URBANMAG: Het lijkt alsof jullie goed hebben geamuseerd tijdens de opnames van de plaat.
A.R.: Wel, hij werd opgenomen in een grote studio in Schotland, op een heel afgelegen plaats in de Highlands. We moesten vooraf een grote levensvoorraad inslaan, want de dichtste winkel was 40 mijl verwijderd. Sean O'Hagan (High Llamas) en Rian Murphy (Chestnut Station) kwamen een handje toesteken bij de productie en ik nodigde nog enkele bevriende muzikanten en kennissen uit, zodat het er wel gezellig werd. Dat leidde ook tot een meer relaxte aanpak: Sean modderde wat aan met drumcomputers en af en toe werd er wat geïmproviseerd, sommige stukken zijn uiteindelijk nog op de plaat beland.

URBANMAG: Is dat een aanpak die je in de toekomst meer wil gebruiken?
A.R.: Jazeker. Vroeger was ik tijdens het schrijven van mijn muziek in mijn hoofd al bezig met de arrangementen, ik beelde me de de klanken van de verschillende instrumenten in. Momenteel ben ik wat nieuwe nummers aan het schrijven en ik ben meer geneigd om ze naakt te laten, gewoon met stem en gitaar, om de arrangementen later gewoon in de studio te laten gebeuren. Ik hou ervan dat er onverwachte, ongeplande dingen gebeuren tijdens opnames. Op The Night is Advancing bijvoorbeeld is het laatste nummer, organise a march gewoon spontaan ontstaan, heel verrassend.

URBANMAG: Je speelde ook mee op de laatste platen van Songs: Ohia.
A.R.: Op The Lioness ben ik eerder toevallig terechtgekomen. Jason Molina (de songschrijver en vaste factor van Songs: Ohia), met wie ik al een tijdje bevriend ben, was wat aan het opnemen in Glasgow en vroeg mij om wat gitaar te spelen. Die samenwerking verliep zo vlot dat Jason me voor de opnames van de volgende plaat, Ghost Tropic, liet overvliegen naar Nebraska. Ook Shane Aspegren (van het fantastische Lullaby for the working class) speelt een grote rol op die plaat.

URBANMAG: Recent verscheen ook jouw eerste solo-plaat (The Crook Of My Arms) en een 7" (met Jason Molina), allebei met traditionale Britse en Schotse songs. Vanwaar die interesse?
A.R.: De laatste twee, drie jaar ben ik heel wat van die oude ballads aan het ontdekken. Het is die bepaalde combinatie van melodieën, noten en teksten die mij raakt. De meeste van die songs lijken te cristalizeren wat de meeste mensen voelen, ze gaan over dood, liefde en haat, die universele thema's... Ik vind het vooral intrigerend dat die muziek geen geregistreerde auteurschap heeft. Het zou natuurlijk naïef zijn om te denken dat die songs niet geschreven zijn door een auteur, maar ik hou van het idee dat ze spontaan ontstaan zijn..., als een collectieve ingeving.

URBANMAG: Is dat de muziek die je ertoe dreef om zelf muziek te schrijven?
A.R.: Mijn vader was ook een folkmuzikant, zodat ik er wel moest naar luisteren, maar ik was in mijn jeugdjaren eigenlijk totaal niet geïnteresseerd. Neen, ik luisterde, net zoals mijn leeftijdsgenoten naar grungegroepen, zoals Nirvana, Sebadoh, Dinosaur Jr... . Ik probeerde in highschool-groepjes wel dat soort muziek na te spelen, maar na verloop van tijd greep ik meer naar mijn akoestische gitaar, ik zocht meer en meer alternatieve stemmingen en werd de muziek.. zoals ze nu klinkt.

URBANMAG: Jullie eerste single (Ice Age/Pissed with you) kwam uit op Palace Records, het label van Will Oldham. Heeft diens muziek geen invloed gehad?
A.R.: Ik hou wel van de vroege Palace platen, vooral de manier waarop hij speelt met metaforen en zo.. , maar zijn muziek is geen directe invloed. Ik ben eerder beïnvloed door dingen waarvan ik niet hou - zodat ik ze, in zekere zin kan verbeteren of goedmaken ("redeem", S.D.)...

URBANMAG: (te verward om daar dieper op in te gaan) eh, juist ja, laatste -stomme- vraag: wat moeten we in de toekomst verwachten van Appendix Out?
A.R.: Ik probeer vooral meer goeie nummers te schrijven. in de winter kom ik er echter niet aan toe, mijn stemming is nogal seizoengebonden. Ik ben zo enorm jaloers op mensen die zo maandelijks constant honderden liedjes kunnen schrijven, ikzelf schrijf er in de wintermaanden maar een stuk of twee, heel triest vind ik dat. In de lente en de zomer bruis ik dan wel weer van activiteit.

URBANMAG: zoals wij allemaal...

website: www.appendixout.co.uk
de platen van Appendix Out zijn uit op Drag City, de soloplaat van Alisdair Roberts komt binnenkort uit op Secretly Canadian.

De Florijn: Sint-Kwintensberg 78, Gent
contact: ivagolab@yahoo.com