Een uit de hand gelopen feest, dat hebben we immers al eerder gezien, en we hebben het dan niet over dat 8mm-filmpje van onze eerste communie. Niet onaardig tot absolute top zijn The ice storm van Ang Lee, the Anniversary Party van Alan Cummings en Jennifer Jason Leigh en natuurlijk Festen van Lars Von Trier. Uit deze laatste film nam Werenfels gelijk de dogma-stijl over, ze laat er het eerste deel van Nachbeben in baden. (waarom ze de stijl verlaat naarmate de film vordert is ons niet duidelijk, trouwens). Verder besliste ze om de in Zwitserland waarschijnlijk erg bekende acteurs behoorlijk vrij te laten en de chemie zijn werk te laten doen.

Het resultaat is een visueel niet onaardige maar inhoudelijk tegenvallende film. Alles speelt zich af in en rond de villa van HP. Mies van der Rohe van buiten, modern design van binnen. De inrichting is van de hand van HP’s vrouw Karin, die niet alleen met het geld van haar man maar ook goed met de drank overweg kan. HP is een IT-wunderknabe zoals er velen hun stek hebben rond Z¸rich. Wat thuis niemand weet, is dat hij aan de rand van het bankroet staat na de nasdaq-crash van rond de eeuwwisseling. Wel op de hoogte is zijn baas Philip, tegelijk de peter van Max, HP’s obese en perverse zoon. Philip is de bewuste zomeravond samen met zijn rondzwangere vrouw Sue te gast in wat een feest van de laatste kans blijkt te zijn, de laatste kans van HP om te bewijzen dat hij en niet de onderkruiper G¸tzler de toekomst van het bedrijf belichaamt. Als dan alles fout begint te lopen blijkt dat de marketingvaardigheden die deze yuppies het grote geld gebracht hebben nutteloos en zelfs ronduit destructief zijn in de sociale omgang. Ironisch genoeg is het net de jonge Deense au pair Birthe, die behalve met een expressief lichaam ook met een flinke dosis politieke idealen begiftigd is, die hun ondergang dirigeert. Naarmate de avond vordert en de flessen leeg en de neuzen vol geraken, gaat het ene stinkende putje na het andere open. Irritant genoeg moet het script de gekste sprongen maken om de stroom aan nieuwe intriges bij te benen. Tegen het einde blijkt dit zo nefast te zijn voor de film dat het potsierlijk wordt. Niet op zijn minst omdat Nachbeben soms wel erg de provocerende toer opgaat, wat ruikt naar goedkoop effectenbejag. Om een Zwitser naar de kino te krijgen, zal een potje gemasturbeer geen kwaad kunnen, zeker?

Nachbeben heet een mijlpaal te zijn voor de Zwitserse cinema. Dat is Stina Werenfels van harte gegund. Wij hopen alleen dat ze volgende keer al haar energie in een geloofwaardig scenario steekt, want aan de reacties in de zaal te zien zal deze nabeving (= nachbeben) over de grenzen niet te veel brokken maken.

www.nachbeben.ch

Gezien op het filmfestival – sectie world cinema
Nog een voorstelling op 18 oktober – kinepolis

CREDITS

Michael Neuenschwander as HP "Manna"
Susanne-Marie Wrage as Karin
Bettina Stucky as Sue
Georg Scharegg as Philip
Olivia A. Frolich as Birthe
Leonardo Nigro as Gutzler
Mikki Levy as Max
Selma Jamal Aldin as Eva Wattenberg
Luca Lüdi as Fedex Man
Pierre Gueniot as Lollo