Nicolas Zurbrugg analyseert postmoderne culturele studies en artistieke praktijk in termen van ‘B-effect’, dat op melancholische wijze een crisis van creativiteit beschrijft en een apocalyptische visie formuleert, en ‘C-effect’, dat vanuit John Cages werk en opvattingen op optimistische wijze strategieën traceert die dominante vormen van identiteit en kunst openbreekt. Een belangrijke B die ontbreekt bij Zurbrugg is deze van queer theoretica Judith Butler. Hoe verhoudt haar werk zich tot lezingen in termen van B-effect en C-effect, hoe gaat het deze te boven? Ze focust op dwangmatige en regulerende genderdiscoursen die niet ondermijnd kunnen worden vanuit een essentialistische benadering van weerstand, maar onderstreept tegelijk dat deze discoursen herhalingen zijn die noodzakelijk falen en daardoor openstaan voor herformulering. Daarbij duiken complexe vragen op naar strategieën van zichtbaarheid tegenover de onzichtbaarheid van het heteroseksuele subject. Naast een theoretische exploratie zal Martin Hargreaves ook queer B’s documenteren tijdens B-Visible, een archief met observatie dat gedurende het gebeuren zal groeien op de website Sarma.