Helaas zijn een aantal van die zaken wat moeilijk te vinden, of gaan ze verloren in het schreeuwerige mediageile mainstream gebeuren. Alhoewel er wel degelijk een aantal schitterende producers rondlopen in dat wereldje, o.a. The Neptunes, DJ Spinna, Timbaland… blijkt geen enkele van hen te excelleren in vindingrijkheid gekoppeld aan vernieuwing. Maar dat is nu eenmaal eigen aan confectiepop. Links van die mainstream horen we dat wel. Het geluid is verschillend, gelaagder, biedt meer ontdekkingen die zich één voor één prijsgeven, kortom mikt niet op de ogenblikkelijke verrassing. Het laat je de kans een LP dagen na elkaar niet van de naald te verlossen. Radioinactive’s Pyramidi is één van hen.

Radioinactive (L.A.) valt in veel zaken te vergelijken met cLOUDDEAD, een uit anticon middens ontstaan hiphopcollectief. Net als deze weirdo’s verwierf Radioinactive (of Kamal Humphrey de Iruretagoyena) faam in het Amerikaanse underground-hiphopmilieu met de release van enkele EP’s. Vorig jaar bracht hij zijn eerste LP uit, op Mush Records. Helaas heb ik hem toen schromelijk over het hoofd gezien…
De lo-fi hiphop van Radioinactive werkt verslavend, en dit voor een groot deel door zijn teksten en verhalen van divers pluimage. Bovendien werkt hij absoluut niet volgens het traditionele stramien van een song. Een instrumentale track draagt meer dan één tekstvolume, en die bestaan dan nog eens hoofdzakelijk uit associatief ontstane betekenissen. Dat maakt van Pyramidi een plaatje waar je je tijd moet voor nemen. Verscheidenheid is hier een sleutelwoord. Ook muzikaal valt het beestje op. Er zijn geen traditionele hiphop-breaks op Pyramidi te vinden, wel door jazz, oosterse klanken, mambo en rock-getinte elementen klanktapijten die af en toe plots een songstructuur in zich blijken te dragen. Kamal bevindt zich hierdoor niet in één of ander Amerikaans slagschip op vier wielen, maar stapt resoluut de wereld in.

“Instead, Radio culls samples from the nocturnal subcultures of the world; the title track placed me in a Moroccan brothel (supposing brothels exist in Morocco), "Una Cosa" in a smoky Havana nightclub, "Childish" on the weekend streets of Kingston. The dominant motif is darkness-- not anger or aggression, but a relaxed, cool musical presence. And as a contrast to most other hip-hop artists, I can't imagine hearing Radioinactive coming out of a Lincoln Navigator with deep dish rims, tinted windows and a dope "system." This stuff seems a little too exotic for the pimps and players.”

AntiMC, OD, Sesquipedalian, Shovelhead, Sunny, Anisa Qureshi… en Kamal maken van deze plaat een luisteravontuur. Soms ontbreekt het de plaat wel aan concentratie, konden lyrics wat beter afgestemd worden op de track, of omgekeerd. Maar mij hoor je niet klagen. Pyramidi behoort tot één van die ‘moet ik hebben’-elpeetjes.