De muziek van MVFS is van het donkere, kwaadaardige soort. De nadruk ligt er op de geluiden eerder dan op de ritmes. Echte melodieën hoor je nauwelijks of niet, al hangt het er vanaf wat melodieën voor je betekenen. In plaats van de voor het mensenoor bijna noodzakelijke melodieuze houvasten biedt MVFS langgerekte loops waarin vanalles gebeurt. MVFS' muziekstukken beginnen op een bepaald moment in de tijd. Dat dit moment vroeger of later had kunnen komen, is geen onmogelijke gedachte. De loops werden hier of daar onder hoge druk gekatapulteerd en kunnen enkel gestopt worden door geforceerde fade-outs, wat vroeger of later ook gebeurt.

Nummer 6 ettert door de luidsprekers. Ik heb een rudimentaire melodie gehoord, een dramatische noot. De structuur en de combinatie van percussie en melodie maken van dit nummer een parel. 'Modern klassiek' als classificatie is hier niet veraf. De Avant-Garde werpt zolang na haar dood nog steeds vruchten af. MVFS' gestructureerde geluiden merk je op door hun ongewoonheid. Ze trekken je aandacht en omsluiten je ziel op een gewelddadige manier. Het is geweld dat je verplicht te aanvaarden en te ondergaan. Tegenspartelen kan, maar het vergroot de pijn. Blijf dus aandachtig luisteren en voer samen met MVFS de eerste geluidenoorlog. Je kan natuurlijk ook een andere CD opzetten.

DOWNLOADABLE MP3>>

Track: midi received
artist: MVFS
album: aim05 "many very fine songs"