Het woord 'musical' roept, bij mij althans, huiveringwekkende videogedachten op aan mijn schooltijd. Het 'Sound of Music'-aperitief werd mij in de lagere school reeds uitgeschonken. Toen ze kwamen aandraven met een andere klassieker (bloody) 'Mary Poppins', wist ik me op subtiele wijze te ontdoen van deze drank (de decoratieve bloemstukken hebben het me nog steeds niet vergeven). Met reuzehonger ging ik aan tafel om daar als voorgerecht 'Annie' met lange tanden te verorberen. Intussen gezeten aan het humaniora eetfestijn wordt de hoofdschotel geserveerd: een taai stuk filet 'West Side Story' dat ik dan maar doorgespoeld heb met Chateau 'Evita' (bij gebrek aan mineraalwater). Het dessertenbuffet, aangeboden door de universiteit , staat nu in al haar glorie te schitteren. Geef ik toe aan deze zeemzoete verleiding of hou ik m’n musicalavontuur voor bekeken?