Ik wil stilstaan bij de nadruk die u legt op de draagkracht van het programma van architectuur, ten opzichte van haar vorm en structuur. Ik denk dat u terecht stelt dat aan een programma voor architectuur, in zijn essentie, in de laatste drie architectuurstromingen van de 20ste eeuw (postmodernisme, deconstructivisme en supermodernisme) geen betekenis of waarde is gegeven, en dat bijgevolg de denkpiste van programma-genererende architectuur, geuit door het prille modernisme, niet is gevolgd.