De 21-jarige Kristian Peters, alias Novisad verbaasde in 1998 reeds met zijn
titelloos debuutalbum, een collectie donkere, onwereldse ambienttracks die hij
produceerde op ouwe computerapparatuur. Hij werkte ruim twee jaar aan de opvolger
(de derde plaat, als je het eenmalig Adlib/For Friends project meetelt)
Seleya, dat opnieuw een onuitwisbare indruk nalaat. In tegenstelling tot het gros
van de zogenaamde ambient-beweging, grossiert Peters niet in lang uitgesponnen
klanktapijten maar kiest hij voor kleine miniatuurtjes, minimalistische patronen
die hij voorzichtig laat openbloeien tot emotioneel diepgravende klankstukjes. Grof
gezien lijkt dit album uit twee delen te bestaan: de eerste tracks, zoals 'Regen' of
'Theatralik' laten zoals vanouds sluimerende, ondefinieerbare klanken horen, die
geloopt en gelaagd worden tot bedwelmende constructies. Verderop komt de
melodie meer op de voorgrond te staan, zoals in 'Einsam' of 'Sommersonnschein',
waarop enkele noten akoestische gitaar het gezelschap krijgen van viool- of
fluitsamples, in een onthechtende waas van schuifelende, krakende of haperende
figuurtjes. Novisad kleurt zijn muziek in met warme, organische geluiden, die
zowel een sfeer van melancholie als mysterie teweegbrengen, brokjes magie die je
meevoeren op een sonische excursie naar verafgelegen, lang vergeten plaatsen.
Geduld is een voorwaarde, want Seleya klinkt op het eerste gehoor nogal cryptisch, maar
eenmaal aangepast aan het duister, kun je binnen de ruimtes kiemen ontwaren
die zich merkbaar ontvouwen tot prachtige klankbeelden .
Een van de platen die een grote invloed uitoefenden op de muziek van Kristian
Peters is de eerste release op het Tomlab label, Visor, een tribute-project voor het
klassieke Laughing Stock van Talk Talk. Een van de drie participerende elektronica
artiesten op die plaat is Jens Massel, een veelzijdig muzikant die reeds zijn sporen
verdiende bij het post-rock-techno gezelschap Genf en onder pseudoniemen als
Fumble, Kandis en Senking reeds een tiental platen afleverde op het in Cologne
gebaseerde Karaoke Kalk label. De drie soloprojecten overlappen elkaar, zeker
live: Massel flirt met minimale techno, elektro en ambient, met voldoende
experimenteerdrang om tot persoonlijke geluiden te komen . Met Senking maakt hij
naar eigen zeggen meer soundtrack georiënteerde muziek: de beats zijn minder
nadrukkelijk en de abstracte klanken zijn gericht op het creëren van aparte sferen
en stemmingen. Op zijn derde plaat Silencer toont hij opnieuw zijn voorliefde voor
diepdonkere bassen en schaarse melodieën, een beetje vergelijkbaar met het
instrumentale werk van Andrea Parker. De ritmepatronen, die op de achtergrond
lijken te zweven, zijn altijd verrassend creatief, zoals in 'Cups' dat baadt in een
luchtig dubsfeertje of 'Rachel', dat qua groove dicht bij Tortoise aanleunt. De
muziek op Silencer vertelt verhalen, spannend in hun details, nu eens
onheilspellend en bitter, dan weer hoopgevend en teder. Jammer genoeg zijn de
ingrediënten niet zo gevarieerd, zodat het déjà-entendu effect dreigt. Maar daar
heeft Jens Massel natuurlijk zijn andere projecten voor.
Novisad, Seleya, Tomlab.
www.tomlab.de
Senking, Silencer, Karaoke Kalk
www.karaoke-kalk.net
Ook genoten van:
- Paul Wirkus, (Mimikry, mooie minimalistische elektronica)
- Mercury Rev (All is Dream, super-bombastisch, maar mooie liedjes)
euh…oh ja: een paar machtige free-jazz platen ontdekt: Sonny Sharrock (Black Woman), David S. Ware (Third Ear Recitation), John Coltrane (Ascension). Tips zijn welkom. Filip Kowlier in de AB (kwist nie da Westvlaoms zó kon ontroeren). Met ongeduld verwachtend: Stina Nordenstam, Pinback, The Notwist, Portishead, Filmfestival van Gent (alhoewel),...