Meest recente artikels:
Summerschool Kunstkritiek
Summerschool Schrijverspodium
Summerschool Schrijverspodium
Summerschool Schrijverspodium
Review Dit is mijn vader
Meer artikels van Peter Wullen:
Over 'De autist en de postduif' van Rodaan Al Galidi
Over 'Stil Alarm' van Krijn Peter Hesselink
Over 'getande raadsels' van Patrick Conrad
Over Lies Van Gasse, Maarten van den Berg en Hanz Mirck
Over de oorlogscanon van Geert Buelens
interview met Christian Kleine & Thaddi Herrmann
HET GELUID VAN HERRMANN & KLEINE
datum 08.04.2002
auteur Peter Wullen
rubriek Muziek
Tip bij Our Noise van Herrmann & Kleine: beluister dit album liefst van achter naar voren. Begin met de slappe pop van ‘Don’t Look Back’, ‘Catch A Snowflake’ en ‘Wonder’. Worstel je door de overbodige Slapp Happy-cover ‘Blue Flower’. Vanaf hier kan het alleen maar beter worden. Geniet dan in omgekeerde volgorde van het in elektronische stemmetjes gegoten ‘Shuttle’ en de fijne drum&bass ritmes van ‘Kissing you at 120 bmp’, ‘Her Tune’ en ‘Drop’. ‘Our Noise’ is de wisselvallige eersteling van het tweetal Thaddi Herrmann en Christian Kleine, de Janssen en Janssens van de Duitse elektronische muziek.

Our Noise bevat een allegaartje van stijlen. Al lijkt de titel op iets anders te wijzen, een eigen sound vind je er niet onmiddellijk op. ‘Noise’ in de strikte zin van het woord ook niet. Wel volgen breakbeats, gezongen stukken en poppy elektronica elkaar schijnbaar zonder enig verband op. Our Noise lijkt op een compilatie van drie totaal verschillende 12 inches die louter toevallig op een schijf samengeflanst werden.
Thaddi Herrmann: “Het materiaal kwam tot stand over een vrij lange periode. De Kickboard Girl ep is in één keer opgenomen maar Our Noise verzamelt nummers die we de laatste twee jaar maakten. Het lijkt me dus logisch dat er verschillende stijlen naast elkaar op voorkomen. Het was niet echt de bedoeling dat het album zou uiteenvallen in drie delen. We probeerden gewoon een goede volgorde voor de nummers te vinden.”
Christian Kleine: “Het is geen conceptalbum. Het is belangrijk voor ons om verschillende stijlen te hanteren zonder de context uit het oog te verliezen. Het album was ook wel heel lang in de maak. We hebben er twee jaar aan een stuk met tussenpozen aan gewerkt. In die tijdsspanne is het quasi onmogelijk om bij één ‘Herrmann&Kleine’ thema te blijven hangen.”

CITY CENTRE OFFICES

Thaddi Herrmann is redacteur van het befaamde Duitse tijdschrift voor elektronische muziek de:bug. Hij runt tevens het toonaangevende platenlabel City Centre Offices dat een basis heeft in Berlijn en in Manchester.
Herrmann:”Ik stichtte het label met mijn vriend Shlom Sviri in ’98. We wilden een label dat zich zou toespitsen op 7”s maar we realiseerden ons al gauw dat we ook volledige albums en 12”s konden uitbrengen. We leggen ons vooral toe op elektronische popmuziek. Dat is hoe wij het noemen. Andere mensen zien het misschien anders maar wij zien het zo!”

Christian en Thaddi leerden elkaar kennen toen die laatste een drum&bass radioshow verzorgde voor de Berlijnse vrije radio Kiss Fm. Christian was toen net naar de Duitse hoofdstad verhuisd. Hij had de uitzending gehoord en zocht Herrmann op om hem een tape te bezorgen met zijn eigen drum&bass nummers.
Herrmann: “In de zomer van ’99 begonnen we samen muziek te componeren. We werken meestal in één van onze eigen studio’s. Christian heeft net dezelfde opstelling als ik. We werken onze eigen ideeën uit. Later maken we alles samen af. Dat is het mooie aan elektronische apparatuur. Het is zo eenvoudig om geluiden, composities en arrangementen uit te wisselen.”
Kleine: “Als ik een idee heb, zoek ik Thaddi op. Ofwel komt hij naar mij. We switchen de machines aan. Vanaf dan krijg je die speciale magie die van een ‘Herrman&Kleine’ nummer uitgaat. Als we alleen werken, bereiken we dat nooit.”

Our Noise bevat niet alleen een amalgaam van stijlen maar ook de makers komen uit zeer verschillende muzikale invalshoeken. Als neerslag van een tweetal jaar hard werken aan een eigen sound valt het album ergens te situeren tussen hiphop, eightiespop en klassieke indierock.
Herrmann: “Wat mij betreft… Ik begon naar elektronische muziek te luisteren met Depeche Mode in het midden van de jaren ’80. Dan bracht ik enkele jaren door met Britpop en de shoegazers voor happy hardcore en techno voor mij de belangrijkste invloeden werden. Mijn invloeden zijn een goede mix van elektronische en akoestische muziek. Wil je namen? Slowdive, Adorable, Ride, Pale Saints, Lush, Pixies... Zoals ik eerder vermeldde, heeft de synthpop en elektronische muziek van de jaren tachtig een grote invloed uitgeoefend op mij. We zijn van plan om zelf nummers te schrijven maar we werken op dit ogenblik aan een cover van Slowdive voor de volgende Morr Music compilatie.”
Kleine: “Ik groeide op met new wave, post punk, hiphop, house en techno en ik word vooral beïnvloed door vernieuwende trends in alle soorten muziek. Mijn liefde voor HipHop stamt uit de vroege jaren negentig. Ik was toen dj en naast alle andere muzikale genres was het leuk om ook de HipHop te ontdekken. Ik ben door veel muziekjes beïnvloed: Sonic Youth, A Tribe Called Quest, Slowdive, Drexciya, On-U Sound, Big Black, Brian Eno, Palace Brothers, Tortoise, Jungle Brothers,…”

STEMMEN

Opvallend aan Our Noise is dat Herrmann & Kleine ergens halfweg het album zowaar met stemmen beginnen te goochelen. Merkwaardig daarbij is dat de ouwe rakkers van Slapp Happy hier even vanonder het stof gehaald worden. Slapp Happy is de semilegendarische band van Peter Blegvad, Anthony Moore en Dagmar Krause. Noch Christian noch Thaddi hadden enige weet van het originele nummer. Ze kwamen ‘Blue Flower’ op het spoor door de cover van de even vergeten eightiesband Pale Saints en die hadden voor het nummer dan weer leentjebuur gespeeld bij Mazzy Star. Zo krijgt het wonderlijke ‘Blue Flower’ door toedoen van de Duitse bollebozen ongewild een verdiende vierde leven.
Herrmann: “Wel, we zijn niet bewust met vocalen gaan werken. Ik denk dat het gewoon iets is dat in je hoofd opkomt wanneer je lang met muziek bezig bent. We proberen nieuwe dingen uit. Vocalen toevoegen aan muziek lijkt voor de hand liggend maar ik denk dat het gewoon op een spontane manier gebeurde. Vanuit technisch oogpunt is het ook heel anders werken. Het was één van de mogelijkheden die we onder de knie wilden krijgen. Ik hield altijd veel van dat nummer ‘Blue Flower’. Ik bezit de versie van Pale Saints. Dan ontdekte ik de versie van Mazzy Star. Het origineel heb ik nog steeds niet gehoord. Ik was ervan overtuigd dat Mazzy Star het nummer geschreven had. Toen ik Meriel van Pale Saints opbelde, vertelde ze me dat het originele nummer van Slapp Happy is. Vrienden vertelden me dat het origineel vreselijk klinkt. Het is één van die tracks die aan je blijven vastkleven. Je legt het telkens weer op de draaitafel omdat het zo’n goed nummer is.”
Kleine: “Ariane Hensel, die het nummer inzingt, is mijn vriendin. Ik kan niet exact uitleggen hoe we erbij gekomen zijn om vocalen te gebruiken. We vonden dat we eens stemmen moesten uitproberen. Soms kun je interessante zaken aan de muziek toevoegen door een karakterstem of een pianospeler eraan toe te voegen. En we hielden van ‘Blue Flower’. Het kan me niet schelen of het nummer in de jaren ’50 of ’80 geschreven is. Als het maar een goed nummer is! Om volledig eerlijk te zijn: ik ken het origineel niet eens.”

Our Noise van Herrmann & Kleine is nu uit op Morr Music en wordt verdeeld door Lowlands.
Reageer
Voornaam
Naam
Email
Reactie