We Can Fix It is een eind verwijderd van de kale en minimalistische sound van Ellipticiteter. Smyglyssna heeft zichzelf hier heruitgevonden met een herkenbaar geluid dat funkier klinkt dan dat van zijn vorige producties. Hiphop-, electro- en techno-invloeden duiken op in een sound die door een mix van analoge productiemiddelen en gesofistikeerde software zowel refereert naar het verleden als naar de toekomst. We Can Fix It werkt op verschillende niveaus. Nummers als ‘Might-It-Be’s And If-It-Were’s’ lonken uitdrukkelijk naar de Detroit techno van het begin van de jaren negentig maar geven het genre tegelijk een broodnodige injectie en een geheel eigen draai. ‘Triangular Ears’ experimenteert dan weer met avanthiphop en melodieën. ‘Foaming Prairie’ is het rustpunt op het album: een zachte pianomelodie op een achtergrond van statische ruis. Een zaak ligt nu al vast: Smyglyssna heeft met deze We Can Fix It eindelijk een eigen gezicht verworven. URBAN MAG: Het is heel lang stil geweest rond Smyglyssna. Wat gebeurde er na je album Ellipticiteter?
“Ik bracht een paar jaar door aan de universiteit om vergelijkende literatuur en filosofie te studeren. Ik probeerde intussen ook om een fatsoenlijke homestudio te bouwen. Daarna duurde het nog een tijd voor ik ermee kon leren werken.”
URBAN MAG: Ellipticiteter kwam uit onder je eigen naam. Na zeven jaar is We Can Fix It je eigenlijke debuut als Smyglyssna. Waarom duurde het zo lang om een debuutalbum uit te brengen?
“Ten tijde van Ellipticiteter vond ik dat er niks gebeurde met mijn muziek. Ik sloot mezelf gedurende een maand op om dat album op te nemen. Ik stuurde de demo’s op naar meme en zij waren meteen bereid om het album uit te brengen. Er stonden twee soorten nummers op die plaat: oudere tracks waar nog een kern van een melodie instak en elektroakoestische nummers. Ik dacht er niet echt over na. De plaat ontstond uit onvrede met mezelf maar ik was verrast dat ze het album zo goed vonden in Japan. Daarna nam ik een hele tijd niks meer op. Vervolgens maakte ik een pak nummers die ik weggooide omdat ze persoonlijkheid misten. Danny Zelonky (van Plug Research, pw) hielp me echter heel veel en hij steunde me voortdurend. Hij gaf me constant feedback. Ik werk ook wel heel erg traag…”
URBAN MAG: Kun je nog luisteren naar je vroegere werk?
“Oooh ja, Ik kan luisteren naar alles wat ik vroeger maakte al moet ik er in alle eerlijkheid aan toevoegen dat ik dat niet zo vaak doe. Ik kan best luisteren naar de stuff die ik vroeger releaste maar ook naar tien jaar oude tapes met heel slechte rave tracks. Het is als kijken naar oude foto’s. Je reist terug in de tijd.”
URBAN MAG: Je debuutalbum kwam uiteindelijk terecht op Vertical Form! Hoe kwam je met hen in contact?
“Zij hebben mij aangesproken. Ze vroegen me of ik een nummer wilde aanbrengen voor een compilatie (het nummer ‘Hintergedanke’ op Vertical Forms, pw). Ze hielden van wat ik deed en vroegen of ik een ep wilde maken. Dat was ‘U Don’t Jump Like I Jump’. Dan vroegen ze me om nog een ep te maken. Dat was ‘Departures’. Dan vroegen ze me om een album te maken. Enzovoort…”
URBAN MAG: En Plug Research ? Die hebben je toch ontdekt! Ben je van plan om nog met hen samen te werken?
“Wel, het volgende Smyglyssna album komt zeker ook uit op Vertical Form maar ik werk ook aan een ander project met de Zweedse producer John Harding, enkele koperblazers en een percussionist. Het is niet ondenkbeeldig dat dat album op Plug Research uitkomt. Misschien ook op een ander label. We zien wel wanneer het af is…”
URBAN MAG: Je had een paar jaren geleden ook wat projecten en samenwerkingen op stapel staan met Low Res en met de Zweedse zangeres Cornelia met wie je voor het eerst experimenteerde met vocalen op het nummer ‘Whopper’ van de Voices In My Lunchbox compilatie van Plug Research.
“Ik zou daar maar niet op wachten als ik jou was! Danny en ik spraken er enkele jaren geleden wel over om samen eens iets te doen maar dat is jammer genoeg nooit gebeurd. Op dit ogenblik zijn we beide met andere zaken bezig. Ik zou in de toekomst wel eens met hem willen samenwerken. Hij is één van de geniaalste muzikanten die er op deze planeet rondloopt. Ik heb zopas zijn gloednieuwe Low Res album gehoord (Blue Ramen op Plug Research komt uit in oktober, pw) en het klinkt absoluut fantastisch! Geen voorgeprogrammeerde sounds deze maal maar een echt live-gevoel. Het album verschilt nogal van Approximate Love Boat. Het zal waarschijnlijk een tijd duren voor men het album snapt. Als men het ooit zal snappen, natuurlijk… Cornelia is momenteel contractueel verbonden aan een Zweedse major. Haar contract maakt dat ze niks kan doen voor andere labels maar ik ben er 100% zeker van dat we ooit nog eens iets samen zullen doen!”
URBAN MAG: Waarom duurde het zo lang om We Can Fix It uit te brengen? Het album werd eind vorig jaar al aangekondigd maar het duurde uiteindelijk nog een half jaar voor het effectief uitkwam?
“Het album was inderdaad al af in december van vorig jaar. Wat tussen toen en nu gebeurde, weet ik eigenlijk niet. Maar de zaken waar ik mee bezig ben, worden meestal uitgesteld of verlaat. Ik denk dat er een vloek op me rust of dat er een anti-Smyglyssna samenzwering aan de gang is.”
URBAN MAG: Ooit vertelde je me dat de Smyglyssna-sound rond clicks, crackles en glitches draait. Maar niks van dat alles op je album. Wat we wel horen, zijn sierlijke melodieën, diepe hiphopbeats en zelfs wat jazz!
“Heb ik dat ooit gezegd? Je denkt waarschijnlijk aan iemand anders! Toch??? Ik was waarschijnlijk jong en naďef. Erm… Mijn muzieksmaak is in elk geval sterk geëvolueerd de laatste jaren en dat weerspiegelt zich ook in de muziek die ik maak. Ik luisterde de laatste jaren vooral naar hiphop, elektro, jazz, r’n’b en funk…”
URBAN MAG: Wat denk je van de exploderende Zweedse minimal-tech scene? Voel je je verwant of heb je contact met mensen als Hans Appleqvist, Folie, Andreas Tilliander of Hakan Lidbo?
“Ik vrees dat dat niet echt mijn stijl is. Drie of vier jaar geleden was ik er misschien wel bij geweest maar nu laat het allemaal wat onverschillig! Ik voel dat niet echt aan. Misschien ben ik er gewoon te oud voor! Mijn favoriete Zweedse artiest is een kerel die zich Figurera noemt (zie de plaat De Reparera op Komplott, pw). Ik maak geen deel uit van een scene. Ik wil er ook geen deel van uitmaken. Ik ben geen schaap in een kudde. Ik doe mijn best om muziek te maken met een eigen sound en stijl.”
URBAN MAG: Die eigen stijl blijkt nogmaals uit je gedurfde samenwerking met rapper DoseOne van het Anticon collectief. Als ik het goed voorheb, heb je een project op stapel staan met hem?
“Er komt inderdaad een samenwerking met DoseOne. Het wordt een ep met drie of vier nummers. De tracks zijn al klaar. Adam neemt binnen enkele weken de lyrics op, denk ik! Adam nam net met producer Boom Bip een schitterend album uit dat Circle noemt (uit op Mush and Leaf, pw). Hij maakt deel uit van verschillende rapgroepen, onder meer van Them en van cLOUDDEAD.”
MP3's
Might-it-be's and if-it-were's (sample)
Triangular Ears (sample).
We Can Fix It nu uit op Vertical Form, , dat in de Benelux verdeeld wordt door Lowlands. De samenwerking tussen Smyglyssna en DoseOne verschijnt later dit jaar op Vertical Form.