Contact met het thuisfront is enkel mogelijk via opgenomen boodschappen en zijn enige gezel tijdens deze lange isolatie is GERTY (Kevin Spacey), de goedgemutste doch ietwat bizarre computer. Gelukkig zit zijn eenzame verblijf er bijna op en kan hij gezwind naar huis, waar vrouw Tess en dochtertje Eve geduldig wachten.
Meer en meer heeft de teruggetrokken astronaut tijdens zijn laatste dagen moeite om zich te focussen met een bijna-dodelijke maanbuggy-crash als resultaat. Wanneer Sam bij bewustzijn komt zonder enig idee hoe hij het gehaald heeft, maakt hij verbaasd kennis met zijn redder: een jongere, kwadere versie van zichzelf, die beweert dat hij de énige echte is.
Geconfronteerd met deze kopie en met het feit dat een reddingsteam van de aarde de boel komt oplossen, begint voor Sam een race tegen de tijd om uit te zoeken hoe alle puzzelstukken in elkaar passen.
GROUND CONTROL TO MAJOR TOM
De naam van schrijver en regisseur Duncan Jones doet bij de meeste mensen geen belletje rinkelen. Hoewel hij reeds zijn strepen verdiend heeft in de Britse reclame-industrie is hij waarschijnlijk het best gekend als David Bowie Jr. Niet verwonderlijk misschien dat je als zoon van Ziggy Stardust onvermijdelijk in de sci fi-wereld terechtkomt.
Met Moon ging Duncan de uitdaging aan om binnen een budget van 5 miljoen dollar een volwaardige film te maken die de cult-klassiekers naar de kroon steekt. Hij koos er bewust voor om in te gaan tegen de trend van hedendaagse sci fi-films, die focussen op peperdure special effects en de meer contemplatieve toon van weleer achterwege laten.
Jones - die zichzelf een echte sci fi-geek noemt - ging de mosterd halen in het gouden tijdperk van sciencefiction: de jaren ’70 en ’80. Zijn inspiratie vond hij naar eigen zeggen in films zoals Alien, Blade Runner, Outland of Silent Running. Verhalen die zich allemaal in de verre toekomst afspelen, maar tegelijk ook heel menselijk blijven.
Niet alleen dit canon diende als basis voor zijn speelfilm, maar ook een boek dat hij enkele jaren eerder had gelezen. Entering Space van de befaamde ingenieur Robert Zubrin geeft een pragmatische omschrijving van hoe de mensheid best te werk gaat om het zonnestelsel te koloniseren. Het boek en het idee dat de eerste stappen van de mensheid in de ruimte eerder om commerciële redenen dan wetenschappelijke redenen zou gebeuren, liet een diepe indruk na op Jones en zijn ook duidelijk weer te vinden in de film.
DARK SIDE OF THE MOON
Moon is zoals gezegd een verhaal van tegenstellingen. De beslotenheid van de maanbasis tegenover het uitgestrekte maanlandschap. De mens Sam tegenover de robot GERTY. En tenslotte Sam tegenover zichzelf.
De eerste tegenstelling werkt Jones met verve uit. De retro designs van de maanbasis (een duidelijke verwijzing naar de Nostromo uit Alien) en de bijzonder minimalistische soundtrack van Clint Mansell (The Fountain) dragen allemaal bij tot de beklemmende sfeer. De cinemabezoeker wordt meteen meegetrokken naar het eiland van eenzaamheid in de uitgestrekte kosmos.
Kevin Spacey geeft in deze film gestalte aan de ietwat naïeve robot GERTY, gedurende het merendeel van deze film de enige tegenspeler voor astronaut Sam. GERTY is jammer genoeg nog geen tweede HAL (2001: A Space Odyssey), maar je vraagt je wel de hele film wel af aan wiens kant de robot nu staat. Lunar Industries Inc. of Sam? “I'm here to keep you safe, Sam. I want to help you.” had net zo goed “What are you doing, Dave?” kunnen zijn.
De laatste tegenstelling tenslotte: Sam versus Sam.
Wat doe je als je jezelf plots tegenkomt? Sam Rockwell - geen onbekende voor sciencefictionfans - slaagt er zonder de minste moeite in om op overtuigende manier twee (en even drie) versies van astronaut Sam neer te zetten. De keuze om slechts één acteur de hele film te laten dragen ontstond eerder uit budgettaire overwegingen dan iets anders, maar Rockwell slaagt er wonderwel in.
Suspension of disbelief slaat meteen toe en geen moment komt het geheel ongeloofwaardig over.
Een verhaal over eenzaamheid, lange afstandsrelaties, jezelf tegenkomen en dit allemaal mooi ingepakt in een retro-futuristisch decor. What more do you need?