Een “Geraakte Rede” doet de logica steigeren. De uitroep “Dat is toch logisch!” krijgt opeens een tegengestelde betekenis. Nieuwe universa ontstaan. In de hoofden van mensen, op het podium. In Aangesproken, de as en de boter neemt Pieter De Buysser het publiek mee naar zijn eigenhandig geschapen wereld, waarin gesprekken poëzie zijn en reizen je brengen waar je vertrekken wou.
Dat vertrekken gaat moeizaam. Een vrouw (Sien Eggers) staat stil in het midden van een straat. Ze kan vooruit noch achteruit; is vastgeklonken aan de grond waarop ze staat. Hoe kan je gaan? Hoe zet je een stap? Ze weet het niet meer en moest niet ver. Maar driehonderd meter naar het winkeltje van Ivan voor een pak boter. Om dan vast te komen zitten in het midden van de straat.
Ze wordt er aangesproken door een tweede vrouw (Tine Embrechts), die zich wijfelend en schuchter verbergt achter een plank die ze in haar handen torst. Een kind mengt zich in hun gesprek, dirigeert de muzikale omlijsting en spoort de vrouwen aan zich open te plooien en hun verhaal te vertellen. Een verhaal van verdriet, twijfel en niet weten. Een verhaal dat hen verlamt.
Stil staan de vrouwen, als op een snapshot. Ze zijn tot elkaar veroordeeld binnen het kader van het podium. Die ervaring wordt versterkt door het kleine hellende speelvlak in het midden van de scčne: als de vrouwen erop staan, durven ze er niet meer af. Toch zijn de personages in deze gesloten ruimte niet elkaars kwelgeesten, maar elkaars uitweg. Er is een weg, weg van het verdriet.
Of is het een weg van het verdriet die bewandeld moet worden? Hij ligt nochtans bezaaid met humor. Tragikomisch is het verhaal van Sien Eggers over haar man. Hoe hij met pensioen ging en toen zo weinig om handen had. Hoe hij ganse dagen doorbracht “in mějne relax”. Hoe hij zichzelf van het leven beroofde en daar eigenlijk helemaal geen duidelijke verklaring voor is.
De verhalen die de twee vrouwen vertellen zijn menselijk, dichtbij, grimmig. Hun taal is alledaags – dan weer droevig, dan weer hilarisch. De poëtische taal van het kind contrasteert met deze eenvoud en geeft het stuk een merkwaardige sfeer. Iedere rechtlijnige logica wordt een beetje gebogen door woorden die niet helemaal prijsgeven wat ze willen zeggen. Doodgewoon leven gaat niet over winnen en nemen wat je krijgen kan. Het gaat over achterblijven en dingen prijsgeven. Het drama te overleven is heel wat kleiner dan een oorlogsdrama, maar een even grote aanslag op onze rede. Met Aangesproken, de as en de boter laat Pieter De Buysser zien dat de weg voorbij de logica begaanbaar is. Het is een weg die je raakt.
Aangesproken, de as en de boter van Pieter De Buysser
Met: Sien Eggers, Tine Embrechts en een kind
Een coproductie van Lampe en KVS/de bottelarij
Sinds 25 januari op tournee door Vlaanderen
