Pol Isaac (33) is één van die plaatselijke coryfeëen, die zo ongeveer in alle lokale Kortrijkse bands en muzikale projecten meespeelde. Zijn vader, André Isaac, was een kenner en beluisteraar van klassieke muziek en leerde zijn zoon het verschil tussen Bach en Mozart, tussen sonate en concerto en tussen hobo en fagot. “Ik kreeg op 7-jarige leeftijd de ongelooflijke drang om zelf ‘muziek’ te spelen doordat er bij ons thuis plots een piano werd binnengesleurd”, herinnert Pol zich. “Ik wou eigenlijk trompet leren spelen, maar omdat er dan toch een piano stond begon ik als vanzelf de eerste oefeningen te spelen. Na een paar maanden ging ik naar de muziekschool om de vreemde tekens van de muziek te leren ontcijferen.”

Pol werd al vlug ontmoedigd omdat het onderricht voor een kind niet bijster veel met ‘muziek’ te maken had. “Zoals in de gewone klas stond er een meester vooraan die berispte als er gebabbeld werd”, aldus Pol. “Men moest lessen leren en vooraan in de klas zingen. Ik vroeg me af waar Bach en Mozart naartoe waren? Ik liet me vooral gaan op de piano en improviseerde veel. Ik leerde stukjes van buiten van Wim Mertens en David Sylvian en maakte eigen versies van ‘Happy Birthday To You’ en van de Russiche componist Moussorgski. In het tweede jaar van de muziekschool was ik 4 maanden ziek. Toen ik terug kwam, was mijn pianojuf er niet meer en ik was blijkbaar ‘uitgeschreven’.”

CEDAR GODDESS
Op 15-jarige leeftijd kreeg Pol in volle punkperiode het aanbod om in een bandje te spelen en leerde zo mensen kennen die door dezelfde microbe gebeten waren. Van het ene bandje kwam het andere. Hij speelde synth en bas en soms gitaar in Pagan In Me, La Musique Pop Et Le Fin Du Vingtieme Siecle, Jaja de Jau, Lucy, Laura,#33, Orange-I, Metro-Can, Ozark Henry, Cedar Goddess en nu Galatasaray. “De muziek die ik nu hoofdzakelijk maak, het experimenteren met geluiden en het manipuleren ervan, ligt voor bepaalde toeschouwers niet voor de hand”, zegt Pol. “Het publiek dat de moeite doet om naar festivals te gaan als Happy New Ears is heel kritisch en heeft een eigen mening. Maar ze zijn allesbehalve elitair zoals sommigen beweren. We hebben Dans In Kortrijk dat tot ver buiten ons land bekend is, de Kortrijkse Schouwburg die sterk programmeert, een rijk filmaanbod, Vlas Vegas, de Pits en de Kreun die elke week concerten aanbieden, Beeldenstom en Limelight natuurlijk. Of is dit ook allemaal elitair, vraag ik me soms af?”

Twee jaar geleden werd aan Pol gevraagd om een creatie uit de grond te stampen voor Happy New Ears. Hij bracht een aantal jonge muzikanten uit de regio Kortrijk bijeen voor de speciaal voor het festival gecreëerde groep Cedar Goddess. Het ongewone 12-koppige ensemble bundelde drums, contrabas, elektrische bas, trombone, basklarinet, gitaar en keyboards. “De naam veranderde nadien in Galatasaray”, aldus Pol. “Het was eigenlijk een eenmalig project. Maar componist Lieven Eeckhout vond het initiatief dermate interessant dat hij verder wilde gaan met de band. Momenteel zijn er zelfs plannen om een cd op te nemen. Maar daar zie ik de zin helemaal niet van in. Waarom een cd opnemen met 5 nummers? Het lijkt me heel moeilijk met zo’n bezetting. Het is bovendien ontzettend duur. Ik treed liever live op.”

OZARK HENRY
Pol Isaac kijkt wel tevreden terug op de optredens die Galatasaray tijdens Buda.Eye Land weggaf met het Kortrijks Symfonisch orkest. De reacties van het publiek op die ongewone combinatie waren laaiend enthousiast. “Het is natuurlijk niet te vergelijken met een gewoon optreden van Galatasaray”, zegt hij. “Maar het feit dat we eigenlijk rockmuziek speelden maar dan wel met een dirigent was gewoon ongelooflijk om mee te maken. Als je daarbij bedenkt dat de oudste vioolspeler van het orkest al 71 jaar is, dan kun je begrijpen dat dit een zeer uniek evenement was.”

Pol Isaac deed een deel van zijn podiumervaring op bij de intussen in eigen land wereldberoemde Kortrijkse groep Ozark Henry. Daarvoor speelde hij ondermeer bij de lokale bands Ja Ja de Jau, Orange-I, Moonlake en zijn eigen project Metrocan. “Ik kwam met Piet Goddaer in contact toen ik met Ja Ja de Jau in hetzelfde hok repeteerde”, aldus Pol Isaac. “Ik werd ingelijfd bij zijn eerste groep Word. Nadien werd dat Ozark Henry…Ik maakte de periode mee dat Ozark van de grond kwam en toffe voorprogramma’s begon te spelen. Maar op den duur raakte ik het beu. Je kunt niet echt creatief zijn in zo’n groep. Je zet je keyboards aan en speelt de voorgeschreven lijntjes. Daar vind ik dus helemaal niks aan.”

BEELD EN GELUID
Hij stapte uit de band van Piet en vervolgde zijn eigen eigengereide weg. Hij maakte de muziek voor de theaterproductie S.T.O.U.T. van Pascale Petraglia. Hij schreef de tune voor het Ketnet-journaal op Canvas. In 2000 was hij getuige van het optreden van Vanishing Pictures op Happy New Ears. “Ik was danig onder de indruk van dat concert”, zegt hij. “Ik probeerde mee te volgen wat de muzikanten op het podium allemaal uitspookten. Ik vertelde Joost Fonteyne dat ik ooit graag eens met Gerrit Valckenaers wilde samenspelen. We zijn nu 2 jaar later en eindelijk is het zover.”

In juni kwamen Pol en Gerrit voor de eerste maal samen om ideeën te bespreken en op te nemen voor de uiteindelijke opvoering. De grote lijnen van de samenwerking werden toen reeds vastgelegd. Een week voor het optreden begon het duo met de repetities in het Kortrijkse Arenatheater. “Het is de eerste keer dat ik het gevoel heb dat ik 100 procent achter een project kan staan”, vindt Pol. “Ik zat me gisteravond plots af te vragen wat mijn bijdrage is in het samenspel. Ik breng een aantal heel eenvoudige zaken aan waar Gerrit dan op inspeelt. Het is heel belangrijk om naar elkaar te luisteren en om zo een muzikale dialoog op te bouwen. Er is geen sprake van egotripperij. Vooral de interactie tussen de 2 muzikanten is boeiend. De verstandhouding is gewoon optimaal. We kregen een aanbod van het Gentse Page 3ree om in de Gentse Minardschouwburg ons ding nog eens over te doen. Een paar maand geleden beslisten we om met een gesplitste geluidinstallatie te werken zodat we met de afstanden in de zaal kunnen spelen. Er komen ook wat beelden bij maar zeker niet te opdringerig.”

Pol Isaac & Gerrit Valckenaers treden op vrijdag 22 november op tijdens de vierde editie van Page 3ree in de Minardschouwburg in Gent.Meer info: zie minisite op de homepage

foto: Pol met Galatasaray op de tweede editie van Page 3ree, 15/03/2002