Rockmuziek of liever klassieker, u zegt het maar! Of toch maar een toneelstuk meepikken? Het kon allemaal. Brussel opende verschillende van haar prachtige locaties om artistieke brouwsels te laten ontkurken. En het viel zeker in de smaak, dat was duidelijk. ‘De Gulden Ontsporing’ – de officiële titel van het evenement – liet de bezoekers zelf hun programma uitstippelen. Je kon dus niet alles gezien hebben, maar dat hoeft ook niet.

Een voorbeeld: rond de middag aankomen in Brussel, terrasje doen met het prachtige weer (veel betalen maar toch genieten omdat je weet dat je de rest van de dag gratis zal genieten). Vervolgens rond 14 uur naar de AB, waar een prachtig concertje van Ronny Mosuse wacht. Verrassend intiem, begeleid door broer en zus (zang, slagwerk, gitaar) en een strijkkwartet. ‘En petit comité’, des te gezelliger. Voldaan geniet je nog na als je de AB buiten wandelt, je pikt nog net het bisnummer van een klassiek concert mee. Ondertussen ben je alweer eens een stukje door Brussel gewandeld, ongedwongen, vakantiegevoel. Even in de rij gaan staat om de – opnieuw gratis, het is tenslotte feest – kaarten voor ‘De Traafiest van Mademoiselle Beulemans’, een stuk uit 1910, te gaan afhalen. Je neemt plaats in de prachtige grote zaal van de AB en ziet een mooi stukje toneel uit vroegere tijden. Het echte, authentieke Brussels, zoals alleen een in Brussel geboren en getogen Brusselaar het nog kan. Achterover gaan zitten en genieten.

Tussen zes en acht ga je dan een plaatsje trachten te veroveren in een van de talrijke restaurantjes, best niet te ver van de Grote Markt, want daar moet je straks naartoe voor het avondspektakel. Een lekkere Belgische pint erbij en je beseft dat je ook echt op vakantie kan in je eigen hoofdstad, waar ook veel te beleven valt.

Acht uur: een aantal duizenden mensen verzameld op de Grote Markt, voor het podium. Jong en oud allebei overvloedig vertegenwoordigd. Hier en daar wel bomma die niet tegen het wachten of het ‘lawijt’ kan of een peuter die weer eens dorst heeft. Vanavond worden dit zelfs haast mooie taferelen. Een mooi orkest, een prachtig spontane presentatie van Wim Opbrouck en Marc Meersman kondigen de Vlaamse Leeuw aan. In tegenstelling tot enkele jaren terug bleek dit nu geen enkel probleem, zolang men maar beseft dat men bovenal Belg is, en men pas in tweede instantie zijn Vlaamse trots bovenhaalt. De Ongetemde Leeuw wordt onder andere gevolgd door het schitterende Voice Male, Willem Vermandere, Sarah, Patrick Riguelle en de zangeres van Kadril (die beiden een vertaalde Brel aandurven). Het feest wordt tenslotte afgesloten met ‘Vlaanderen boven’, ditmaal niet door Raymond, wel door de verzamelde artiesten op het podium, en natuurlijk het volk. De Grote Markt davert even en iedereen keert tevreden terug.

Vlaanderen, waar men nog kan genieten van die kleine dingen?