Dat Acid Furious, een jonge Antwerpenaar die rechttoe rechtaan acid maakt, de avond opende voor Black Dice, lijkt ongepaster dan het eigenlijk was. In de muziek van Black Dice zit namelijk evengoed een geestesverruimend aspect met primitive ritmes en weirde geluiden, die natuurlijk ook nogal uitgesproken en eerder onsubtiel weerklinken in de acid van Acid Furious. Ik voorspel (en gun) deze Acid Furious nog triomfantelijke nachten vol juichende dansende mensen in zijn publiek. Deze avond klinkt zijn set bij momenten wat ongebalanceerd maar met de broodnodige vibe zat het wél goed. Toch leek het publiek leek niet bepaald warm te krijgen voor deze lekkere dansmuziek in de traditie Ceephax, AFX en andere Rephlexstuff- dat kan gelegen hebben aan het vroege uur, of aan een schrijnend gebrek aan psychedelische substanties in het bloed. Maar het is ook nog niet (veel) gebeurd dat organisator (k-r-aa-k)3 een groep programmeert die zo ongeneerd en met bijna klassieke dansmuziek op het gevoel voor ritme mikt. De jaren dat je bij (k-r-aa-k)3 alleen terecht kon een portie minimalistische electronica, verdovende postrock of experimentele saaiheid lijken lang vervlogen; er waait bij het Gentse label/concertorganisator een nieuwe wind met meer opwindende acts en zelfs een uitbreiding naar genres als punk (zie de vomit punk avond in Scheld'Apen op 19 mei) en vanavond dus acid. Vraag is natuurlijk of ze hiermee trouw blijven aan hun mission statement om vernieuwende, avontuurlijke muziek te steunen. Maar ons hoor je niet klagen zolang we interessante muziek krijgen en met de programmering van Black Dice doen de lui van (K-RAA-K)3 waar ze meester in zijn, namelijk moeilijker te verhapstukken muziek presenteren die op andere podia in België nauwelijks kansen krijgt.
Het geluid waar Black Dice, drie jongemannen uit Brooklyn, furore mee maakt sinds hun lp 'Beaches And Canyons' uit 2002, is moeilijk te bevatten: pulserende elektronische ritmes, aaibare noise in de hakselmolen, gebruik van vage stemgeluiden en delay, en dat alles weifelend tussen loomheid en gedrevenheid. Weerbarstig klinken ze bijna altijd en in toenemende mate zelfs op hun 'Broken Ear Record' en meest recente 'Load Blown'. Wat ze in Recyclart live hebben vertoond was echter buiten mijn verwachting; een extreem luide, noisy en perfect uitgebalanceerde set waarin de drie muzikanten op niet te achterhalen wijze erin slaagden flarden van hun uitgebrachte muziek te reproduceren en in een overweldigende sound heruit te vinden. Alsof alle afzonderlijke elementen van hun muziek gekwadrateerd en in alle kracht op ons losgelaten werden maar dan samengebracht in een perfect gebald en bijna dansbaar geluid. Een dionysische en intuïtief geïnspireerde geluidsorgie die echter onverwacht gesofisticeerd is en in berekende chaos ontstaat. De gasten van Black Dice spelen al tien jaar samen en ze vullen elkaar moeiteloos aan op het podium-door middel van allerlei elektronische 'bakjes' en geluidseffecten, drumpods, microfoons en een gitaar-waarbij ze gretig inpikken op een aanzet tot nummer om samen een overtreffende versie neer te plaatsen. Dat er überhaupt gitaar (en niet eens zo hevig verstoord) gebruikt werd, verbaasde, en live doet het thrashy gebruik van de menselijke stem het ook erg goed. Terug thuis en onder impuls van dit overweldigende optreden kan ik alleen maar vaststellen dat ze inderdaad niet zo extreem losbandig zijn omgesprongen met eigen werk als aanvankelijk leek, maar dat ze eenvoudigweg superieure versies van songs uit 'Load Blown' en 'Broken Ear Record' brachten.
Laat de mare over hun verbluffende livesets zich snel verspreiden!
Black Dice en Acid Furious, gezien in Recyclart, Brussel op woensdag 12 maart.
