Doorheen lezingen van eigentijdse en klassieke theorie, literatuur en theater, verschillende variaties van het begrip ‘negatie’ in zoverre het niet teruggaat op een louter affirmatief of hegeliaans oppositiedenken zullen geëxploreerd worden. Op welke manieren hebben theorieën en artistieke praktijken kunnen vermijden zich te onderwerpen aan de wet en orde van dominerende tegenstellingen en op welke plaatsen neigden ze erop terug te vallen? Onder de lezingen treffen we Hobbes (vile), Laclos (Merteuil), Sade (Dolmance), Hegel (Antigone), Marx (the proletariat), Bakunin ( the so-called “Lumpenproletariat”), Thiers (vagabonds), Nietzsche (comedy), Poe (Man of the crowd), Melville (Bartleby), Kafka (Odradek), Benjamin (the Asocial), Hasek (Schweyk), Brecht (Abfall, Galy Gay, Fatzer), Hardt/Negri (multitude), Agamben (quodlibet), Butler (queerness), Ronell (stupidity), Derrida (deconstruction), de Man (reading). “If we prefer not to continue, our readings will be interrupted by periods of playing curling. ”