Als toeschouwer op zijn hoede zit je in het begin al een beetje rond te kijken van wat nu allemaal echt is en wat niet. En dan begint het en wordt de presentator van de avond aangekondigd: Bas Teeken. Hij doet zo erg zijn best om sympathiek over te komen dat ik hem direct een kwal vind, en hij houdt dit tot mijn ergernis tot het einde vol, wat ik uiteindelijk wel knap en bij momenten hilarisch moet vinden. Alleen is de keuze tussen het spelen van een realiteit –om de mensen te foppen- en het spelen van een parodie – wat inhoudelijk interessanter is en voor de humor in deze voorstelling zorgt -, niet altijd even scherp afgelijnd. Vandaar dat ik me als toeschouwer die meer op zoek is naar het tweede onderschat voel als men verwacht dat ik meega in het eerste. Soms heb ik ook gewoon het gevoel dat er te-veel uitgelegd wordt.


Foto: Renault

Het is gebakken lucht wat in het eerste deel verkocht wordt, maar met een bedoeling. Het stelt onze kijkcultuur in vraag met het format van de show en een curiosum als travestie, onze koopcultuur met leurders en autoreclames, en als combinatie van de twee de commerciële aspecten van het theater. In welke mate mag of kan het theater afhankelijk zijn van sponsoring en subsidies? Daarbovenop komt nog de vraag hoever men kan gaan in een spel. Want als er een constante zit in de voorstellingen van Het Theaterfestival, is het misschien wel die van het spel. In een groot aantal voorstellingen zien we acteurs die in een al dan niet tot speeltuin herschapen decor aan het spelen zijn. Echt spelen, zoals Sidi Larbi Cherkaoui in zijn State of the Union reeds droomde. In www.win-een-auto.com wordt ook een spel gespeeld. Met het publiek dan.

Het spel mondt uit in chaos. Er is blijkbaar toch een grens overschreden. De toeschouwer wordt aan zijn lot overgelaten met de meningen van de personages in zijn achterhoofd en de beelden van waar zij mee bezig zijn voor zich geprojecteerd. Artistiek leider Peter Boelens, die zelf in de show wordt opgevoerd, geeft in het eerste deel te kennen dat bij zijn voorstellingen op het einde niet de mogelijkheid gegeven wordt te applaudisseren om zo ervoor te zorgen dat de mensen hun bedenkingen bij de voorstellingen niet wegventileren. Hoewel het publiek na en ook tijdens deze voorstelling wel applaudisseert, neem ik toch mijn gedachten mee naar huis. Hier moet ik nog even over nadenken.


CREDITS
Theaterfestival 2008 - DE KEUZE '08
Bad van Marie
www.win-een-auto.com
Van: Peter Boelens. Met: Bas Teeken, Filip Jordens, Johan De Boel, Roger Vermeulen, Vanessa Broes, Peter Boelens, Ann Verhelst

Lees ook de volgende artikels over www.win-een-auto.com:
Carmen Van Cauwenbergh - SPETTEREND FIASCO: BAD VAN MARIE