Waar staat Vooruit Geluid voor?
Wim:Vooruit Geluid is de naam die we geven aan het muziekprogramma van Vooruit. Voor mij is het een avontuurlijke muziekreeks waarin zowel traditionele als hedendaagse muziek aan bod komt en waarin veel aandacht uitgaat naar nieuwe geluiden, progressieve en alternatieve geluiden. Etnische muziek, jazz, improvisatiemuziek en electronica zijn onze vier pijlers. Dat is een vrij brede bedding die ons ruimte geeft om een dialoog tot stand te brengen tussen verschillende genres en stijlen. Het hoeft voor ons niet zo strak omlijnd te zijn, het mag best in elkaar overlopen. We proberen die interactie ook te stimuleren. We brengen mensen met verschillende achtergronden samen en laten hen producties maken. Het productieve is een belangrijk aspect van Vooruit Geluid. We gaan voor Vooruit Geluid dus eigenlijk op zoek naar muziek die moeilijker is en minder gekend, maar tevens interessant en invloedrijk.

Bestaat daar een publiek voor?
Wim: Het is natuurlijk geen evidente muziek en daar bestaat inderdaad niet zo’n groot publiek voor. We mikken echter niet op een groot, maar op een geïnteresseerd publiek. Een publiek dat avontuurlijk is ingesteld en nieuwe dingen wil ontdekken. Je moet er ook rekening mee houden dat Vooruit een kunstencentrum is dat wordt gesubsideerd om aan kunstontwikkeling te doen. Het is onze taak om muzikanten die de moeite waard zijn een platform aan te bieden zodat het publiek de kans krijgt ze te zien. Die taak proberen we zo goed mogelijk te vervullen. En ik mag wel zeggen dat we daar aardig in slagen. Als je de opkomst bij ons vergelijkt met centra die met iets gelijkaardigs bezig zijn, ook in het buitenland, dan scoren we goed. We doen trouwens hard ons best om de drempel te verlagen. We informeren het publiek over wat er hen te wachten staat en blijven daarbij eerlijk. We proberen met onze flyers en folders een duidelijk beeld te geven van de sfeer van het evenement.
Eva: We houden de toegangsprijs ook bewust laag. Voor Japanorama betaal je bijvoorbeeld maar 380 Bef aan de kassa en 280 Bef in voorverkoop. Het is duidelijk dat je het evenement daar niet mee betaalt. We spreken hier over acht muzikanten die betaald moeten worden. Anderzijds weten we ook dat je voor iets als Japanese Underground geen zeven, achthonderd frank moet vragen. We doen dus een inspanning om muzikant en publiek bij elkaar te brengen. We doen er voorts ook alles aan om een optimale sfeer te creëren voor het concert. Samen met de muzikanten zoeken we naar een scenisch-theatraal concept waarin de muziek het beste tot zijn recht komt. Dinsdagavond zorgt Keita Egami voor de inkleding, een gerenomeerd plastisch kunstenaar uit Japan. Met de infrastructuur van Vooruit hebben we natuurlijk wel de luxe dat we kunnen kiezen tussen domzaal, balzaal, theaterzaal, Minard-schouwburg, concertzaal en café, stuk voor stuk prachtige locaties.
Wim: We zijn er denk ik ook in geslaagd om van Vooruit Geluid een soort van kwaliteitslabel te maken. De mensen weten dat ze een risico nemen, maar ze doen dat bewust. Het publiek heeft iets van: ha ‘t is binnen die reeks, ‘t zal wel in orde zijn. We doen er ook alles aan om kwaliteit te brengen. We prospecteren heel veel en we besparen daarbij kosten noch moeite. Als het binnen een straal van driehonderd kilometer is, dan gaan we. We moeten weten of het iets geeft op een podium. En we gaan ervan uit dat als wij ervan kunnen genieten, het publiek dat ook kan.

Gebruiken jullie jezelf als maatstaf bij de selectie van de muziek?
Wim: Nee. Eerste criteria: het moet passen binnen de sfeer die we net hebben geschetst. Het moet avontuurlijke muziek zijn. Geen platgetreden paden. Belangrijk is ook de uitstraling en het vakmanschap van de muzikanten. Zij moeten iets op een podium kunnen brengen. Zij moeten voldoende in hun mars hebben om een boeiend parcours te doorlopen, met ons en met het publiek. Want we proberen ook een band te scheppen tussen het publiek en de artiesten . We willen het publiek de mogelijkheid geven de carrière en de projecten van de artiesten te volgen. Daarom nodigen we heel veel muzikanten meermaals uit. Die band tussen muzikant en publiek is voor ons erg belangrijk. Als we onze financiële mogelijkheden en beperkingen buiten beschouwing laten, dan zijn kwaliteit en avontuur de voornaamste criteria. Maar dan wel avontuur dat langer duurt dan één concert en dat altijd boeiend blijft.

Waarom staat Japanorama op het programma?
Eva: Omdat het perfect past binnen het kader van Vooruit Geluid. Het is avontuurlijk en we geven het publiek de kans kennis te maken met verschillende stijlen binnen de Japanse muziekcultuur. De muziek is niet evident en er is de mix van verschillende stijlen. Het zijn bovendien stuk voor stuk uitstekende muzikanten.

Wat mogen we precies verwachten?
Eva: Het wordt een heel gevarieerde avond. Otomo Yoshihide heeft muzikanten geselecteerd met een heel verschillende achtergrond. Otomo gaat ook zelf optreden. Hij was de man achter Ground Zero, wereldbekend om de sublieme combinatie van noise, improvisatie en rock. Maar hij is als jazzgitarist ook heel erg actief geweest in de Japanse jazz- en improvisatiescène. Bij ons zal hij iets doen met de platendraaier. Sachiko M, Otomo’s vriendin, zit er ook bij. Zij gaat met een lege sampler aan de slag. Ze versterkt de geluiden die de lege sampler produceert. Het meest extreme dat er tussen zit, is wat Otomo Yoshihide en Sachiko M samen doen. Zij werken met geluidsgolven. Ze trekken een muur van geluid op die ze na een half uur weer afbreken. Het moment dat het geluid wegvalt, lijkt het alsof je in een gat valt. Heel erg fysiek, heel erg fascinerend. Sachiko M gaat ook samenspelen met de andere vrouwen van het gezelschap: Haco en Michiyo Yagi. Haco is een geschoolde zangeres met een voorliefde voor popsongs en lo fi toestanden. Ze gebruikt de structuur van de popsong, maar gaat die tegelijkertijd te lijf met anti-geluiden en storing én met haar stem. Ze gebruikt zangtechnieken waaraan je gegarandeerd tien minuten moet wennen. Michiyo Yagi is virtuose met de koto, een dertiensnarig instrument. Ze zit in Japan in alle grote klassieke ensembles, maar is ook niet vies van experiment. Dan is er nog Toshimaru Nakamura. Die verruilde ooit de gitaar voor een no-input mixing desk omdat hij de gitaar te emotioneel vindt. Verwacht u aan een flinke portie noise. Taku Sugimoto, gitarist met wortels in rock, blues, free jazz, improvisatie en avant-garde klassieke muziek, is dan weer gefascineerd door de ‘bijna-stilte’. Tot slot is er ook nog Oshima Yasukatsu. Hij bespeelt de sanshin, een driesnarige luit, en heeft een schitterende stem. Hij brengt traditionele folkmuziek en is razend populair in Japan. Het is dus niet enkel muziek uit de Japanse underground die aan bod komt. De meesten van hen zijn in Japan trouwens erg populair, ook de noise-muzikanten. Noise bevindt zich er meer in het middenveld dan hier. We kondigen het enkel aan als Japanese Underground opdat het publiek niet zou denken dat het de grote, klassieke namen zijn die komen.

23 februari 2000
Japanorama: Celebration of the Japanese Underground
Kunstencentrum Vooruit
Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

info: Vooruit
tickets: 09/267.28.28