Meest recente artikels:
Summerschool Kunstkritiek
Summerschool Schrijverspodium
Summerschool Schrijverspodium
Summerschool Schrijverspodium
Review Dit is mijn vader
Meer artikels van David De Buyser:
Hasselt in de ban van drums en bassen (22/09/2001)
EP (Aim Records)
songs van ’95 tot ’01 (Aim Records)
'Solid State' (Clone/C5 2001)
FUNCKARMA
datum 18.07.2001
rubriek Muziek
Ze zullen het me niet graag horen, de jongens van Funckarma, maar hun muziek doet sterk denken aan die van Autechre. Zowel de geluiden, de melodieën als de arrangementen construeren een duidelijke link in onze hersenen. Veel hippe elektronicamensen zouden dit als negatief beschouwen. 'Al gehoord' is gelijk aan 'niet waardevol', luidt het vaak in die kringen.
Vooruitstrevend en revolutionair zijn mag (moet) natuurlijk altijd, zij het met mate, anders verliest muziek haar voeling met de wereld en daarmee haar effect op de luisteraar. Ik las het vandaag nog in de krant in een interview met David Byrne (ex-Talking Heads). Daarin zegt hij het volgende: "Tegenwoordig is men vaak geneigd te denken dat iets dat een mooie toonzetting heeft en een beetje romantisch klinkt niet vernieuwend kan zijn: het zou enkel tegemoet komen aan de wensen van het grote publiek. Ik ben het daar niet mee eens, dus probeer ik de dingen dermate op hun kop te zetten dat de vorm haaks op de inhoud komt te staan. Maar ik geloof ook dat verleiding soms een ontwrichtender effect heeft dan agressie of intimidatie. Mijn revolutie wordt voltrokken met de fluwelen handschoen." Dat is ook altijd mijn visie geweest: verandering breng je niet door verschrikking, maar door subtiele verwondering te wekken.

'Solid state' van Funckarma klinkt heel professioneel. Er wordt gebruik gemaakt van enerzijds klassieke drumgeluiden en anderzijds eerder experimenteel gepiep en geruis. Ook de 'vulgeluiden', de zwevende synthesizer-sounds klinken heel vertrouwd. Hier en daar hoor je bijna echte strijkers, de vulling bij uitstek. De combinatie van vertrouwdheid en vernieuwing maakt de plaat tot iets aangenaams om naar te luisteren. Zij bevat een aantal opmerkelijke elementen, van gefilterde gitaarpartijen in de vorm van ritmes tot spraakmakende melodieën. Funckarma kiest eerder voor verleiding dan voor intimidatie of agressie.

In het interview met Funckarma vertelden de componisten dat de vorm van de muziek er voor hen eigenlijk niet toe doet, als het maar uit het hart komt. En gelijk hebben ze. Niettemin wil ik nog iets toevoegen aan deze stelling, namelijk de vraag wat het belang is van die overdracht van gevoelens aan de luisteraar. Dat de muziek uit het hart van de maker komt, is een noodzakelijke voorwaarde, maar het werk moet zeker voldoende kwaliteiten bezitten om die gevoelens uit te drukken aan een bepaald publiek. De omvang van dat publiek zou eigenlijk geen rol mogen spelen omdat ze ontspruit uit de innerlijkheid van de artiest en als dusdanig slechts verwondering kan brengen bij verwante zielen. Ik ben er zeker van dat 'Solid State' bij heel wat mensen een licht kan doen branden.

Reageer
Voornaam
Naam
Email
Reactie