We zijn er trouwens nog niet uit hoe we het album op de juiste manier moeten gebruiken. De cd bestaat uit twee delen. De eerste cd bevat songgericht materiaal. De tweede cd bevat ambient opvulling die tegelijk met de eerste cd en liefst in een andere kamer moet gespeeld worden. Je moet dus al over twee cd-systemen beschikken om de twee schijven tegelijk te beluisteren. En dan nog is het niet evident om het juiste evenwicht te vinden. Het vergde wat uitproberen en wat tijd voor we de correcte balans gevonden hadden. Dit is dan ook het enige experimentele aspect van 'Wrong' dat grotendeels met oude synthesizers en ambachtelijk songschrijverstalent in elkaar gestoken werd...
Mark Van Hoen: (bijt fel van zich af) "Ik denk dat je bedoelt dat experiment alleen maar kan plaatsgrijpen in een underground-context? Daar ben ik het helemaal niet mee eens. Ik denk dat underground nooit iets zal veranderen. Wat de instructies voor de cd betreft. De tweede cd moet samen met de eerste afgespeeld worden. De eerste kan alleen of samen met de tweede gedraaid worden. Ik kan je anders weinig instructies geven om het album op de correcte manier af te spelen. De beste manier om ze samen af te spelen, is om ze tegelijk te starten, de rest hangt voor een groot deel af van de luisteraar."

URBANMAG: Het is een tijd geleden dat je nog iets uitbracht. Wat spookte je uit tussen 1997 en 2001?
Mark Van Hoen: " Ik bracht begin '98 een instrumentaal album uit op R&S dat 'Playing With Time' heette. Ik produceerde albums voor Sing-Sing en Mojave 3. Locust ging op tournee in het voorprogramma van Massive Attack. 1999 en 2000 waren twee harde jaren omdat het label waar ik onder contract lag, nl. R&S, niet akkoord was met mijn ideeën en niet wilde dat ik materiaal uitbracht en me tegelijkertijd belette om het label te verlaten. Ik heb me gedurende twee jaar in leven moeten houden met liveshows, tv- en productiewerk. In december 2000 liet R&S me eindelijk toch gaan! Nu maak ik voortdurend plannen om opnieuw meer muziek uit te brengen, 'Wrong' is daarvan het eerste resultaat…"

URBANMAG: Een 'oud' album dat in 1998 opgenomen werd en dat nu op Touch het licht ziet! Je bracht enkele jaren geleden al eens een album uit op Touch. Kun je daarover iets kwijt?
Mark Van Hoen: "'Last Flowers From The Darkness' was een collectie van tracks die overbleven uit verschillende perioden. Ik hield van de nummers maar ik had geen plaats op de albums die ik vroeger uitbracht. Op een dag bracht ik ze gewoon allemaal samen en het leek wonderwel te werken als album. Dus hebben we het album effectief uitgebracht. Het album was blijkbaar commerciëler dan mijn vorige albums want het verkocht beter."

URBANMAG: Je werd achtereenvolgens opgepikt door een grote platenmaatschappij. 'Morning Light' kreeg erg goede kritieken maar het album verkocht voor geen meter. Niet lang daarna werd je opnieuw gedumpt door je platenmaatschappij. Zo is het toch gegaan? Vanwaar die aandrang om jezelf te verkopen? Waarom wilde je per se mainstream gaan?
Mark Van Hoen: (bitter) "Ik was al bij R&S sinds 1993 maar zo rond 1998 begrepen we elkaar niet meer en hielden ze niet langer van de muziek die ik maakte. Ze hadden het budget verhoogd voor mijn volgende plaat en wilden vanzelfsprekend meer controle over het resultaat. Dat was mijn vergissing, ik had de hogere budgetten nooit mogen accepteren. Het heeft de zaken voor mij verlamd en vertraagd. Ik denk dat ze me wilden 'inpassen' in de muziek van die tijd (toen was dat vooral 'big beat') maar da's niks voor mij. Ik blijf de muziek maken die ik wil maken en betaalde daar de prijs voor: 2,5 jaar inactiviteit en een vertrouwenscrisis. Ik heb de verkeerde beslissing genomen. Maar ik hield altijd van goede popmuziek. Het is belangrijk voor mij om zo veel mogelijk mensen te bereiken en popmuziek is daarvoor een geschikt medium. Ik hou van popmuziek die het leven van mensen verandert en hen nieuwe zaken leert kennen."

URBANMAG: 'Wrong' is een album met een grote popsensibiliteit. Nooit gedacht dat Touch ooit nog een popalbum uit zou brengen!
Mark Van Hoen: "Een ander project waar ik bij betrokken was, Scala, bracht eveneens een album uit op Touch, en dat album was ook vrij poppy, en ze brachten ook een cd uit van New Order. Jon Wozencroft, de mede-eigenaar van Touch, deelt mijn liefde voor pop."

URBANMAG: 'Wrong' werd in feite ingeblikt in '97 en '98. Er is nogal wat veranderd in die paar jaar. Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst naar een album luisterde dat volledig gemaakt werd met ouderwetse synthesizers. Alles draait tegenwoordig rond laptops en computers. Is het een statement van jouw kant om al dat oude materiaal te hergebruiken?
Mark Van Hoen: (gedreven) "Ja, ik gebruikte de synthesizersound van de jaren '70 omdat ik vind dat de jaren '80 en '90 geen goede periode waren voor synthesizers. Ze klonken veel beter in de seventies! Ik hou niet van samples en van de dingen die je vernoemt. Toen ik 'Wrong' in '98 maakte, luisterde ik naar artiesten als Ryoji Ikeda, Pan Sonic en Hazard. Die digitale muziek samen met mijn eigen exploratie daarvan op 'Playing With Time', beïnvloedde 'Wrong' voor een groot deel. Technologie speelt een vooraanstaande rol in pop. De periode van 1966 tot 1979 en van 1991 tot nu is de beste tijd daarvoor. Ik hou van 'foute' geluiden. Daarom zie ik een parallel tussen de onvolmaakte instrumenten van de jaren '70 en de recente clicks'n'glitch muziek."

URBANMAG: Je zegt dat je vooral beïnvloed bent door de late jaren '70 maar voor ons doet 'Wrong' eerder denken aan een bepaalde periode ergens midden de jaren '80. Dingen zoals 4AD en Cherry Red. David Sylvian bracht in die periode ook een album uit met een songgerichte en een ambient zijde. Zie je die overeenkomsten ook?
Mark Van Hoen: (blijft hardnekkig bij zijn standpunt) "Nog eens, ik geloof niet dat de jaren '80 en '90 dit album beïnvloedden maar ik ken dan ook geen elektronische albums op 4AD of Cherry Red. Als je me zegt welke albums dan wil ik er best wel eens naar luisteren. Een vriend heeft wel een album van David Sylvian. Ik zal er eens naar luisteren. Eén nummer van hem dat ik echt heel goed vond, was 'Ghosts' van omstreeks 1980, een ballad met een Stockhausen arrangement. Dat was een heel goede popplaat!"

URBANMAG: De songs op 'Wrong' zijn geschreven door de wonderlijke Holli Ashton. Hoe schreven jullie de songs? Schreef jij de muziek en maakte ze er dan de teksten bij of was het omgekeerd? Hoe werkten jullie aan de nummers?
Mark Van Hoen: "We schreven de nummers op een vrij traditionele manier, dwz met behulp van een akoestische gitaar en stem. De arrangementen werden dan gecreëerd met elektronica. We gebruikten dezelfde akkoorden als de gitaar en de stem. Daardoor klinkt het resultaat ongewoon. Ik vind dat de nummers goed werken. Verschillende beroemde artiesten nemen de songs voor hun albums zelf op. Zo bekeken zijn de nummers een echt succes geworden."

URBANMAG: De nummers gaan allemaal over relaties. Ik probeerde de woorden uit te maken van het nummer als 'Haze'. Het heeft iets heel bevreemdends. Het lijkt op een soort Garbage met ballen. Of de plaat die Garbage nooit zal maken omdat ze er de guts en de fantasie niet voor hebben. Maar die worden natuurlijk wel heel groot omdat ze de hele industrie achter zich hebben. Vind je dat frsutrerend?
Mark Van Hoen: (bedrukt) "Ja, in het licht van wat met me gebeurde bij R&S, denk ik dat het een schande is dat artiesten die hun eigen grond verdedigen, gestraft worden. 'Haze' gaat inderdaad over een relatie (net zoals de andere nummers) maar het is geen romantische verhouding. Het gaat over een ontvoering door aliens van één van Holli's vrienden."

URBANMAG: Wie zijn de andere mensen die meewerkten aan 'Wrong'?
Mark Van Hoen: "Het zijn vrienden van me die in andere bands spelen of zingen. Ik wilde hen voor de backing vocals omdat ik graag andere stemmen heb die de lead vocal aanvullen. Het versterkt de song. Het schijnt dat de luisteraar de vocalist ook beter apprecieert wanneer verschillende stemmen de boodschap overbrengen."

URBANMAG: 'Wrong' is het resultaat van vallen en terug opstaan. Waar leidt je dat naartoe, Mark? Hoe zie je je toekomst als muzikant? Maak je concrete plannen voor de nabije toekomst?
Mark Van Hoen: "Ik zoek een zanger of zangeres om een tijd mee samen te werken. Ik wil iemand vinden die heel speciaal is. Ik ben vast van plan om het beste popalbum ooit te maken. Ik denk dat de huidige pop uitermate ongeïnspireerd klinkt. Daar wil ik iets aan doen. Dat is mijn uitdaging voor de toekomst!"

'Wrong' van Locust is uit op Touch dat in België wordt verdeeld door (K-RAA-K)3 .

audio-samples uit Wrong:
Heal
Make a Difference
Believe in the One
Sweet Sky