Het was met een zekere opgetogenheid dat ik 'Zijde daar', de nieuwe van Toneelgroep Ceremonia, ging bekijken. Na grotere producties als 'Vadria', 'Diep in het bos' en 'Zwarte vogels in de bomen', waarin het unieke universum van De Volder evenzeer bedreigd als versterkt werd door de muzikale inbreng van compagnon Dick Van der Harst, trok De Volder zich voor dit stuk op aloude wijze terug met harde kern Johan Knuts, Ineke Nijssen, Hendrik-Hein Van Doorn en deze keer ook Benjamin Van Tourhout. Weer tijd voor intimiteit dus. En daar was ik bijzonder op gebrand.

Ergens vorige week. In de kamermuziekzaal van het Brugse concertgebouw verzamelt een handjevol mensen om het twintigjarig bestaan van het tijdschrift Etcetera te vieren. Josse De Pauw leest een tekst voor. Schoon, maar de man is niet op zijn best. We zien een film van Maarten vanden Abeele. Schoon, maar ook dit hebben we al gezien. Judith Vindevogel zingt. Schoon, ingetogen, iets té ingetogen misschien voor deze gelegenheid. Wat een feest had moeten zijn (want welk cultureel tijdschrift van dit niveau houdt twintig jaar stand?), werd een dooie plechtigheid.