Dit is duidelijk te merken in het verloop van de carrière van Roni Size en de Full Cycle-stal.

Na een aantal toonaangevende releases op zowel V recordings en Full Cycle kwam het Reprazent-collectief met "New Forms" op de proppen, het album trok de aandacht, en Size kreeg datzelfde jaar de mercury music prize in zijn handen gestopt. Waarom? D'n'B was tot dan toe geregeerd door 12"s en dubplates. De verschillende pogingen om een album samen te timmeren dat schitterde in coherentie qua concept, in vernieuwing, leverden weinig succes op. Goldie's "Timeless" is hier de grote uitzondering. En toen kwam Reprazent te voorschijn met een joekel van een plaat, "New Forms" blonk uit in lef (de omvang, en het verbazend breed spectrum in vormentaal). Dit was toen de vinger die naar 'the Future' wees. En dat is het tot op de dag van vandaag nog altijd. Dansmuziek, met een wel heel hoog luistergehalte. En dan lijkt het me in feite nog 'fout' dit als dansmuziek te bestempelen.

Annno 2000 zijn ze terug, "In The Mode" werd medio oktober gereleased. Eén van die platen waar je halsreikend naar uitkijkt. Dit werkstukje kan wel met gemak een "dansplaat" genoemd worden. Het bindende concept is er niet, wel een reeks absolute dansvloerkrakers, hitpotentieel. Roni Size heeft het allemaal goed bekeken. De man scoort en hoe! De Full Cycle-crew zal op één been met dit beestje de wereld veroveren. En dat zal wel geen toeval zijn. Hun komst naar de AB bewees dat ze qua showgehalte, samen, duidelijk het niveau van een soundsystem overschrijden. De maturiteit op het podium uitte zich in een strakke set, slim opgebouwd, met één doel: het kot afbreken. Show, dat was het zeker. Mc Dynamite wisselde van outfit na enkele nummers, de leden waren op elkaar ingespeeld, en dan gebruikten ze een trucje dat zo oud is als de straat: 'de megamix'. Bweeuh, het woord alleen al. En toch, het kon allemaal en het miste het beoogde effect niet. Roni size's "It's Jazzy" zorgde voor de explosie. Vreemd, driekwart van de zaal was gevuld met jong volk, die konden dat nummer bijgod toch niet erkennen als 'klassiek'? Het bewijs dat de kracht van die oude nummers in hun inventiviteit ligt?

Voor mezelf heb ik al uitgemaakt dat "In The Mode" nooit de status behaalt van "New Forms". Daarvoor ontbeert het nieuwe album allure. Het swingt, en dat was het doel, geeft opperhoofd Size grif toe.
Of hoe een album opnieuw een collectie 12"s vat, en niet als een geheel kan bekeken worden.

Wel groeide de overtuiging dat Krust, Die, ... de beste garantie zijn voor een 'feest'.

Ik heb heimwee naar de periode waar Photek de wereld op zijn kop zette, waar 'verrassing' constant van om de hoek te voorschijn kwam. Evolutie is en blijft het boeiendst, maar die komt toch onverwacht en er blijven op wachten heeft geen zin. Reprazent bewees dat D'n'B 'the future' bereikt heeft, haast je en geniet ervan, voor het te laat is.