DINGELING. De trein is vertrokken: sinds gisteren is het festival officieel van start gegaan. Maar dat had u vast al begrepen. Vandaar de tweede Dagkrant met daarin de verslagen over dag één. Zo gaan wij onversaagd door tot dag tien. Wij zijn helden (die af en toe een schrijffout over het hoofd zien).

In deze krant zit onder meer een verslag van Benjamin Verdoncks opmerkelijke State of the Union en een versusrecensie. Dat zijn twee recensies door verschillende journalisten, over dezelfde voorstelling, met hopelijk interessante contrasten en/of frappante gelijkenissen. Deze keer wordt Otaku van Joost Vandecasteele aan deze toch wel bikkelharde Dagkranttactiek onderworpen.

Omdat het niet al theater is wat de klok slaat in deSingel: gisteren werd afgesloten met een optreden van Tommigun en er was het eerste feest. Was u er niet bij, dan hebt u iets gemist. Iemand fluisterde: “Theaterbezoekers zijn toch allemaal zo’n mooie, gezonde mensen!”. Dat gaat over u! Wat onze ogen daar verder aanschouwden kunnen wij dit maagdelijk doch gerecycleerd papier niet toevertrouwen. De typische theatercircuittaferelen, u kent ze wel. Een tweede en derde kans om deze blijde gebeurtenis bij te wonen is er op respectievelijk drie en vier september.

Music maestro! Van waar komt deze recent ontstane ontembare dwang naar de muziekwinkel te rennen om daar als een idioot op knoppen te gaan duwen? Heeft het iets met Music Store, een nummer van het mysterieuze Say Say te maken? Geheimzinnig, want deze jonge band werd pas op het laatste moment aan de affiche toegevoegd. Wie zijn deze jongedames? Hoeveel hebben zij Don betaald? Wat houdt 'pretentieloze pop, fragiel en toch resoluut, met een degelijke portie zelfironie' in? Vanavond om 23u in de foyer: de lady-fi van Say Say (www.myspace.com/saysaytheband), te bekijken en te beluisteren. Grijp deze kans! Niet alleen omdat ze beiden charmant en hoogst intelligent lijken, het belang inzien van een goede hygiëne en tuk zijn op Orson Welles. Allereerst omdat hun muzikale exploten aangenaam in het oor liggen. Maar extra aan dit optreden is dat het nog maar hun tweede is, een kort studio-optreden niet meegerekend. De eerste concerten van een nieuwe band hebben vaak een magische sfeer, zijn breekbaar (uitzondering: slechte groepen). Wie vanavond kijken komt, kan later zeggen dat hij/zij erbij was.

Waar u nog bij zal kunnen geweest zijn is Otaku, 1:Songs en het reeds op TAZ#2010 bejubelde Irakese Geesten. En morgen leest u daar weer meer over. TSJOEK TSJOEK.