In Kunstwerk ontmoeten we een verzameling zelfverklaarde kunstconnaisseurs, die het recht menen te hebben verworven om een beslissend oordeel te vellen over kunstwerken. Met één woord maken of kraken ze werken, en veroordelen ze ze al dan niet tot de artistieke prullenmand. Er zit wel degelijk een logica achter hun beslissingen, en aan de hand van filosofische bespiegelingen trachtten ze het publiek duidelijk te maken waarom ze kiezen wat ze kiezen. Hun betoog is bij momenten erg overtuigend, en stemt op zijn minst tot nadenken. Het geheel wordt ook met de nodige humor gebracht, wat dit alles ook een stuk luchtiger maakt.


                                                                                                                                                                   (c) raymond mallentjer

De voorstelling brengt echter meer dan enkel de zoektocht naar de aard van echte kunst. Naast de filosofische bespiegelingen, schept ze ook een beeld van de kleine kantjes van de personages. Ook kunstkenners hebben zoal hun gebreken, zo blijkt. Hier stelt het stuk echter teleur. De karakterschetsen zijn weinig diepgaand, en de link met de zoektocht naar ‘kunst’ is met momenten ver te zoeken. Er wordt niet echt in geslaagd om beide delen vlot met elkaar te verzoenen, waardoor het verhaal toch een stuk aan kracht moet inboeten.

Dit is met momenten een erg boeiende (en grappige) voorstelling, maar de missing links in het verhaal lieten mij toch onbevredigd achter. Als ik echter één ding mag meenemen uit deze voorstelling, dan is het wel dat smaken kunnen verschillen. Wie zelf ongemeend geboeid is door het onderwerp ‘kunst’ is bij deze van harte uitgenodigd om zelf eens een kijkje te gaan nemen en mijn tegendeel te bewijzen.


Gezien op 22 mei 2008, Campo Nieuwpoort, Gent

Foto door Raymond Mallentjer.