Viel zijn voorstelling te smaken? Allereerst beschrijf ik u best de setting: het podium is nagenoeg leeg, op een enorm projectiescherm na, vergezeld door een tafeltje met laptop. Vandecasteele omarmt multimedia: een powerpoint met grafieken, filmpjes en fotocollages vult zijn zinnen aan of neemt het zelfs geheel over. Een tijdlijn doorspekt met droombeelden, navelstaarderij, leugens, beschouwingen en “een zestal moppen” leidt ons door zijn somber toekomstbeeld. Het gaat over genocide en leegte, Hitler en Hamas, en toch is humor manifest aanwezig. Spreken we nu over theater, performance of stand-up comedy? “Ik wil een komiek zijn die iets maakt over iets dat hem intrigeert, fascineert en obsedeert, en daarbij toevallig grappig is, meer dan een moppenjukebox”, beschreef hij het zelf eens in een interview. Dat laatste zit hem behoorlijk hoog: “Ik weet dat veel organisatoren zich niet afvragen ‘Is Vandecasteele wel de juiste man om een bingoavond te presenteren?’, ik ben gewoon goedkoper dan Stef Bos”. Deze man wil meer.

Tegenstanders beschuldigen hem van platte shockeffecten en toegegeven: de grens wordt bespeeld. Joden, gehandicapten, allochtonen, weinig minderheidsgroepen ontsnappen aan zijn soms erg botte bijl. Verontwaardigde toehoorders schrijven hem brieven, die hij vervolgens projecteert om het over vrije meningsuiting te hebben. Of over het verlies ervan. Want hoe hard hij ons ook wil doen geloven dat hij in de ‘ja, en?’-filosofie gelooft, engagement sijpelt door de muur. Passie is het codewoord dat de chaos bijeenhoudt maar ook creëert. Deze otaku is een vlammende vulkaan, die twijfelt tussen uitbarsten of instorten. 
Wat onthouden we van deze avond? Vandecasteele heeft een mening, dat is zeker. We mogen ook zeker zijn dat zijn zaad in orde is, net als zijn weelderig borsthaar. De uitwijdingen hierover kunnen gelinkt worden aan één van zijn andere frustraties namelijk de eindeloze stroom intieme info die facebookers en consorten aan de wereld proberen verkopen maar dat maakt ze niet minder langdradig. Over draden gesproken, de rode mocht nog wel wat meer in de verf gezet worden. Wat niet weg neemt dat de balans positief is, bezield entertainment inclusief een stevige dosis hersenvoer, zo mogen ze er meer maken.