Wat geschreven staat in de sterren kan ofwel een bepaalde bestemming zijn ofwel een ontelbare reeks van mogelijkheden. Gedacht als metafoor voor een onbepaalde origine vraagt het buitenaardse naar het vertellen van deze origine in de constructie van persoonlijke identiteiten. alienationn zal in de vorm van een lecture-performance de alien suggereren als een figuur van zelfnarratie. In een marxistische lezing is vervreemding de verwijdering van een essentie, een natuur. In die zin is het een toestand van verstikking die te boven gekomen moet worden. Voor een alien daarentegen is vervreemding het eigenlijke proces van identiteitsproductie. Aangezien aliens bestaan in een territorium dat tegelijkertijd de alien-identiteit constitueert en wijzigt, worden we geconfronteerd met een paradoxaal spel waarin de verschijning van de alien het territorium aliëneert alsook de identiteiten van zijn bewoners omdat de alien-identiteit in zichzelf reeds vervreemd is. Dit leidt tot een voortdurende activiteit van aliënering/naturalisering die paradoxale subjecten produceert. Het is niet louter een metafoor. Het is een metafoor.