Meest recente artikels:
Summerschool Kunstkritiek
Summerschool Schrijverspodium
Summerschool Schrijverspodium
Summerschool Schrijverspodium
Review Dit is mijn vader
Meer artikels van Floris Willems:
Slumming, Michael Glawogger
John Cameron Mitchell
Stina Werenfels
The Queen, Stephen Frears
Alan Berliner
WIDE AWAKE
datum 19.10.2006
rubriek Film + TV
Met Wide Awake van Alan Berliner tast het filmfestival de grenzen van haar programmatie af. Het is immers geen conventionele documentaire en Alan Berliner is allerminst een conventioneel regisseur. Berliner is een kunstenaar slash regisseur en heeft met o.a. Nobody's Business een stevige reputatie als documentairemaker opgebouwd. Hij vindt het genre van de “experimentele ego-documentaire” (sic) telkens opnieuw uit. Berliner zoekt de onderwerpen voor zijn films in zijn naaste omgeving, een lijn die hij met Wide Awake radicaal doortrekt door op zijn eigen slaapprobleem te focussen. Tachtig minuten lang duurt deze zelfanalyse, de vraag is dus of hij erin geslaagd is de navelstaarderij te overstijgen en een relevante documentaire af te leveren.
Het antwoord is niet eenduidig. Wide Awake leert ons niet veel over slaapstoornissen en slechte slapers op zoek naar nieuwe inzichten zullen van een kale reis terugkomen: de focus van Wide Awake overstijgt geen moment de situatie van de auteur. Toch mag het resultaat gezien worden. Berliner monteert dat het een lust heeft en beschikt over een verbluffend visueel archief: talloze beelden uit de kinderjaren van de popcultuur roepen verrassende associaties op. Tussendoor becommentariÎren de drie vrouwen uit zijn leven - de moeder, de zus en de vrouw – Berliners probleem en zijn zoektocht naar een oplossing. Ook laat hij enkele artsen zijn staat analyseren, wat blijk geeft van een aan het exhibitionistische grenzende openheid. Het is die invalshoek die Wide Awake en Alan Berliner zelf naar een hoger niveau tillen.

Wat Berliners stoornis betreft, deze blijkt niet pathologisch van aard te zijn, de diagnose luidt “Delayed Sleeping Phase Disorder”. In mensentaal: de man is een nachtraaf. Zijn biologische klok komt pas onder stoom in de late uurtjes. Zolang hij het zich heugen kan, heeft hij zijn nachten al werkend doorgebracht. Het gevolg is duidelijk: hij kruipt veel te laat en volledig opgenaaid onder de wol en slaagt er vervolgens niet in om de slaap te vatten. 's Ochtends staat hij moe op en begint zijn gevecht met het wakend bestaan van vooraf aan. Nu zijn vriendin zwanger is, eist zij een meer conventionele levensstijl en blijkt Berliner's onwil om te veranderen. Hij koestert de nacht en de drive die de donkere uren hem geven om als kunstenaar aan de slag te blijven. Uit zijn kunst blijkt zijn neurotische aard: als documentalist van de moderne mens werkt hij gedreven aan een immense collectie prularia, zowel visueel als materieel. Zijn voorliefde voor het prul en voor het anecdotische wordt weerspiegeld in zijn montagestijl, staccato en agitato. En dan moet Berliner nog zijn eerste kop koffie in zeventien jaar naar binnen gieten…

Is de film een aanrader? Ik denk het wel. Ondanks het afschrikwekkende thema is Wide Awake een boeiende en entertainende ervaring. Gelet op het genre en de beperkte duur verwacht Berliner best geen bloeiende bioscooptoekomst voor zijn prent, maar op arte, zo tegen een uur of 2 in de ochtend, dat moet in augustus wel eens lukken.



Filmfestival - sectie “a look apart”
Gezien in de domzaal van Vooruit
Reageer
Voornaam
Naam
Email
Reactie