WAAROM? ’t Ja dat vraag ik me ook vaak af. Waarom Alec wel en zoveel andere noise- hardcore niet? Natuurlijk omdat de man naast een hoogst verbazingwekkend muzikaal genie ook een intellectueel genie is. Hij is Duitser en verkoopt van die extreem linkse pseudo-intellectuele bullshit. Prachtig om zien, zeker eens checken op www.digitalhardcore.com. De man schrijft met de regelmaat van de klok een manifest en staat steeds klaar om op vredesbetogingen de barricades op te gaan. Hij bedacht daarenboven de songteksten ‘Fuck Them All’ en ‘Destroy 2000 Years of Culture’. Ze hebben er volgens mij al voor minder een nobelprijs gegeven.
Als Alec Empire aan zijn SET begint heb je het wel geweten. Alle Duitse geweld, dat onze grootouders in 4 jaar tijd over zich heen kregen, wordt in een uur over je lijf gegoten. De man maakt, samen met een laptop, een drum en een gitaar, een waanzinnige brok herrie. Soms versta je zelfs flarden songtekst, zoals: “war, war, war, war, war,…” , “destroy, destroy, destroy, destroy, destroy,…”. Met andere woorden, hij was waarschijnlijk een cover van de Stooges aan het spelen. Net als Iggy Pop gaat ook hij tekeer als een slachtklaar varken op het podium. Hij rent van de ene hoek naar de andere, kruipt overal op en springt overal terug af, soms leek het zelfs alsof er een choreografe haar medewerking had verleend.
Bij zo’n optreden ben ik steeds geïnteresseerd in mijn soortgenoten: het PUBLIEK. Het sociologisch aspect van zo’n extreem linkse muzikale bijkomst ontgaat mij niet. De vragen die me nooit loslaten zijn: wie zijn ze?, waarom doen ze het? En wanneer doen ze het? Wel , ik begin bij mezelf: als ik mijn btw aangifte moet invullen doe ik het. Dan schreeuw ik twee uur lang keihard: ‘Destroy 2000 Years of Culture’ en meen ik het nog ook. Ik herkende zelfs iemand die op PAGE 3REEb gespeeld had, maar om zijn verdere artistieke carrière geen onnodige schade te berokkenen zal ik zijn identiteit maar geheim houden. In het begin van de avond waren er precies veel jonge meisjes, maar die waren er waarschijnlijk vooral voor het voorprogramma: Echoboy. Zo’n soort van een post-rock achtige groep, of ik weet het eigenlijk niet. Het was niet de avond om van die dingen te doen die al gepasseerd zijn van voor ze eraan komen, nee. We waren er allemaal voor een overtuigende portie lawaai. Als Echoboy het voor bekeken hield werd het meteen duidelijk. De echte zwartjassen kwamen ineens overal uitgekropen. En ik herkende ze nog ook. Na ongeveer tien jaar nog steeds dezelfde zwarte spannende T-shirts met gotische letters, alleen de hoeveelheid metaal leek toegenomen.

Laat het ons dan maar meteen over het EINDE hebben, want zeer veel variatie was er niet in de set. Na ongeveer een uur beuken en rammen liet de lieve jonge man zich wel volledig gaan. Hij begon zijn eigen lichaam te bewerken met een of ander scherp voorwerp, zijn armen, zijn gezicht,… Als hij goed aan het bloeden was kwam hij op de rand van het podium staan in de gekruisigde-jezus houding en liet zich het publiek in vallen. Kies zelf maar als je Alec Empire een pathetische persiflage van zichzelf vindt of als je verkiest de rammende digital hardcore bulldozer over je lijf heen te laten walsen.