Meest recente artikels:
Het fotowerk van Kurt Van der Elst
Interview Karel Vanhaesebrouck
Meer artikels van Valérie Van Heeschvelde:
door de eigenzinnige Steven Shainberg
Tg STAN brengt Vraagzucht
VRAAGSTAART FRANK VERCRUYSSEN
datum 27.02.2003
rubriek Podium
Opnieuw brengt toneelspelersgezelschap STAN het publiek in vervoering. Deze keer met Vraagzucht, een voorstelling van Jolente De Keersmaeker, Frank Vercruyssen en Thomas Walgrave. Ze baseerden zich op teksten van onder meer Raymond Carver, Max Frisch, Hanif Kureishi en Haruki Murakami, waardoor het stuk een compilatie is geworden van diverse kortverhalen. Centraal echter staan de vragen ooit neergeschreven door de Zwitser Max Frisch. Vragen over liefde, over hoop, over vriendschap, geld en vaderland. Vragen waarvan de toeschouwers weten dat ze belangrijker zijn dan de antwoorden ervan. Vragen die stiltes uitlokken of hier en daar een schaterlach.
Talentvol acteur Frank Vercruyssen slaagt erin zijn publiek drie uur lang te boeien. Inderdaad, zijn publiek, want hij is namelijk de enige met wie ze het zo lang moeten stellen. Hij geeft hen dan ook een keuze, want indien ze hem op voorhand al niet zien zitten, zijn ze vrij te vertrekken. Hebben ze nood aan een plas - en rookpauze, dan draait hij wel een vrolijk of stevig muziekje. Hij maakt reeds bij het begin rechtstreeks contact met zijn publiek, wat erg wordt geapprecieerd. Na zijn intro vuurt hij uiteindelijk een heleboel vragen op hen af: “Heeft u gevoel voor humor? Ook als u alleen bent?”, “Wanneer bent u opgehouden te denken dat u wijzer wordt? Of denkt u nog steeds dat u wijzer wordt?”, “Houdt u van iemand? Waar maakt u dat uit op?” …

In het derde en laatste deel gooit Frank Vercruyssen het plots over een andere boeg en wordt hard feitenmateriaal in verband met Amerikaanse interventies in het buitenland na de Tweede Wereldoorlog of het Amerikaans defensiebudget op het publiek losgelaten. Ze worden overrompeld door beeldfragmenten van gevechtsvliegtuigen en een gigantische cijferdans. Openlijk anti – Amerikanisme wordt zeker niet geschuwd, waardoor de voorstelling plots een bijzonder actueel en politiek karakter krijgt. Hij eindigt ten slotte in schoonheid met een beschrijving van de dood van Tsjechov, zeer ontroerend.

Vraagzucht is een stuk dat werkelijk smaakt naar meer. Opnieuw wordt op een geslaagde manier de theatrale illusie doorprikt, zoals wanneer Frank Vercruyssen aan het publiek uitlegt waarom er vier blauwe stoelen dramaturgisch verantwoord op de scène staan of zoals wanneer hij uit de doeken doet dat hij ook enkele uit het hoofd geleerde kortverhalen zal brengen. Opnieuw wordt het publiek verrast door de voortreffelijke acteerprestaties van Frank Vercruyssen. Vooral bewondering om zijn expressie, zijn mimiek. Opnieuw een stuk waarbij vorm en inhoud aan elkaar zijn gewaagd. Opnieuw een interessante voorstelling die verrast en verbaast, die de toeschouwers meeneemt in de wondere wereld van het theater.
Reageer
Voornaam
Naam
Email
Reactie