Het was even ongelooflijk toen we aan de Vooruit arriveerden. Er stond een massa mensen op straat en het leek erop alsof het nooit mogelijk zou zijn om binnen te geraken. Een teleurstellende gedacht als je daar zo met je plastic merbercardje in de hand staat. De boel was uitverkocht maar dat was blijkbaar nog niet tot iedereen doorgedrongen. De mensen bleven maar beuken om toch nog binnen te geraken. Uiteindelijk hebben we ons dan maar rugbygewijs een weg naar voren gestuwd om ons toch maar met ons plasticcardje een ingang te verschaffen. Want dat konden ze toch niet weigeren?

Binnen bleek het een al even grote ramp als buiten. Jeff Mills had dan wel gecanceled, er was nog altijd die andere grote publiekstrekker: Ken Ishii. Hij kwam deze keer met een live-set aanzwaaien en dat hadden velen geweten. De deuren werden dan ook vakkundig geblokkeerd en geen kat die nog binnen kon. Het gevolg was - althans dat vertelden mij mensen die op de eerste rij van de aanschuivenden stonden - een klein Heizeldrama. De ongeduldige meute kon het niet verwerken dat hen een plaats in de love room ontnomen werd en begon er dan maar op los te duwen. Ken Ishii was zowaar bijna een waardige opvolger van Pearl Jam geworden.

Toch hadden er maar weinig door dat het wel eens interessanter kon zijn in het café dan in de rij. Styrofoam deed immers goed zijn best om het publiek te overtuigen van zijn kunnen. Maar dat was te verwachten, natuurlijk.

Vanavond is het de beurt aan Herbert. Hij bracht dit jaar het geprezen Bodily Functions uit en ter ondersteuning besliste hij dan ook maar het wapen der wapens in te zetten: een live set. Wie deze Engelsman op het Drum Rhythm Festival meemaakte weet dat het een streling voor het oog en oor zal zijn. Niet te missen dus.