Fijne luitjes zijn het nochtans, die Aeron en Alejandra! Aeron Bergman groeide op in het midwesten van de Verenigde Staten. De lieflijke Alejandra spreekt een grappig Engels met een nadrukkelijk Spaans accent. De twee leerden elkaar kennen in Toronto, leefden een tijd in New York en Londen en vestigden zich een paar jaar geleden in La Rioja op het Iberische schiereiland waar ze met een royale subsidie van de Spaanse overheid hun hooggewaardeerd Lucky Kitchen-bedrijfje runnen. Vandaaruit trekken ze de wereld rond met hun soundscapes en performances. Half oktober deden ze even Kortrijk aan voor het Happy New Ears-festival. Het optreden, een intrigerende combinatie van omgevingsgeluiden, ragfijne powerbook-elektronica, Armeense gezangen en Flemish bagpipes, vond plaats in het stemmige kader van de paardenstallen van de Tacktoren.
Alejandra: "We waren zeer blij met de atmosfeer tijdens het optreden. Het is bijna onmogelijk om iets te doen dat gepolijster klinkt met mensen die je nauwelijks kent en nog nooit eerder ontmoette. Iedereen probeerde echter om zo goed mogelijk samen te werken door wederzijds begrip en respect voor elkaar te tonen. Ik voelde het echt zo aan… We waren met zeer verschillende mensen die toch probeerden om overeenstemming te vinden. De onmiddellijke reactie had erg negatief kunnen zijn: wij konden proberen om de anderen te overtroeven of zij konden proberen om ons te overtreffen. Ik voelde evenwel dat dat niet zo was. En dat vond ik goed…"
Aeron: "De geluiden camoufleerden elkaar heel mooi. Soms hoorde je een echt vliegtuig en dan dook er een vliegtuig op in onze muziek. Je wist soms niet waar het geluid vandaan kwam. Werd het door ons voortgebracht of kwam het uit de realiteit? We waren zeer blij met het plotse luiden van de kerkklokken (Aeron refereert hier naar de klokken van de Onze-Lieve-Vrouwtoren die middenin de performance hun klanken over de omstaanders strooiden, pw) en de omgevingsgeluiden die zich er onverwachts tussen kwamen nestelen."
Alejandra: (valt hem bij) "Ja, dat gaf wel een zeer mooi effect… Iemand als Sachiko M. is voortdurend op zoek naar een zuiver geluid maar wij denken niet dat je dat kunt bereiken. Het is onmogelijk om geluid te controleren.'

PIP
Alejandra en Aeron overtroffen zichzelf met hun verfijnde en kunstzinnige nieuwe album 'The Tale Of Pip'. De hoesjes van het album zijn ambachtelijk vervaardigd en handgeprint in Nederland bij de 'old Dutch d.i.y. master stencil printers' Jan Dirk De Wilde en Joyce Guley. Het bijgevoegde, geïllustreerde boekje oogt bijzonder fraai en duur. Elk exemplaar is uniek. Het tweetal fabriceerde in een zestal weken de zeshonderd exemplaren helemaal zelf om de kosten zoveel mogelijk te drukken. 'The Tale Of Pip' is een oud voorleesverhaal dat in een nieuw kleedje is gestopt. Gevonden geluiden worden gemengd met instrumentale sfeerstukken.
Alejandra: "Het verhaal vonden we in een oud Engels boek. We veranderden de woorden en gaven het verhaal een nieuwe wending. We trokken naar Nederland om het boekje te drukken. Het was alleen maar duur in tijd. Het vergde uiteindelijk zo'n zes weken om de boekjes klaar te krijgen…We vroegen aan Aerons moeder om het verhaal in te spreken. Ze bezocht ons vorig jaar in Spanje. We zaten gezellig samen met zijn drieën, ze las ons het verhaal voor en we namen het in een enkele take op. De Aerons grootmoeder leeft in Florida. We stuurden haar de woorden van het nummer 'Old Familiar Way' en ze verzon er een melodie voor. Ze baseerde zich daarvoor op oude Ierse folksongs. Het is voor ons dus een echt familiealbum geworden."
Aeron: "De originele versie van het Pip-verhaal was behoorlijk fucked up. Pip is een slecht karakter. Hij is in feite een vreselijk persoontje. Hij breekt dingen stuk en snijdt planten af omdat ze hem steken en hem pijn doen. We vonden het verschrikkelijk dat kinderen aan zoiets werden blootgesteld. Het Britse gevoel van superioriteit zit erin verweven. Pips zoektocht naar de happiness plant is een duidelijke metafoor voor de nietsontziende Britse kolonisatie en de Amerikaanse droom die eruit volgde. Het hele idee van happiness is zo stom. De Amerikanen lijken gelukkig met al hun wagens en weelde maar ze zijn het feitelijk niet! Hopelijk is het een album waar ouders en kinderen samen naar luisteren en waar ze samen wat uithalen. De muziek lijkt niet evident voor kinderen. Maar zij staan open voor nieuwe geluiden dus ze kunnen ook makkelijker naar onze soundscapes luisteren. Het is ons minst confronterende album geworden. We probeerden een goede balans te vinden tussen zacht en hard."

ELEKTRICITEIT
Lucky Kitchen startte onlangs met de opmerkelijke Sparkling Composers Series waarop oude en nieuwe elektronische componisten hun ding kwijt kunnen. De albums zijn volledig muzikaal, met of zonder beats. Ze bevatten niet alleen muziek, maar drukken ook de ideeënwereld van hun scheppers uit. Muziek en audio bevatten een verhalend element. De albums moeten gelezen worden als een boek. Binnen een enkele compositie vullen tegengestelde auditieve technieken zoals improvisatie en compositie, digitaal en akoestisch elkaar perfect aan. Pas verschenen in de reeks Sparkling Composers is 'Goodbye If You Call That Gone' van a.f.r.i. studios oftewel Andrés Franz Krause. Als je de cd opzet, vullen intense golven van zoemende elektriciteit de kamer. De cd moet volgens Krause worden beluisterd 'in a perceptual state'.
Aeron: "Andrés Krause uit Keulen is een goede vriend sinds we hem ontmoetten via Tomlab. Zijn grootmoeder woont in het Spaanse dorp waar wij ook wonen. Hij kon het nauwelijks geloven toen we hem dat vertelden. Hij is ons nadien zelfs komen bezoeken. Hij maakt elektromagnetische composities die de ruimte veranderen. De geluiden die uit de speakers komen, veranderen de kamer in een andere plaats. Het is geen muziek in de echte zin van de woord, maar een stroom geluiden die daadwerkelijk ingrijpen in je ruimtelijke ervaring. Zijn opnames doet hij in zijn slaapkamer. Hij registreert vibraties en luchtverplaatsingen. 'Goodbye If You Call That Gone' is het derde album van een trilogie en het laatste dat hij op die manier wilde maken."
Alejandra: "We groeperen onze releases graag in reeksen zodat er iets is wat hen bindt. Vandaar dat we met een Sparkling Composers Series startten. Vroeger maakten we alleen compilaties of werk van ons alleen. Dit is eens iets anders. Elke cd in deze reeks bevat werk van één enkele componist. We probeerden daarin zelfs iets verder te gaan want elk album is een soort autobiografie van een artiest."
Eveneens in de Sparkling Composers Series vinden we Aerospace Soundwise, het nevenproject van TV Powlid Todd A. Carter. Op 'Monologue With Accompaniment' blikt hij terug op zijn leven in een Amerikaanse grootstad. Carter maakt intense real lifeopnames die bewegen als multitrack behangpapier. Humor, verdriet, verwondering en romantiek wisselen elkaar af op dit boeiende album dat de voorbije tien jaar van zijn leven documenteert: van de vervormde klokken van het grappige 'Todd Says Rock Them Bells' tot de aanhoudende orgeldreun van het mission statement 'The First Generation Of Men Of The Women's Movement'.
Aeron: "Todd is eveneens sinds lang een goede vriend van ons. Hij leeft in Chicago. We gingen samen naar high school. Hij is een sound engineer. Hij werkt voor verschillende muzieklabels in Chicago. Hij nam onder meer het Taki Sugimoto-album op. Hij verzorgt ook het geluid bij concerten… Hij heeft een zeer verfijnd gehoor. Hij registreerde een aantal gebeurtenissen in zijn leven op digitale tape. De laatste tien jaar van zijn leven documenteerde hij op de nieuwe cd. Zijn zus kreeg een kind en je kunt de baby horen. Zijn moeder speelt piano. Zijn vrienden zijn er ook. Er zijn heel wat zaken die de mensen niet zullen snappen omdat het zijn geluiden zijn. Hij gelooft dat geluid meer zegt dan woorden, dus hij verklaart nooit iets. Je kunt de cd alleen maar beluisteren als een soort bezoeker van zijn privé-leven… Het album is een soort levenspuzzel die je zelf terug moet samenstellen."

TOMAAT
Het duo leverde onlangs een opmerkelijke bijdrage aan de underground-compilatie 'American Breakbeat' van het Berlijnse Klangkrieg Productions. Met het iconoclastische en atypische 'Erased Aphex Twin, After Rauschenberg' toonden Alejandra en Aeron hier een andere donkerder kant van hun talent en bewezen ze dat ze zonder schroom naast en boven Kid 606, Cex, Phthalocyanine, Lesser en de rest konden staan.
Aeron: "We gebruikten de cutfunctie van Protools om een Aphex Twin nummer in duizend mootjes te hakken. Het nummer is even lang als de originele Aphex Twin track en we veranderden niks aan het oorspronkelijke nummer. We sneden het gewoon aan stukken. We dachten dat de titel van de compilatie 'American Breakbeat' ironisch bedoeld was en dat we iets moesten doen om de beats te 'breken' en om hen ondansbaar te maken.Dus hebben we gewoon de track gewist. Er blijven alleen geluidsresten over, alsof je een pentekening uitveegt op papier. Toen we de compilatie in handen kregen, realiseerden we ons dat niemand op het album enige zin voor ironie toonde. Er stonden gewoon wat dance beats op en onze track stak eruit als een witte tomaat. Oh well… The Wire vond dat 'Erased Aphex Twin' het enige interessante nummer was van de compilatie! Dat zegt genoeg…"

A.f.r.i. Studios, Goodbye If You Call That Gone LK012.
Aerospace Soundwise, Monologue With Accompaniment, LK013.
Alejandra and Aeron, The Tale of Pip, LK014.

Website: Lucky Kitchen