Vertel eens wat over die onlangs verschenen lp op Morc.
Laurent Cartuyvels: “Het is een lp geworden met twee stukken, het ene opgenomen in Les Deux Acren, in een oud fabriekspand, het andere in Mechelen, in een leegstaand huis. We doen geregeld zulke jamsessies met R.O.T. Het is een manier om bewust tijd te maken voor de groep. Het spreekt voor zich dat de ruimtes waarin we spelen een invloed hebben op ons geluid, niet alleen qua akoestiek en andere fysieke eigenschappen, maar ook qua stemming die een bepaalde plek kan oproepen. Op deze manier heeft spelen op verschillende plaatsen een meerwaarde, al zal een vaste repetitieplek waarschijnlijk eenvoudiger zijn.
Deze lp heeft volgens mij enkele luisterbeurten nodig vooraleer de dingen herkenbaar worden en een plaats krijgen in het geheel. R.O.T. is voortdurend met dit gegeven bezig. Er is wel degelijk een lijn te trekken in onze muziek, maar die is eerder te ontdekken dan gewoon af te lezen.”

Naast R.O.T. speel je met Bram Borloo (Partkdolg) ook nog in Moysk.
Laurent: “Bram en ik kennen elkaar al lang en ik denk dat we samen enigszins gegroeid zijn in onze muzikale bezigheden. Ik kan erg appreciëren hoe hij op zijn eigen vindingrijke manier te werk gaat.
Van Moysk heb ik soms de indruk dat die groep het voorbereidende werk doet van wat later in R.O.T. opduikt, alsof we op deze manier in een kleinere bezetting dingen kunnen klaarstomen die we nadien in een grotere groep verder kunnen uitwerken. We zouden eigenlijk meer op deze manier moeten spelen. Het is voor mij op één of andere manier een goed forum om voluit te experimenteren. Net zoals Coarsebangor destijds ook die gelegenheid gaf, maar dan op een muzikaal geheel andere manier.”
Samen met Bram Devens (Ignatz) en Koen Vandenhoudt vorm je ook Laserquest.
Laurent: “Voor het laatste Laserquest concert waren we met vijf, maar oorspronkelijk was Laserquest inderdaad een trio. Die groep is opgericht tijdens Extra Sucky, wat het muzikaal gedeelte was van een tentoonstelling die in het najaar van 2006 in de galerij Extracity doorging. Samen met Jelle Crama stelde ik een affiche samen met fictieve groepen. Daarna mailden we al onze vrienden met de uitnodiging om er die dag te komen spelen en we vroegen hen om op eigen initiatief met de andere aanwezige muzikanten één van de groepsnamen in te vullen. Op die manier hebben Bram, Koen en ik die avond een concert gespeeld onder de naam Laserquest, wat eigenlijk uit niet meer bestond dan een aaneenschakeling van gitaarsolo’s en repetitieve drums. Laserquest is dus eerder toevallig ontstaan. Inmiddels heeft Koen forfait moeten geven omwille van rugproblemen en hebben wel al met verschillende andere mensen samen gespeeld, waaronder de heren Drumcomputers en Manuel en Christelle van Mean Motion. Maar is Laserquest eigenlijk wel een groep te noemen? We hebben niet eens onze eigen naam bedacht.”

In jouw ééntje maak je muziek onder de naam Kobolten.
Laurent: “Ik speel niet zo vaak alleen omdat ik mij op dit moment niet echt goed voel bij het opnemen op meerdere sporen waarbij je achteraf, meestal digitaal, die verschillende opnames over elkaar heen zet om zo tot een nummer met meerdere lagen te komen. Ik ben eerder een voorstander van alles in één keer op te nemen, met één microfoon. Maar wanneer je dit doet met dingen die je in je eentje maakt, wordt het nogal snel éénzijdig.
Daarnaast hou ik van de spontaniteit die ontstaat bij het samenspelen met andere mensen. Zo zit ik al lang met de goesting om in een groep te spelen die vuile, punky noiserock speelt, maar het is er tot dusver nog niet van gekomen. Misschien is die wens wel een reactie op het stilzwijgende geluid van R.O.T.”

Bij jouw Veglia label heb ik de indruk dat je dit de laatste tijd vooral gebruikt om materiaal uit te brengen van projecten waar je zelf bij betrokken bent.
Laurent: “Zo is het inderdaad uitgedraaid. Eigenlijk heb ik nooit echt plannen met Veglia maar toch lijken er telkens ideeën voor iets nieuws te ontstaan. Veglia lijkt wel een zichzelf in stand houdend organisme geworden. Er borrelt veel ondergronds, vaak onuitgesproken, soms zelfs geheel onbewust. Af en toe bereikt een concreet idee de oppervlakte. Ik hou wel van deze vorm van spontaniteit. Er zijn ook zoveel labels, hé. Zolang de goede releases uitkomen ben ik al tevreden. Ik hoef niet per se overal mijn stempel op te drukken.”

www.morctapes.com
www.vegliarecords.com