We are all creators and we create through what we say and how we make what we say real. There is no other way to affect consciousness than through Word.

Ondanks het feit dat SW al heel wat op zijn palmares heeft staan, is hij nog steeds voor velen een nobele onbekende. Deze 28-jarige poëet-rapper-acteur-muzikant is nochtans van het productieve soort. Op zijn state of duty staan onder meer twee dichtbundels, de hoofdrol in en coproductie van de film Slam en een aantal muzikale bijdragen, ... Alles wat Saul Williams doet heeft maar met één ding te maken: het woord. Volgens Williams zijn we allemaal 'beings of sound', wat zoveel betekent als 'dat wat we zeggen is van belang'. Williams is iemand die heel goed beseft wat de kracht van het woord betekent en daar dan ook gretig op inspeelt.

Nadat hij aan het Morehouse College afstudeerde met een B.A. in filosofie, ging Williams naar New York City om er een Master's Degree in Acteren te volgen aan de New York University. Daar kwam hij terecht in de cafe poetry scene die in New York haar epicentrum had. In 1996 werd hij Slam Champion van het Nuyorican Poet Café. Poetry Slam is een wedstrijd tussen verschillende poëten die beoordeeld worden door een jury. Die discipline ontstond halverwege de jaren '80. In '96 haalde Saul Williams samen met collega's van het Nuyorican Poets Cafe de derde plaats op de National Poetry Slam in Portland.

Zijn succes binnen het spoken word circuit leidde hem tot de film Slam die bekroond werd met de Grand Jury Prize op het Sundance Festival en de Camera d'Or op het festival van Cannes. In de film speelt Williams de rol van Raymond Joshua, een kleine marihuanadealer die gearresteerd wordt met een kleine hoeveelheid dope op zak. Volledig in de greep van het Amerikaanse Criminal Justice System probeert Williams zich te bevrijden, maar hij beseft al gauw dat het systeem zo functioneert dat je als zwarte geen kans maakt. In de gevangenis ontmoet hij Lauren Bell (gespeeld door Sonia Sohn), een schrijfster die hem aanmoedigt om zijn talent als spoken word artist te gebruiken om zijn opsluiting te verwerken en een stem te geven aan de strijd van zijn in de steek gelaten generatie. Daar leert hij de kracht van het woord kennen en leert hij dat je geen slachtoffer hoeft te zijn, ongeacht hoeveel keer ze zeggen dat je een slachtoffer bent.

Maar ook als schrijver heeft Williams al heel wat bewezen. Hij publiceerde in The New York Times, Esquire, African Voices en schreef al twee dichtbundels. Zijn eerste, The Seventh Octave dateert van '97 en werd uitgegeven door Moore Black Press. Zijn tweede poëzie-album, She, werd in '99 uitgebracht door MTV Books. Je krijgt er een cd'tje bij waarop hij enkele van zijn teksten voordraagt. De illustraties in het boekje zijn gemaakt door Williams' vrouw Marcia Jones.

Zijn inspiratie haalt Williams uit hiphop, het was trouwens hiphop die de aanzet gaf tot zijn poëzie. Maar in tegenstelling tot een groot deel van de hiphop die wij naar het hoofd geslingerd krijgen, brengt SW maatschappelijk verantwoorde hiphop. Hiphop die niet gaat over materialisme en egotripperij, maar waarden en spirituele vrijheid.

Als muzikant werkte Williams samen met Erykah Badu, De La Soul, Dj Krust, KRS One en Beat Poet Allen Ginsberg. Op zijn debuutalbum staan onder meer bijdragen van Dj Krust (Coded Language), Esthero (het schitterende Tao of Now) en Chad Smith van de RHCP (Om Nia America), … Het producen deed hij samen met Rick Rubin (Beastie Boys, RHCP). Aan zijn EP te horen mochten we ons aan heel wat woordelijk en muzikaal geweld verwachten. En dat is ook zo. Williams begint met hiphop beats en schakelt daarna over naar drum 'n bass en loeiharde gitaren. Maar vanaf het eerste moment neemt hij je mee op een trip die slechts eindigt lang nadat hij het laatste woord uitgestoten heeft. Williams maakt duidelijk dat zijn woorden bij elk muziekgenre passen. Hiphoppers zullen bedrogen uitkomen, want dit is geen hiphop in de traditionele zin van het woord. Dit is hiphop in de pure zin van het woord, hiphop die de kracht van het woord etaleert.

Van zijn oude nummers zoals Ohm, Dance of the Dead, Twice the first Time en Monkey theme staat enkel de hit Coded Language op het album. Jammer, want één voor één zijn die oudere songs hele sterke nummers. Maar af en toe integreert hij stukken uit die teksten in zijn nieuw werk. Luister en geniet, zou ik zeggen.

Wie de man live aan het werk wil zien, kan op 21 april naar de Botanique.