'Need' is volledig gevuld met drum 'n bass, 'I Might As Well' daarentegen verglijdt vaak naar electro. De titelsong van die plaat, een interessante mengeling van Autechre-geluiden, Aphex-beats en Jimi Tenor-melodieën, illustreert die genreverschuiving. Wat de meeste tracks van 'Need' en 'I Might As Well' echter gemeen hebben, zijn de contrabassen. Zij worden op beide platen veelvuldig en creatief gebruikt. In een nummer als 'Pussy Trap' (Need & I Might As Well) vormen die bassen de basis voor de melodie. Op die manier worden ze heel catchy, maar vervelen ze ook snel. In 'Get Out Of You' en 'When Do We Meet' maken de contrabassen minder expliciet deel uit van de melodie en daardoor komen ze verrassender uit de hoek.

Aan de eerste twee platen te horen lijkt het erop dat Synthemes meer in zijn mars heeft dan alleen maar drum 'n bass. Zijn experimenten met electro slagen als hij binnen dit genre blijft. Wanneer Electro met drum 'n bass gecombineerd wordt is er dikwijls nog een gebrek aan cohesie tussen de klanken die deze twee genres kenmerken. Daaruit volgt dat de nummers op 'I Might As Well' minder een geheel vormen. Of met andere woorden: ze komen minder zelfzeker over dan de nummers op 'Need'. 'I Might As Well' is volgens mij een 'zoeken naar' of 'al gevonden maar nog niet goed weten wat ermee aan te vangen'. Synthemes' muziek mist nog wat scherpte en overtuigingskracht, maar schept mede daardoor positieve verwachtingen.