourla
datum 23.08.2008
“Ik droom van theater als spel”, besluit Sidi Larbi Cherkaoui zijn State of the Union op de eerste dag van Het Theaterfestival in Antwerpen. Zijn woorden zijn nog niet koud of hij wordt op zijn wenken bediend door het Nederlandse gezelschap Hotel Modern dat op diezelfde openingsdag in de Bourla hun Rococo brengt.
DE KEUZE '08: Interview met Frieda Pittoors over Romeinse Tragedies
datum 23.08.2008
Het zijn drukke tijden voor Toneelgroep Amsterdam. De ene dag repeteren ze voor hun komende productie, de volgende staan ze op Het Theaterfestival voor een marathonvoorstelling van zes uur. Tussen al dat werken door slaagde de dagkrant er toch in Frieda Pittoors, Volumnia in Romeinse tragedies, te pakken te krijgen. Een telefoontje naar Nederland.
DE KEUZE '08: Interview met de jury van Het Theaterfestival
datum 22.08.2008
Bij het begin van dit festival willen we de juryleden aan het woord laten over hun keuze, de keuze ’08. Kristof Jonckheere is artistiek coördinator van kunstencentrum BUDA, Jur van der Lecq is acteur en regisseur en Karlien Vanhoonacker werkt voor de VRT en Thersites vzw. Drie totaal verschillende mensen dus, werkzaam in de podiumkunstensector, maar elk binnen een eigen veld. Ze vertellen wat zij vonden van het systeem met drie juryleden, en hoe het was om met drie tot een consensus te komen.
Aus Greidanus jr. maakt zijn regiedebuut in NTGent met De koning sterft van Ionesco
datum 16.05.2008
Sterven. Een moeilijk werkwoord. Het ziet er actief uit, maar zo voelt het toch niet. Het overkomt iemand. Zomaar, zonder dat die het wil of er iets voor moet doen. Het had passief moeten zijn. Gestorven worden. Het sterven in “De koning sterft”, is een hardnekkig vastklampen aan het leven. Het is een actief leven als nooit tevoren. Het is een vergeefs streven. Want aan het einde van de voorstelling gaat de koning dood. En al is het een lange voorstelling, voor hem is die tijd te kort.
Toneelgroep Nunc speelt Het geslacht Borgia I
datum 14.05.2008
Een tekst die je meteen bij de ballen grijpt. Personages die elkaar niet altijd even kameraadschappelijk in het kruis slaan. Een intrige waarin je moet meegaan of je wordt zelf geslacht. Seks, veel seks. Incest, willen maar niet mogen, mogen maar niet willen. Toneelgroep Nunc mikt met het eerste deel van zijn nieuwe voorstelling “Het geslacht Borgia” duidelijk op de laagste regionen. En dat allemaal in een voormalige onderbroekenfabriek.
Wunderbaum en NTGent spelen 10 geboden, deel 1 in NTGent
datum 14.03.2008
Gij zult theater kijken. Gij zult het theater niet verlaten zonder nagedacht te hebben. Gij zult geen antwoorden verwachten op uw vragen. Gij zult blijven de geboden overtreden. En gij zult volgend jaar terugkomen om het tweede deel van Tien geboden te bekijken. Wunderbaum en NTGent brengen momenteel het eerste deel van deze voorstelling, gebaseerd op de televisiereeks Dekalog van de Poolse regisseur Krzysztof Kieslowski. Een voorstelling waar is over nagedacht. Een voorstelling om over na te denken.
Ceremonia speelt Regent en Regentes in NTGent
datum 03.03.2008
Van heinde en ver zijn de mensen samengestroomd om de intrede van Ceremonia in het NTGent mee te maken. Eric De Volder rijdt voorop, gezeten op de figuurlijke ezel van de eenvoud. Hij schudt de mirakels uit zijn mouw. Met een gemak waarmee die ander water in wijn veranderde zet hij een minimum aan decor om in een maximum aan verbeeldingskracht. Hij herleidt het theater tot zijn essentiële lach en traan. Met een soepele vingerknip van hem wordt in één seconde overgeschakeld van realiteit naar fictie. Soepel, ja. Regent en Regentes is een herneming, een ‘oud stuk’ dus, maar nog lang niet versleten.
NTGent speelt Fort Europa van Tom Lanoye
datum 25.02.2008
Ik geraak er niet binnen. Ik heb het geprobeerd, ik heb alles gedaan om me aan te passen, om me te integreren, maar neen, ik geraak er niet binnen. Ik sta voor de muren van het fort, van het fort Europa dat het NTGent geconstrueerd heeft volgens de architectuur van Lanoye, maar ik geraak er maar niet binnen. Ik klop op de poort, men ziet mij wel staan, maar binnenlaten doet men mij niet.
Wunderbaum speelt Kamp Jezus in het NTGent
datum 16.01.2008
God is a DJ. God is hot. Alleen is hij een beetje ongrijpbaar. Iedereen ervaart religie op zijn eigen manier, of hij nu gelovig is of niet. Want iedereen gelooft wel in iets. Ook Wunderbaum. Kamp Jezus is een zoektocht naar de invulling van dat iets. Een brainstorm en plein public. Want religie is meer dan God. Religie is ook zingeving, het christendom is ook een eigen cultuur met eigen waarden. En bidden is ook even nadenken. Klinkt dit te belerend? Dan komt de giftige angel op de proppen.
Een geweten in een gewetensloze wereld
datum 14.12.2007
KNAL! Het publiek veert in zijn geheel een meter op in de lucht. Instinct is begonnen. Begonnen met het einde, want zo gaat dat vaak met films die beginnen met een pistoolschot. Films? Jawel, Instinct is een film, maar dan wel eentje in theaterversie. Een film noir, en dat moest vooral duidelijk zijn. Een femme fatale, een dode, licht dat door luiken valt, schaduwen, koele moord, alle ingrediënten voor een film noir zijn meer dan rijkelijk aanwezig. Misschien zelfs soms té rijkelijk. En dan wordt het plots weer theater. Het publiek kan weer lachen. Oef. Het was maar theater. Zo’n slechte mensen bestaan niet echt. Of toch?
Roman tragedies door Toneelgroep Amsterdam
datum 18.09.2007
Hoe los je de huidige politieke impasse op? Simpel. Je nodigt de betrokken onderhandelaars uit, of meer zelfs, je verplicht hen, om collectief naar de voorstelling Roman Tragedies van Toneelgroep Amsterdam te gaan kijken en, als het nog even kan, liefst naar de marathonversie van zes uur. Ze zullen maar wat graag de beste plaatsen innemen, tussen de acteurs op het podium. Ze zullen tijd in overvloed hebben om naar elkaar toe te groeien. Ze zullen het begin zien van de echte democratie en de problemen die daarmee gemoeid gingen. En als ultieme katharsis zullen ze misschien bedenken: “Zo’n klein landje besturen, dat kan nu toch niet moeilijk zijn”, waarna ze elkaar huilend in de armen zullen vallen terwijl Cleopatra ligt te zieltogen naast hen op het podium.
Toneelgroep Ceremonia speelt Mesdames et Messieurs
datum 31.03.2007
Mesdames et Messieurs, entrez dans le vreemde wereld van Eric De Volder. Une fois que les aanpassingsmoeilijkheden achter le dos zijn, word je ingewijd in de mysteriën van wat ooit Gents best bewaarde theatergeheim was. Dat is Eric De Volder intussen al lang niet meer. Steeds meer mensen vinden de weg naar waar hij met toneelgroep Ceremonia zijn territorium afgebakend heeft. Zijn wereldje. Waar elke avond weer het mysterie voltrokken wordt. En de voorstelling Mesdames et Messieurs heeft zijn eigen stekje binnen deze wereld, binnen dit ritueel. Of durft ze het aan hier en daar een grens te overschrijden?
After the end - Het huis van Bourgondië
datum 09.03.2007
“This is the end. My only friend, the end.” Het zou zo door Mark, één van de twee personages van After the end, de nieuwste productie van het Huis van Bourgondië gezegd kunnen worden. Maar over welk einde gaat het dan? Dat van in het begin, dat van in het midden of dat van aan het einde? Waar het één eindigt, begint het ander. Want we lopen in cirkels. Tot die cirkels eigenlijk een spiraal blijken te zijn. Een neerwaartse. Zelf kunnen bepalen waar en hoe het ene eindigt en het andere begint, dat is macht, dat is waar het om draait. Maar als puntje bij paaltje komt, blijkt niemand dat te kunnen. Aan alles komt een eind, uiteindelijk.
NTGent
datum 20.12.2006
Un drôle de titre. Een drol van een titel. Het klinkt grappig, maar is het dat wel? Het heeft in elk geval een wrang kantje. Tragikomedie dus? Uw darmen: hoe we een oud verhaal, de mythe van het Parisoordeel, proberen te verteren, en hoe het een verrassend modern verhaal blijk te zijn. Een marktonderzoek: wat ligt er op úw lever? Wat moet er bij u dringend eens uit? Hoe is het met uw hol, uw leegte? Een gekke titel. Maar wel een vlag die zijn lading dekt. Al hangt er dan een geurtje aan die lading.
Theater Zuidpool en Antigone spelen Platonov van Tsjechov
datum 27.10.2006
Tsjechov op scène. Of toch niet? Plato op scène. Nogal wiedes als je stuk Platonov heet. Theater op scène. Of is het meer dan theater? Spots op scène. Moet kunnen. De moderne mens op scène. Nu wordt het interessant. Theater Zuidpool en theater Antigone hebben de handen in elkaar geslagen om deze moderne versie van Platonov op scène te brengen, en dat zou wellicht anders geweest zijn als de man in kwestie nog leefde. Maar hij is intussen al een tijdje dood, lang leve hij!
