Global Anatomy is een voorstelling die zonder twijfel aan dit profiel beantwoordt. Het geheel hoort perfect thuis in een theaterzaal maar sommige beelden zouden ongetwijfeld hun kracht bewaren in een galerie als installatie of performance. Een selectie van de meest sprekende momenten zou zelfs een geslaagde fototentoonstelling kunnen opleveren.

Ook inhoudelijk bewandelt Global Anatomy verschillende paden. De twee mannen die naakt ten tonele verschijnen benadrukken met hun verfrissende verwondering de kinderlijke naïviteit die aan de basis ligt van elke creatie op welk gebied dan ook. Alles waar de mens aan begint staat aanvankelijk in zijn kinderschoenen, of in onze geglobaliseerde maatschappij in zijn glimmende sportschoenen.


Foto: Herman Sorgeloos

Maar de verwondering waaiert al snel uit naar de meest uiteenlopende prikkels en de verveling is nooit veraf, een object kan de interesse niet lang vasthouden en moet meer dan eens plaatsmaken voor een fascinerender voorwerp. En wat de een heeft, wil de ander ook hebben maar dit eindeloze verlangen veroorzaakt een leegte die nooit opgevuld kan worden. Hoe meer de mens wil, hoe minder hij heeft.

In de spelletjes die gespeeld worden is het een uitdaging om elkaar te overtreffen en de aandacht op zichzelf te vestigen.
Maar de mens wordt groot en moet zich een plaats weten te vinden in de complexe maatschappij die perfectie eist en de capaciteit om alles aan elkaar te linken. Het is maar zelden dat de mens aan deze eisen kan voldoen en zijn falen zal altijd deel blijven uitmaken van zijn poging tot construeren.

Benjamin Verdonck en Willy Thomas hun spel getuigt van een enorme creativiteit die letterlijk geen grenzen kent. En in hun natuurlijke omgang met de bijeengesprokkelde materialen lijkt het wel of ze ter plekke alles uitvinden. De verschillende beelden vloeien naadloos in elkaar over waardoor de voorstelling een vloeiende dynamiek krijgt. De verstilde beelden vormen een  mooi tegengewicht voor de uit de hand gelopen chaos en zorgen voor een gedoseerde ritmiek. 

Door de actuele thematiek te brengen in een sfeer van eenvoud en onschuld, kan de toeschouwer genoeg afstand nemen van gewichtigheid en zich ten volle laten onderdompelen in het inventieve spelplezier. Het is reflecteren met de lach op het gezicht.


CREDITS
Het Theaterfestival 2008 - DE KEUZE '08
KVS
Van/met: Willy Thomas en Benjamin Verdonck

Lees ook de volgende artikels:
Tom Bruynooghe - ECCE HOMO
Carmen Van Cauwenbergh en Marieke Rummens - Interview met Willy Thomas