MAN
Rosa? Rosaatje? Nu zou ik je toch willen vragen wat minder te eten.

VROUW
Ach zwijg, Jules. Je vindt me vast een koei.

MAN
Rosaatje, liefjemijn, zover zou ik het niet willen drijven. Ik ken je nu al vele jaren en ik heb altijd van je gehouden. Ik wil je alleen vragen om misschien wat aan je gezondheid te denken.

VROUW
Wat bazel je toch allemaal, vreemde man van me? Zet liever de televisie op.

MAN
Maar dat zal een kanaal in je openen. Mijn woorden – want ik ben nog niet uitgepraat – zullen je dan niet meer ten gronde raken. Er zal een wind naar je toewaaien vol kleurige trillingen en ook je oorhaartjes zullen beroerd worden met informatie die jij niet bent. Dit lijkt me geen goed idee.

VROUW
Zet de televisie op! Op!

MAN
Wat heb jij aan een afstandsbediening als je een man hebt? Ik hoop dat dit je rustiger maakt. Rosa, Rosaatje, ik zing deze klaagzang verder of je nu wil of niet. Sinds lange tijden heb ik mijn mond niet opengetrokken en lijdzaam toegezien maar nu kan ik niet langer zwijgen.

VROUW
Wil je je klep dicht houden? Ik probeer te volgen.

MAN
Nee, ik zal mijn klep niet dichthouden.

VROUW
Klep dicht!

MAN
Er zijn mannen geweest die Iowa Jim hebben getrotseerd, die vlaggen op de maan hebben geplant en die de belastingsaftrek hebben kunnen reguleren. Bij die mannen voeg ik mij en ik zal niet zwijgen. Hoe zal ik mijn vrouwtje kunnen raken? Hoe kan ik bij haar binnendringen tot haar kern, die met scherpe doornen overwoekerde en dichtbegroeide parelsteen? Het lijkt een taak uit een ander sterrenstelsel waar kleine, frivole ruimtetuigjes diep het hart van een valse planeet trachten te penetreren om zo een nucleaire katharsis te genereren voor een overwinning van het goede op het kwade. Maar hoe dit te bereiken? Bestaat daar een toverformule voor? Een set van welgekozen woorden, die gerangschikt volgens een bepaalde en precieze volgorde een cluster van inzichten kunnen triggeren?

VROUW
Sta jij daar nu in jezelf te praten?

MAN
Zou ik een strategie moeten bedenken? Een vooraf uitgetekend plan van aanval? Als ik dit beslis te doen, dan volgt daaruit dat. Zo is het altijd al gegaan. Zo is de toren van Babel gebouwd en ook weer vernietigd. O liefje, laat ons dit gesprek staken. Het doet pijn aan mijn hoofd. Ik weet niet wat te bedenken. Laat ons het televisielicht doven, onze jassen aandoen en de straat opgaan. Een wandelingetje maken in het park.

VROUW
Het is doctor Phil.

MAN
Een nieuwigheid uitproberen. Wat frisse lucht opsnuiven. De grootste omwentelingen beginnen met het proeven van een nieuwe sensatie. Je hebt nu al zovele sensaties door dat lichaam van je laten stromen. Is het niet leuk om eens echt iets beenderendcasserends te doen? Laten we gaan wandelen.

VROUW
Zie die geit nu bezig op de televisie. Alsof ze het allemaal zo uitgetekend heeft voor zichzelf. Alsof ze allemaal weet wat er in haar omgaat. En met haar zoontje. Maar ondertussen vernaait ze wel haar gezin en kijkt haar man niet meer naar haar om. Wel dat heeft ze aan zichzelf te denken. Denk jij ook zo over mij? Vind je mij ook dat klootjesvolk? Zeg op. Ik wil het weten.

MAN
Lief honingkoekje, nee.

VROUW
Ga dan wat cola halen. En snel.

MAN
Waar?

VROUW
In de ijskast natuurlijk, sufferd.

MAN
Ja, natuurlijk.
Ik moet dat televisielicht terug uit krijgen.
(haalt een klein balletje uit zijn zak) Liefje, zie je dit balletje?

VROUW
Wat?

MAN
Zie je dit balletje? Dit balletje is doctor Phil. En hem laat ik door mijn vingers rollen. Volg het balletje. Volg doctor Phil. Zie je, dit balletje is de geest van doctor Phil en die geest omvat de aarde. Jij beweegt je voort op die aarde. Je bent er in geschapen als een mens, een dubbel mens. Ooit zijn er krachten samengekomen die jou tot een Rosaatje beslist hebben en toen ben je uit de spleet van je moeder gekropen en hebt aandachtig rondgekeken. En je werd verwelkomd zoals elke baby verwelkomd wordt. En je ogen en je mond en ook je oren laafden zich aan al het lekkers dat er al in die wereld was en gretig zoog je dat allemaal in je op. Een verslaafde werd je, hoe kon het ook anders. Jij komt in de wereld en die wereld is al daar met zijn voorgekauwde kost die je enkel hebt op te warmen en in te slikken. Volg het balletje, liefje, kijk goed. Met dit balletje ga ik die kankerverwekkende duivel in jou te lijf. Wat is dat woord ‘duivel’ ook mijn rozenblaadje? Een woord is enkel een gat waar de werkelijkheid zich naar binnen naait. De duivel is niets anders dan de stoffen die zich in jouw lichaam genesteld hebben bij gratie van jouw steeds verder woekerende gedachteneuronen. Ik zal die duivel uitdrijven.

VROUW
Je… je klinkt als een bezetene.

MAN
Neen, liefjemijn, ik ben helder nu. Helderder dan ik ooit voordien was.

VROUW
Wat wil je?

MAN
Enkel jou verlossen en ons heil veiligstellen en zo ook het heil van de gehele mensheid verlossen en veiligstellen.

VROUW
Je bent krankzinnig.

MAN
Toe, stil nu en concentreer je op dit balletje. De geest des mensens werkt het beste als het zich kan concentreren op één enkel punt. Daarom is God ook zo populair. Omdat het een abstractie is, een krankzinnige non-vorm waarbij niemand zich echt iets kan voorstellen maar die zomaar is als een is-heid zonder uitleg. Dat doet overspoelen van liefde. Liefje, het balletje.

VROUW
Wat duizelt het zo allemaal voor mijn ogen.

MAN
Dat is goed. Je raakt je ondergrond kwijt. De veilige haven van je ratio begint te wankelen. Ik zal je afbreken, dikke lekkere slet van me.

VROUW
Wat zeg je?

MAN
Ik zeg dat je een dik rund bent.

VROUW
Je wordt grof, Jules. Pas op, dit laat ik niet…

MAN
Dit laat je wat niet? Jij dikke zeug. Waarschijnlijk werd jij seksueel misbruikt op je tiende en vraag je daarom nu wat compensatie in de vernietiging van wat eens een puur voedselidee was.

VROUW
Jules…? Wat doe je?

MAN
Niets, liefje, enkel wat toveren als een magiër die van lood goud kan maken. Nee, waarschijnlijk had je geen seksueel misbruik nodig. De realiteit is banaler. Mijn verontschuldigingen aan alle seksueel misbruikten. Dat is het ergste, dat de werkelijkheid banaler is. Dat alle banaliteit in ons, armzaligen, moet samenkomen en zich uitsplinteren in een valse werkelijkheid. Alle blablabla manifesteert zich tot ware materialiteiten. En wij, wij vinden dat maar normaal. Maar ik zeg nogmaals, mijn suikerpoepje, dat ik, Jules Verswijfelt, daar genoeg van heb en dat ik daar tegenin ga door jou aan te vallen.

VROUW
Jules, ik krijg hoofdpijn… zwijg.

MAN
Nee, ik zal niet zwijgen. Niet nu ik de code aan het activeren ben die jou kan kraken.