Zo kwam ik eens 'volslagen toevallig' terecht bij Voyeur web, een verzamelplaats voor mensen die graag eens hun ex-lief willen te grazen nemen door haar poedelnaakt op het wereldwijde web te gooien. Dat levert een hilarische collectie brave madammekes op die hun rok optillen in het midden van de straat, of naakt autorijden terwijl geile truckchauffeurs naar binnen gluren, of die met hun kont staan zwaaien voor het raam van hun woning. Een beetje erover vind ik de gluurfoto's: vrouwen in pashokjes, kleedhokjes van het zwembad of zelfs foto's van een onbewust strippende vrouw, getrokken door die smalle gleuf onder een hoteldeur. Ik lag werkelijk in een breuk. Daardoor heb ik waarschijnlijk op een onbewaakt moment iets te ver doorgeklikt waardoor ik in een betaalzone terechtkwam en plots talloze agressieve banners me om de oren vlogen. Dan weet je wat je moet doen: get the fuck out of there voor het pornoreclamevirus zich nestelt in je computer en je daarna de hele handel op de schroothoop kan gooien.

Deze ietwat lange inleiding brent mij bij het onderwerp van dit artikel - of toch nog niet helemaal (mijn uiteindelijke doel is terecht te komen bij www.bmwfilms.com). Het onderwerp dus: internetreclame, waar is dat nu eigenlijk goed voor als het toch alleen maar op de zenuwen werkt?

Het zal waarschijnlijk niemand ontgaan zijn dat de internetbizz in vrije val is. Eén van de voornaamste redenen van deze toch wel spectaculaire achteruitgang is het feit dat bedrijven eindelijk beginnen inzien dat reclame maken op het net gewoonweg niet werkt. Eén pietluttig statistiekje zou moeten volstaan om al die Internetgeile marketinglullen in een diepe depressie te doen belanden: van alle surfers die met een banner geconfronteerd worden zal slechts 0,5% de idiote reflex krijgen er op te klikken. Nul komma vijf. Moeten wij daarvoor al die schreeuwlelijke, superopdringerige teringbanners ondergaan? Dit kleine feitje alleen al kan er de oorzaak van zijn dat het totaal aan internetreclame-investeringen in Europa het laatste jaar gedaald is met 33%, en daar zal het waarschijnlijk niet bij blijven.

Nu hoor ik u al luidop denken "So fuckin' what? Eindelijk rustig surfen!". Wel, alhoewel ik het zelf een walgelijk idee vind, internet heeft reclame-inkomsten nodig. De pornoliefhebbers onder ons hoeven niets te vrezen, die jongens verdienen fortuinen met hun sites en zullen dat altijd blijven doen. Maar wat met die duizende nerds over heel de wereld die al hun vrije tijd spenderen aan enorme websites vol met de grootste onzin (wat ook kan leiden tot een soort meta-website: Losers, een website voor, door en over losers)? Al die mensen hebben nood aan centjes om al die o zo nodige onzin op het web te houden. Zonder al die onzin blijft er alleen nog porno over, en overheidsinformatie, maar wie heeft daar nu iets aan?

Zo, genoeg rond de pot gedraaid. Tijd voor de essentie. Wat die marketingpussies begon op te vallen was dat de mensen niet massaal op het net springen om hun stomme banners te bewonderen, maar wel bijvoorbeeld om een portie 'on line entertainment' mee te pikken, een kortfilm hier en een webserie daar. Logische stap: grote bedrijven gaan zelf entertainment aanbieden op het web, of wat men soms ook wel eens 'advertainment' durft noemen. Eén van de eersten was Coca Cola, dat z'n eigen realtity soap op het web lanceerde, 'What's your 20?', over een jonge productie-assistente en haar eerste ervaringen op de set van een low budget film. Geen agressieve onderbrekingen van de sponsor bij dit programma, enkel momenten waarop personages casual van een blikje coke slurpen herinneren de kijker eraan dat het hier om goed verborgen reclame gaat.

En dan is er dus BMW (hèhè, dat heeft lang geduurd). Op haar speciale website BMW Films kan iedereen (dat wil zeggen, iedereen met een enorm goeie internetaansluiting en dito computer en scherm) gratis kortfilms bekijken van enkele erg sterke regisseurs die zich zeven minuten lang mochten amuseren met supergesofisticeerde digitale camera's, een handvol Hollywoodsterren, een fiks budget en…BMW's. De bekendste regisseurs zijn Ang Lee (van Crouching Tiger, Hidden Dragon), Wong Kar Wai en Guy Ritchie, die zijn madam, Madonna, wel heel letterlijk te kakken zet. De meeste filmpjes zijn erg flitsend, met veel wilde achtervolgingen waarbij de uiteraard fantastisch presterende BMW's hun goeie wegligging kunnen demonstreren.
Alles bij elkaar, geweldig entertainende reclame voor wagens. Als ik een rijbewijs had, en ik niet principieel tegen auto's zou zijn, ik zou mij meteen een BMW aanschaffen.

Maar er is toch een probleempje bij deze kortfilms. De regisseurs hebben hun werk misschien iets te goed willen doen en de supersnelle 'performantie' van de ottomobieltjes extra dik in de verf willen zetten (waarschijnlijk omdat ze nu allemaal zelf met zo'n dikken bak rondracen). Het gevolg is dat je al een enorme dikken bak van een computer moet hebben om die films een beetje deftig te kunnen zien, zonder dat het hele filmpje verandert in een brij van wazige, eindeloos haperende beeldensnippers en uiteindelijk je arme computer achterlaat als een nasmeulend kanon.
De enige regisseur die ontsnapt aan dit alles is onze goeie ouwe Wong Kar Wai die een mooi, film noir-vol sfeertje creëert met voice overs en enkele lang aangehouden close ups en trage camerabewegingen.

Dus, bij wijze van conclusie: er is nog werk aan, maar ik vind deze vorm van internetreclame nu al beter dan banners!
En nu snel terug naar Voyeurweb!

Sites:
Voyeur web
Losers
BMW Films