Meest recente artikels:
Summerschool Kunstkritiek
Summerschool Schrijverspodium
Summerschool Schrijverspodium
Summerschool Schrijverspodium
Review Dit is mijn vader
(Last Exhibition Before Dying)
ZUSH: TECURA
datum 30.04.2001
auteur Leen Antonio
Er wordt beweerd dat artiesten, meer nog dan andere mensen, behoefte hebben aan meerdere persoonlijkheden. Alter ego's, als het ware, en dit om hen in staat te stellen hun kunst zo vrijelijk mogelijk te beleven, losstaande van de sociale realiteit waarin ze zich bevinden.
Op die manier 'ontstond', in 1968, Zush, één van Barcelona's meest controversiële kunstenaars, als artistiek alter ego van Albert Porta. Deze Barcelonees was op 22-jarige leeftijd, omwille van zijn verwarrende en vaak morbide werken, in een psychiatrische instelling geplaatst, onder de diagnose van 'sociale onaangepastheid' . Een logisch gevolg was het verbod op zijn verdere artistieke.ontplooiing (de man zelf verwijst naar een periode van 'esthetische repressie'). Zush, zijn zelf in het leven geroepen tweede persoonlijkheid, moest hem een nieuw kanaal bieden voor de onbegrensde uiting van zijn levensvisie en creativiteit.



In zekere zin is het niet verwonderlijk dat bepaalde mensen Zush ten tijde als mentaal ziek bestempelden. 's Mans werk wordt gedomineerd door zijn obsessie met het duale, met de dood en met angst. Als steeds terugkerende instrumenten om zich uit te drukken gebruikt hij afbeeldingen van menselijke lichaamsdelen. Zich bewust van de spontane menselijke onrust en, bijwijlen, afkeer, die sommige van zijn creaties oproepen, creëerde hij een volledig nieuwe wereld voor zichzelf: Evrugo Mental State, de staat die Zush in zich draagt, en doorheen de jaren steeds verder gaan verwerkelijken is. De man beschouwt Evrugo als zijn persoonlijk mentaal-filosofisch domein, waarin hij zich volledig vrijelijk kan uiten. In Evrugo hoeft hij zich geen zorgen te maken zijn publiek eventueel te shockeren. Wie Zush's werk bezichtigt, betreedt als het ware zijn staat, met zijn nationale vlag (een stel menselijke hersenen met één oog in het midden), en hymne, een eigen taal en alfabet, en zelfs met ambassades, ministers en een nationale ideologie: het universalisme. Evrugo, als concept, is, in zijn eigen bewoordingen: 

'... een manier van denken en van zijn, het eigen persoonlijke domein van elk van ons, de intieme luchtbel om ons heen, waarin we niet zomaar meteen iedereen toelaten ...'

 
Meer dan 30 jaar lang heeft Porta, naderhand uit het gekkengesticht ontslagen, via Zush geschilderd, getekend en gefotografeerd; hij heeft collages samengesteld en met muziek geëxperimenteerd (onder andere in samenwerking met Peter Gabriel); verder heeft hij samengewerkt in projecten met musici, architecten, schrijvers en andere kunstenaars.

Daarenboven is hij sinds enkele jaren gefascineerd geraakt door de vele mogelijkheden die de informatica hem bood. Zijn experimenten met het digitale leidden tot de creatie van een eigen, uiterst toegankelijk, computerprogramma, Tecura: Tecura moet het voor elk van ons makkelijker maken ons visueel uit te drukken, en onze eigen kunst te bedrijven. Via zijn, steeds aanwezige, ogen, hersenen en monsterlijke creaturen als bouwstenen weliswaar.



Momenteel zijn in het MACBA (Museum van Hedendaagse kunst in Barcelona) drie computers met het Tecura-programma ter beschikking gesteld van het publiek, in wat klaarblijkelijk de laatste Zush-tentoonstelling wordt. Erna, zo heeft Porta laten weten, laat hij zijn artistieke alter ego verdwijnen. Deze laatste tentoonstelling van zijn fascinerende werk loopt tot 4 maart, in hetzelfde MACBA, onder dezelfde naam als zijn digitale creatie: Tecura.
Er vallen meer dan 200 van zijn meest representatieve werken te bekijken, waaronder tekeningen, boeken (voornamelijk uit zijn beginperiode), sculpturen, schilderijen en recente experimenten met geluid, beweging en architectuur. Zolang de tentoonstelling loopt, zal Zush in het MACBA werken en wonen; hij wil, naar eigen zeggen, zijn publiek te woord kunnen staan om eender welke vraag naar het hoe en waarom van zijn werk te kunnen beantwoorden, en zo de vaak grote afstand tussen artiest en publiek te overbruggen. De kunstenaar is ervan overtuigd dat we allen potentiële kunstenaars zijn, en beschouwt het deels als zijn taak mensen aan te moedigen zich uit te drukken. Of nog: de Evrugo in elk van ons te verwerkelijken.

http://www.macba.es/zushang.htm

Reageer
Voornaam
Naam
Email
Reactie