‘Rain’ is eigenlijk de titel van een verhaal, geschreven door de Nieuw-Zeelandse schrijfster Kirsty Gunn. Dit verhaal werd als uitgangspunt gebruikt maar op scene komt het niet op de voorgrond.

‘Rain’ is een toonbeeld van ‘puurheid’: zowel dans, muziek als decor en kostuums stralen een puurheid, een soberheid uit die het stuk zeer intens maken.
De dans vloeit voort uit één ‘bewegingszin’ uit ‘In Real Time’. De hele choreografie is opgebouwd rond eindeloze herhalingen, vervormingen, tegenstellingen van één reeks bewegingen. Dit is zo subtiel dat het eigenlijk nooit echt opvalt: je herkent wel terugkerende bewegingen, maar het voelt absoluut niet als herhaling aan. De passie, de kracht en de elegantie die de tien dansers uitstralen hebben een bijna hypnotiserend effect. Er is een voortdurende verwisseling tussen de combinaties van dansers. De ene keer dansen ze als groep, een andere keer alleen, met twee of met drie. Dit creëert bij momenten prachtige en zelfs beklijvende beelden.

Na live-muziek op scène van Aka Moon (In Real Time), keert Anne Teresa voor dit stuk terug naar één van haar geliefde componisten: Steve Reich. Ook in ‘Fase’, ‘Just before’ en 'Drumming’ gebruikte ze zijn muziek. Deze keer koos ze voor ‘Music for 18 Musicians’, een muziekstuk dat dateert uit 1976. Anne Teresa zelf beschrijft de muziek als ‘kristalhelder, wijds en optimistisch’. In ‘Rain’ speelt de choreografe zeer direct in op de muziek van Reich, de bewegingen zijn veel meer verankerd in de muziek dan in ‘Drumming’. Ze heeft een complete analyse gemaakt van de muziek, de ene keer vallen de bewegingen ermee samen, een andere keer gaan ze er juist tegenin.

Het decor en de kostuums zijn evenzeer een toonbeeld van soberheid en elegantie, en zijn terzelfdertijd soms heel verrassend. Het decor, verzorgd door Jan Versweyveld, is een soort gordijn van zilverachtige koorden die een illusie van regen creëren. Het moment waarop alle dansers door die koorden stormen, zal velen kippenvel bezorgen. De kostuums, ontworpen door Dries Van Noten, zijn ronduit prachtig. In het begin van het stuk dragen alle dansers kostuums in beigeachtige tinten. Gaandeweg glippen enkele dansers weg om terug te komen met hetzelfde kostuum maar in roze tinten, de volgende keer in fuchsia tinten, dan weer beige. Dit gaat zo onopgemerkt dat je pas na een paar minuten ziet dat de kostuums een andere kleur hebben, je denkt zelfs eventjes dat het gewoon een speling van het licht is.

Conclusie: een prachtig, subtiel en intens stuk!

Rain is te zien van 7 tot 10 maart in De Singel in Antwerpen, op 3 april in het Cultureel Centrum van Hasselt en op 11 mei in De Spil in Roeselare.