Hood bracht in het begin van de jaren negentig behoorlijk wat materiaal uit dat vooral geënt was op het geluid van Amerikaanse indie-groepen als Pavement en Sebadoh en de Nieuw-Zeelandse scène die in die tijd zijn (kwalitatieve, niet commerciële) hoogdagen vierde. Op langspelers als Silent '88 (1996) en single-compilaties Cabled Linear traction en Structured Disasters lardeerde de groep op onvervalste lo-fi wijze hun popsongs met onvoorspelbare klanken en weerbarstige structuren. Voortdurend op zoek naar nieuwe geluiden en invalshoeken, vonden de jongens van Hood steeds meer hun heil in elektronische apparatuur en samplers, waarmee ze aanleunden bij het geluid van baanbrekende groepen als Bark Psychosis en Disco Inferno. Het door Matt Elliot (Third Eye Foundation) geproducte Rustic Houses Forlorn Valley (1998) en The Cycle of Days en Seasons (1999) baaden als gevolg daarvan in duistere ambient-sferen en lieten een meer homogeen groepsgeluid horen, doorweven met tapeloops, samples, strijkers en blazers.
Gedurende een tijdje was het stil rond de groep, maar vorig jaar maakten ze een verbijsterende terugkeer, eerst met de schitterende EP Home is Where it Hurts, even later met Cold House, een subtiel en impressionistisch meesterwerkje waarop melancholische songs doorvoed worden met Autechre beats, hip-hop rhymes en klassieke instrumentaties. Hood schetst op deze plaat met veel gevoel voor experiment en emotie desolate klanklandschappen, waarin de toekomst weerspiegeld wordt van zowel de pop- als de elektronische muziek.

Sinds de begindagen is Hood vooral het project van de broers Chris en Richard Adams. De twee bedeesde Britten uit Leeds bouwen eigenhandig de structuren van de songs en dirigeren de muzikale omkleding aan de andere muzikanten. Richard staat ons te woord, net voor hun wat rommelig, maar overtuigend concert in de 4AD.

Songs & sounds
Richard Adams: "In het begin schreven we gewoon songs op de klassieke manier, die we dan bewerkten op een manier die het ons best uitkwam. Op de laatste platen voor Cold House creëerden we vooral soundscapes die we aanvulden met melodieën en zanglijnen, we klooiden wat met geluidssferen en loops en construeerden daarrond onze songs. Nu proberen we beide methodes wat te combineren, zodat het voor ons ook interessant blijft."
"We zijn erg geïnteresseerd in de verschillende manieren waarop je muziek kan opnemen. We hebben met zowat alles geëxperimenteerd, gaande van pure analoge opnames, het versnijden en loopen van tapes tot het gebruik van samplers om iets compleet nieuw op te bouwen uit kleine geluidssnippers. Op de laatste plaat hebben we nu ook digitale opnametechnieken gebruikt. Ik ben er wel nog altijd van overtuigd dat analoog beter klinkt, maar we zijn gaan houden van de onbeperkte mogelijkheden en de toegankelijkheid van de digitale technieken. Voor The Cycle of Days and Seasons wilden we alles per se analoog opnemen, wat uitdraaide op een echte nachtmerrie. Achteraf gezien weet ik niet wat ons bezielde, de dingen die we het laatste jaar hebben geleerd hebben alles zoveel gemakkelijker gemaakt. We hebben gemerkt dat er op die manier zoveel ruimte is voor manipulatie van geluiden via editing, effecten ed. dat het een instrument op zich is geworden, zelfs meer dan tape vroeger voor ons was."
"Het is vooral Chris die ons op die weg heeft gezet. Hij is een echte technologie freak, probeert voortdurend nieuwe dingen uit, blijft altijd op de hoogte van de nieuwe snufjes… . Maar we hebben ook samengewerkt met Choque Hossein (van Black Star Liner, sd), die heel wat fantastisch materiaal staan had. We hadden immers onze songs al opgenomen, maar we waren niet tevreden met de klank ervan. Het was echt fantastisch om te zien hoe we die songs in een computer konden voeren en dan naar hartelust konden bewerken, niveaus veranderen, uit elkaar halen, .. dat is wat we echt wilden doen. In de toekomst zullen we zeker opnieuw zo werken, we hebben eindelijk het licht gezien (lacht)"

Friends & Companions:
Rond Hood heeft zich ondertussen een heuse scène gevormd, die voornamelijk bestaat uit (ex-) personeelsleden die in verschillende configuraties altijd kwalitatief werk afleveren. Zo hebben Andrew Johnson en Craig Tattersall, in de beginperiode nog bij Hood, samen enkele electronica projecten opgestart, eerst als Famous Boyfriend, tegenwoordig als Remote Viewer. Stewart Anderson (tevens het brein achter 555 recordings) houdt zich dan weer ledig met poppunk-band Boyracer. Ook zangeres Nicola Hodgkinson, violist John Clyde-evans, Gareth Brown en Chris en Richard Adams zelf hielden/houden er allerlei zij- en soloprojecten op na.
"Andrew en Craig zien we nog om de zoveel maanden, ze wonen op ongeveer een 50-tal kilometer bij ons vandaan. Anderen zijn als van de aardbodem verdwenen: John Clyde-Evans is een paar jaar geleden naar Tibet vertrokken om er te mediteren, momenteel zou hij naar het schijnt ergens in Nottingham wonen … hij is een fantastisch muzikant maar heeft een nogal…eh, eigenzinnig soort karakter (lacht)."
"Een paar jaar geleden was er een periode dat iedereen zich met andere dingen ging bezighouden, wat op zich wel begrijpelijk was, want ik en Chris gedragen ons een beetje als dictators in de band (lacht). We vinden het zodoende absoluut niet erg als anderen hun eigen muziek willen maken, het is een gezonde mentaliteit."
"Sinds twee jaar vormen we opnieuw een vast viertal. Veel van onze vroegere stuff bestond uit songs die in afgewerkte vorm aan de band werden gepresenteerd of die we alleen opgenomen hadden op 4-track, maar nu hebben we meer de neiging om samen te improviseren. De ideeën, gitaarpartijen, drumloops ed. die tijdens die sessies ontstaan zetten we op een sampler of op de computer zodat we er thuis wat aan kunnen knutselen…ik hou van het idee dat we tracks kunnen opnemen, waaruit we stukjes kunnen samplen, ermee knoeien en er een nieuwe song van maken - de mogelijkheden zijn immers onbeperkt. Maar we werken en spelen dus wel degelijk als een band, alhoewel de muziek later uit die band context genomen voor de uiteindelijke afwerking."

Clouddead & R&B
Opvallende gasten op Cold House zijn de MC's van Clouddead, die ook deel uitmaken van het uit San Francisco opererende hip-hop collectief Anticon. Vorig jaar verrasten ze nog met een titelloze debuutplaat, dat een eigenzinnige en gedurfde visie op hip-hop tentoonspreidde. Hun muziek laat zowel invloeden uit abstracte ambient, 70's psychedelica als popmuziek horen, dit alles overgoten met de speelse, druggy rhymes van rappers Odd Nosdam, Why? En Doseone. Het zijn die laatste twee die enkele tracks op Cold House van passende woordvlagen voorzien. Een verrassende zet, die in ieder geval voor een geslaagde versmelting van indie-rock, hip-hop en elektronica zorgt.
"Het is grappig, want we liepen al enkele jaren met het idee rond om Mc's te vragen op onze platen, maar we hadden er geen idee van hoe we dat precies moesten aanpakken. We wisten wel hoe het ongeveer zou moeten klinken, maar een dergelijk experiment kan evengoed faliekant aflopen, weet je. Maar opeens kregen we een bericht van de mensen van Cloudead, ze schreven dat ze fans waren van Hood… ongelooflijk! We hadden nog nooit van hen gehoord maar toen we hun 10inches te horen kregen waren we heel erg onder de indruk. We hebben hen dan maar onbeschaamd gevraagd of ze iets wouden doen op onze nieuwe plaat (lacht). We hebben hen eigenlijk nooit echt ontmoet, we hebben hen onze muziek opgestuurd en ze hebben er hun rhymes op gezet, en dat was dat (lacht). Ongelooflijk, niet?"
"We houden ervan om nieuwe dingen uit te proberen, we willen constant evolueren. Soms is het frustrerend als onze platenmaatschappij ons allerlei voorstellen opdringt. Laatst wilden ze bijvoorbeeld een meer uitgebreide collaboratie met Clouddead, maar dat hébben we al gedaan. Volgende keer willen we iets volledig verschillend doen, opnieuw van koers veranderen. Tegenwoordig zijn we vooral geïntrigeerd door het gebruik van technologie om muziek en klanken te creëren, te verneuken en te versnijden. Vooral de technieken die Timbaland en co. In hun R&B gebruiken, interesseren ons mateloos. Het klinkt misschien belachelijk, maar dat wordt het niet. We hebben de laatste maanden wat nieuwe songs geschreven, die opgebouwd zijn uit, zeg maar 'oude Nieuw-zeeland' gitaarklanken, krassende geluiden die we in de computer opslaan en proberen te bewerken tot iets interessants. Ik hoop dat het werkt en dat het niet klinkt als een andere band, want we willen vooral klinken als onszelf. Op dat vlak zijn we behoorlijk ambitieus, ja (lacht)."

Invloeden
Afgezien van de eerder vermelde en duidelijk merkbare invloeden uit de experimentele pop en lo-fi bewegingen van begin de jaren negentig (Pavement, Sebadoh, Bark psychosis, Labradford) en de elektronicaklanken van de laatste jaren (Autechre, Aphex Twin, Boymerang, ..), heeft Hood nog andere lichtende voorbeelden.

TALK TALK
"Oh, dat was een grootse invloed, je kunt het niet geloven. We waren gewoon geobsedeerd door hun platen, Colour of Spring…, Laughing stock -just blew me to pieces- en ook die soloplaat van Mark Hollis. We konden onze oren niet geloven, zo jaloers waren we op die platen! Ik denk zelfs dat we in het begin allebei het probleem hadden dat we teveel als hen wilden klinken. Hun melodieën waren ongelooflijk en hun klankexperiment en lyrics zijn altijd een voorbeeld voor ons geweest. We zijn heel hen veel verschuldigd."

DISCO INFERNO (Britse band die als een van eersten de sampler beschouwden als volwaardig instrument en die incorporeerden in hun donkere post-punk geluid.)
"De laatste jaren hebben we veel gewerkt met samplers en stuff, geprobeerd om nieuwe invalshoeken te vinden en het zijn mensen als Disco inferno die daartoe een soort precedent gecreëerd hebben. Zij hadden een compleet originele sound, zo vernieuwend dat het ons enorm frustreert dat ze niet de aandacht krijgen die ze verdienen. Ik denk wel dat hun naam in de toekomst wel voor en door meer bands als referentie zal gebruikt worden. Ik heb trouwens het gerucht opgevangen dat Rough Trade heel wat geld aan hen hebben verloren, omdat ze ervan overtuigd waren dat ze gelauwerd zouden worden als de Can van de jaren negentig (lacht). tsja, op dezelfde manier ontdekken heel wat mensen nu de platen van The Silver Apples, die iedereen met verstomming slaan."

NEW ZEALAND STUFF
"We hebben al die spullen op labels als Expressway en Flying Nun een jaar of 7-8 geleden leren kennen, via een Britse distributiefirma, Fisheye. Er was daarrond op korte tijd een bizar netwerk ontstaan van mensen die constant tapes en tips uitwisselden en zo ontdekten we bands Crimes of Punishment, Mary and The Atoms (die ze samplen op de track 'Branches Bare', sd) The Dead C, Alastair Galbraith, Crabstick… Wij vonden het heel interessante muziek, vooral omdat die gasten compromisloos hun eigen ding deden, ze maakten die muziek zonder andere reden dan ze gewoon te maken, weet je. Dat was eigenlijk de eerste golf van indepenent muziek die we beluisterden, nog voor de Amerikaanse scene opkwam. Ik heb tegenwoordig het gevoel dat diezelfde 'Do It Yourself' mentaliteit opnieuw opduikt bij hip-hop labels als Anticon and YNR. Die jonge hip-hoppers zijn ook in de weer met mixtapes en obscure lo-fi stuff, het DIY aspect is hetzelfde, alleen de muziek is gewisseld."

"We luisteren nog altijd vaak naar die bands en ik heb zelf de neiging om te delven in het verleden, op zoek naar nieuwe kicks. De postrock kinda thing van tegenwoordig laat me volledig koud, het heeft gewoon niet hetzelfde effect. De muziek van veel van de vermelde band klinkt ook nog altijd jaren vooruit op hun tijd. Die continue zoektocht naar nieuwe ideeën en geluiden is iets dat we met Hood per se willen voortzetten."

Populariteit
"Ik wil echt dat mensen onze muziek te horen krijgt, maar we willen geen muziek maken enkel om platen te verkopen. We zouden gemakkelijk evidente keuzes kunnen maken en in een richting gaan die ons populairder zou maken, maar ik denk dat we ons aan onze principes vast willen houden. Het is soms een beetje als onszelf in de voet schieten, maar wat er ook gebeurt, we doen altijd ons eigen ding en zien waar het ons brengt. Soms moet je een richting ingaan waar je niet wil zijn, maar het is gewoon een kwestie van voortdurend met nieuwe dingen bezig te zijn… we zien wel.

MP3's en meer info op www.hoodmusic.net
Hood's favoriete platen van 2001

Foto's: Pedro Bruneel