De problemen krijgen de laatste vijf jaar zo’n grote dimensies – sommigen spreken tussen de 4 en 8% verlies – dat de hele wijnwereld op zoek is naar alternatieven! Maar, nu komt het: hoe overbruggen we dat mentaal obstakel, want … “kurk laat wijn toch ademen”, of ook nog “kurk staat chique”, of nog straffer “wijn zonder kurk kàn gewoon niet goed zijn”, zijn de gebruikelijke en tegelijk belachelijke argumenten van wijnsnobs en dito parvenu’s die het eigenlijk meer op de “mondaine” waarde van dit edel vocht gemunt hebben dan op de reële inhoud. Zoals er etikettendrinkers zijn, zijn er dus blijkbaar ook “kurkdrinkers”.
Wablief? Plastiek als kurk?
Juist! De nieuwste rage is de plastieken kurk die sinds een vijftal jaar intens uitgeprobeerd wordt en waarover buiten de proeflokalen van de wijnmakers zelf eigenlijk niet veel positiefs gezegd durft te worden. De twijfel bestond altijd in het verouderingsproces waarvan men niet zeker was, of de synthetische kurk wel de tijd zou doorstaan. Een andere mening, van onder andere de beroemde Italiaanse oenoloog Ricardo Cotarella, verkondigde als boodschap dat deze plastieken vervanger niet elastisch genoeg zou zijn en het risico van oxidatie van de wijn op korte termijn in zich droeg. In Duitsland beweert de gerenommeerde wijnmaker Gunter Künstler dat échte kurk zijn wijnaroma’s aantast en synthetische kurk zijn aroma’s respecteert, in die mate zelfs dat het een jaar na datum wel lijkt of zijn wijn net gebotteld is!!! Hou u vast: in 1997 – een topjaar in de Rheingau – verloor Künstler zo maar eventjes een volledige wijngaard (12.000 flessen) door kurksmaak… en de leverancier deed of zijn neus bloedde en beweerde dat het wel aan de wijn zou liggen! Gelukkig had Gunter enkele dubbele magnums met ander materiaal afgestopt om het tegendeel te bewijzen en het proces te winnen. Belgisch wijnmaker Guffens die in de Bourgognestreek actief is, is zo ontgoocheld in de kwaliteit en de behandeling van de kurk dat hij nu ongewassen ruwe kurken gebruikt, omdat dit (hopelijk) minder problemen zou geven want hij steekt vooral de schuld op de behandeling van de kurk! Ook in Oostenrijk is de ontgoocheling groot en zit men met de handen in het haar wegens het constant groeiende 'kurk'-probleem. Roland Velich uit de Neusiedlersee-wijnstreek, hoopt dat met de stijging van de vraag naar synthetische kurk er opnieuw aandacht zal geschonken worden aan de kwaliteit van èchte kurk, maar naar mijn mening ligt het probleem precies bij de kwaliteitskurk want het zijn precies die wijnmakers die er véél geld aan spenderen – tot 30 bef/stuk! – die de meeste problemen hebben…
Riesling with a twist!
De oplossing ligt echter véél eenvoudiger, alleen lijkt iedereen wel bang van de snobs!? Juist! De schroefdop is de ideale sluiting voor een fles wijn op lange termijn, zo bewijst het wijnbouwcentrum in Württemberg in Duitsland waar reeds sinds 1960 de wijnen zonder enig probleem op schroefdop bewaard worden! Anderzijds heeft de wetenschap reeds enige tijd bewezen dat het “fabeltje” dat wijn door de kurk “ademt” compleet uit de lucht gegrepen is… Beginnen de snobs zich al een beetje groen rond de neus te voelen? Ik hoop het voor de wijn! Een prachtig initiatief is dat van de 16 beste wijnmakers uit de Clare Valley in South Australia, ze beslisten in 2000 hun beste wijn met schroefdop af te sluiten. En wat blijkt? Een reuzensucces, want van de zogenoemde nieuwe wereld aanvaardt de klant dit blijkbaar wel en wees nu eerlijk: wie wil om de drie flessen ééntje in de spoelbak kieperen? In tegenstelling tot een gelijkaardig experiment uit de jaren zeventig – toen gingen bedrijven er bijna aan ten onder (dank zij de snobs) – lijkt de moderne klant daar helemaal geen aanstoot meer aan te geven! Enkel in Duitsland en Oostenrijk ligt dit wat moeilijk omdat traditioneel de “Schoppenwijn” of “Heuriger” zo afgesloten zijn en de koper daardoor negatief beïnvloed zijn. Ondertussen starten ook een dertigtal Nieuw-Zeelandse wijnmakers met de schroefdop vanaf de nieuwe oogst 2001. In Californië komt binnenkort de eerste rode topwijn op de markt met … jawel schroefdop. Maar een logische gedachte dwingt me ook na te denken over de kroonkurk, want alle champagne wordt sinds vele jaren al (hoewel er nu nog altijd zijn die het niet willen -lees 'durven'- toegeven) afgesloten met een kroonkurkje tijdens de tweede gisting op fles, waaruit de frivole belletjes geboren worden. Soms blijft die dan vele jaren liggen of op zijn kop staan mèt kroonkurk, tot de uiteindelijke “preparatie” voor de verkoop. En daar hoor of zie je de snobs niet over klagen hé…
Als het waar is dat de kurk zo’n invloed heeft op de wijn – en ik geloof er rotsvast in – dan hebben we reeds vele wijnen foutief behandeld en afgescheept terwijl ze er eigenlijk geen schuld aan hadden.
Wat dacht je van een wijnfles met een mondstuk of een drinktuit?
This story is not over yet…
